"Σταμάτα να φοβάσαι και ζήσε!"

Αποτέλεσμα εικόνας για Να φοβάσαι μόνο τους φοβισμένους
Σταμάτα να φοβάσαι το άγνωστο και το διαφορετικό. Το άγνωστο έχει ενδιαφέρον έχει και κινδύνους. Έχει όμως και μαγεία, γιατί σε οδηγεί σε νέα μονοπάτια.

Μη φοβάσαι το διαφορετικό και μη συμβιβάζεσαι επαναλαμβάνοντας μια ζωή σε ίδια σκηνικά που απλά εναλλάσσονται.

Το διαφορετικό σου δίνει ερεθίσματα και αφορμές για να σκεφτείς, να πράξεις, να δοκιμάσεις και τελικά να επιλέξεις αυτό που σου ταιριάζει καλύτερα.

Η πεπατημένη σου δίνει την ασφάλεια του συνηθισμένου. Η συνήθεια όμως σε εγκλωβίζει, σε αυτοπεριορίζει, σου κλέβει τα όνειρα για όσα θα σε έκαναν πραγματικά χαρούμενο.

Μη φοβάσαι να μιλήσεις, να εκφράσεις τις σκέψεις σου, τις αντιρρήσεις σου, τις αλήθειες, τα θέλω και τα όχι σου.

Σταμάτα να φοβάσαι τις αντιδράσεις, τις απόψεις ,τα πρέπει των άλλων και την κριτική τους. Δεν είναι δικά σου. Μην τα κάνεις κτήμα σου. Να τα σέβεσαι, αλλά να μη τα αποδέχεσαι, ακόμα κι αν κάποιες φορές σε βρίσκουν σύμφωνο, γιατί ποτέ δε θα μπορέσεις να ενσωματώσεις κάτι που δεν σου ανήκει.

Μη φοβάσαι να ζήσεις το παρόν όπως αυτό σου έρχεται. Πάντα κάτι σου διδάσκει και σε κάνει πιο δυνατό για το μέλλον. Μη φοβάσαι το μέλλον και μη το σχεδιάζεις, γιατί μόνος σου θα διαψευστείς και θα απογοητευτείς.

Κακό δεν είναι να φοβάσαι να πέσεις, αλλά να φοβάσαι να ξανασηκωθείς και να συνεχίσεις. Δεν ξέρεις άλλωστε ότι στη ζωή θα συναντήσεις πολλές λακκούβες;

Να μην φοβάσαι όμως ούτε τις στροφές κι ας είναι ανάποδες. Να φοβάσαι αυτούς που φοβήθηκαν και έζησαν εγκλωβισμένοι σε έναν δρόμο ευθύ, σε αυτό που λες μιζέρια, γιατί όταν θα τερματίσουν θα είναι όπως ακριβώς ξεκίνησαν.

Να τολμάς, να διεκδικείς και να δοκιμάζεις. Να τολμάς τις αλλαγές, να διεκδικείς όσα πραγματικά σου ανήκουν και να δοκιμάζεις νέες συνταγές. Το αγαπημένο σου φαγητό αν το τρως κάθε μέρα κάποια στιγμή θα το σιχαθείς. Θα είναι η ζωή σου πιο ενδιαφέρουσα μέσα από την επανάληψη.

O φόβος: Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο φόβος ψυχολογία
Ο φόβος είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή. Ο νους που είναι μπλεγμένος μέσα στο φόβο, ζει μέσα σε σύγχυση, σε συγκρούσεις, και άρα είναι βίαιος, σπασμωδικός, διαστρεβλωμένος και επιθετικός. Δεν τολμάει να απομακρυνθεί από τα πρότυπα σκέψης του, και αυτό γεννάει υποκρισία. Μέχρι να ελευθερωθούμε από το φόβο, ακόμα κι αν ανέβουμε στο πιο ψηλό βουνό, ακόμα κι αν δημιουργήσουμε κάθε είδους θεό, θα παραμείνουμε πάντα στο σκοτάδι. Ζώντας σε μια τέτοια διεφθαρμένη και ηλίθια κοινωνία, όπως αυτή που ζούμε, μ? αυτή την ανταγωνιστική εκπαίδευση που παίρνουμε, που γεννά το φόβο, όλοι μας φέρουμε το βάρος κάποιου φόβου. Και ο φόβος είναι ένα φοβερό πράγμα που περιτυλίγει, παραμορφώνει και αποβλακώνει την καθημερινή μας ζωή. Υπάρχει και ο φυσικός φόβος, αλλά αυτό είναι κάτι που έχουμε κληρονομήσει από τα ζώα. 

Για τους ψυχολογικούς φόβους είναι που μιλάμε εδώ, γιατί όταν καταλάβουμε τους βαθιά ριζωμένους ψυχολογικούς φόβους θα είμαστε ικανοί να αντιμετωπίσουμε τους ζωώδεις φόβους, ενώ, το να ασχοληθούμε πρώτα με τους ζωώδεις φόβους μας δεν θα μας βοηθήσει καθόλου να καταλάβουμε τους ψυχολογικούς. Όλοι φοβόμαστε κάτι. Δεν υπάρχει ο φόβος σαν αφηρημένη ιδέα. Έχει πάντα σχέση με κάτι. Ξέρετε τους δικούς σας φόβους; –φόβους ότι θα χάσετε τη δουλειά σας, ή του να μην έχετε αρκετό φαγητό ή χρήματα, φόβος για το τι σκέφτονται για εσάς οι γείτονες σας ή η κοινωνία, ή του να μην είσαστε επιτυχημένοι, φόβο του να χάσετε τη θέση σας στη κοινωνία, του να σας περιφρονούν, να σας γελοιοποιούν, φόβος πόνου ή αρρώστιας, φόβο εξουσίας, φόβος του να μην ξέρετε τι είναι αγάπη ή ότι δεν σας αγαπούν, φόβος του να χάσετε τη γυναίκα σας ή τα παιδιά σας, φόβος θανάτου, φόβος τέλειας ανίας, του να ζείτε σε έναν κόσμο σαν θάνατος, φόβος του να μην ικανοποιείτε την εικόνα που έχουν δημιουργήσει οι άλλοι για σας, φόβος του να χάσετε την πίστη σας –όλους αυτούς και αναρίθμητους άλλους φόβους– ξέρετε τους δικούς σας προσωπικούς φόβους; 
Και τι κάνετε συνήθως γι? αυτούς;

Το σκάτε απ? αυτούς; –έτσι δεν είναι; Ή εφευρίσκετε ιδέες και είδωλα για να τους καλύψετε; Αλλά με το να το σκάτε από τον φόβο, το μόνο που κάνετε είναι να τον μεγαλώνετε. Μία από τι βασικές αιτίες του φόβου είναι ότι θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τους εαυτούς μας όπως είμαστε πραγματικά. Πρέπει λοιπόν να εξετάσουμε το δίκτυο διαφυγής που έχουμε δημιουργήσει για να ξεφύγουμε από τους φόβους, όπως επίσης και να εξετάσουμε και τους ίδιους μας τους φόβους.

Ο φόβος σου είναι για κάτι ανύπαρκτο...

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο φόβος σου είναι για κάτι ανύπαρκτο ψυχολογία
Μια μη ρεαλιστική αντίληψη της ζωής είναι η βάση του φόβου. Οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να ζήσουν, οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να πεθάνουν. Αυτή είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή.

Ο φόβος είναι απλώς επειδή δεν ζεις την πραγματικότητα ζεις μέσα στο μυαλό σου. Ο φόβος είναι πάντα σχετικά με το τι θα συμβεί στο μέλλον. Αυτό σημαίνει ότι ο φόβος σου είναι πάντα για αυτό που δεν υπάρχει. Αν ο φόβος σου είναι για κάτι ανύπαρκτο, ο φόβος αυτός είναι 100 % φανταστικός.

Εάν υποφέρεις για το μη υπαρκτό, αυτό το ονομάζουμε παράνοια. Έτσι οι άνθρωποι μπορεί απλά να βρίσκονται σε κοινωνικά αποδεκτά επίπεδα παράνοιας. Αλλά αν.. φοβάσαι ή αν υποφέρεις από κάτι που δεν υπάρχει, ισοδυναμεί με την παράνοια, έτσι δεν είναι;

Οι άνθρωποι πάντα υποφέρουν, είτε για ότι συνέβη χθές ή για ότι μπορεί να συμβεί αύριο. Έτσι υποφέρεις για κάτι που δεν υπάρχει. Απλά γιατί δεν είσαι ριζωμένος στην πραγματικότητα, είσαι πάντα ριζωμένος στο μυαλό σου. 

Στα όπλα,αλλά μην σκίσετε κάνα καλσόν...-Του Γιάννη Μακρυγιάννη

Κάποιος πρέπει να πει στην κυβερνητική ηγεσία, την προερχόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι πρέπει να κόψει την πλάκα με τα εθνικά θέματα και ειδικά στα ελληνοτουρκικά. Ότι η τακτική της όξυνσης και των προκλήσεων, που έχει υιοθετήσει ο Ερντογάν δεν είναι ούτε για αδιαφορία, αλλά ούτε για επίδειξη εθνικοφροσύνης και δήθεν τσαμπουκά.

Δεν είναι ασφαλώς ένα θέμα για εσωτερική κατανάλωση και για ανέξοδες μαγκιές, που υποτίθεται τονώνουν την εθνική υπερηφάνεια, αλλά γελοιοποιούν στην πραγματικότητα μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η όλη υπόθεση είναι σοβαρή. Πολύ σοβαρή για να αφήνεται στα χέρια επιτήδειων τυχοδιωκτών, που πουλάνε "πατρίδα", με την ίδια ευκολία που θα πουλούσαν λαθραία ρολόγια στην Ομόνοια ή ακόμα και τη μάνα τους για την εξουσία.

Χρειάζεται μελέτη και ανάλυση όλων των δεδομένων, διότι η ευρύτερη περιοχή μας, αλλάζει με ταχύτητα και ανεξέλεγκτα. Χρειάζεται διορατικότητα διότι οι διεθνείς ισορροπίες επίσης αλλάζουν – πρέπει για παράδειγμα να δούμε τις ΗΠΑ του Τραμπ πώς ακριβώς θα συμπεριφερθούν.

Πώς να αντιμετωπίσετε την αϋπνία;

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος, είναι οι αϋπνίες και η έλλειψη ύπνου γενικότερα.
Οι γρήγοροι ρυθμοί και το άγχος σε συνδυασμό με την έλλειψη ύπνου, ή με έναν κακό ύπνο,καταπονούν τον οργανισμό, και δίχως καν να το καταλάβουμε, μετά από λίγο καιρό, νιώθουμε καθημερινά, όλο και πιο κουρασμένοι. 
Κάποια στιγμή και δεν υπερβάλλουμε, άνθρωποι με αϋπνία, ή με έλλειψη ύπνου, εμφανίζονται την ημέρα να κοιμούνται όρθιοι, γιατί ο οργανισμός τους πια δεν αντέχει. 

Τι μπορεί να μας βοηθήσει όμως για ένα καλό και ξεκούραστο ύπνο;....

Το πρόβλημα συχνά είναι το να αντιμετωπίζουμε την αϋπνία με λανθασμένο τρόπο”, λέει ο Γιούργκεν Τσούλεϊ, ερευνητής ύπνου στο Ρέγκενσμπουργκ της Γερμανίας. 
Πολλοί από αυτούς που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα μπορούν να βοηθηθούν βελτιώνοντας τον τρόπο ζωής τους. 
Η αλλαγή συμπεριφοράς δεν είναι εύκολη”, λέει ο ίδιος ο οποίος ασχολείται με το θέμα εδώ και περισσότερα από 35 χρόνια και αυτή την εποχή είναι πρόεδρος της Γερμανικής Ακαδημίας για την Υγεία και τον Ύπνο.

Η αϋπνία δεν διαγιγνώσκεται μέχρι να αρχίσουν να επηρεάζονται οι καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου εξαιτίας των προβλημάτων του ύπνου κάθε μέρα για περισσότερο από έναν μήνα. Τότε είναι που πρέπει με βεβαιότητα να λάβει μέτρα.

Πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από το ίδιο πρόβλημα ζητούν βοήθεια από ομοιοπαθείς τους. "Φυσικά δεν μπορώ να προσφέρω ιατρική συμβουλή. 

Ο οικογενειακός γιατρός είναι υπεύθυνος γι αυτό. Όμως πολλοί άνθρωποι παρηγορούνται μιλώντας σε άλλους και παίρνοντας συμβουλές", λέει ο Χάρτμουτ Ρέντμάϊστερ, ο οποίος είναι υπεύθυνος ομάδας αυτοβοήθειας στη Γερμανία.

Ο ειδικός σε θέματα ύπνου Τσούλεϊ προτείνει οποιαδήποτε βοήθεια μπορεί να βρεθεί μέσα στο σπίτι αρκεί να μην είναι αλκοόλ. 

"Ένα ποτηράκι το βράδυ δεν βοηθάει, περισσότερο δυσκολεύει τα πράγματα για έναν καλό ύπνο και για την υγεία συνολικά. 
Το ζεστό γάλα με μέλι ή η βαλεριάνα μπορεί να βοηθήσουν. 
Επίσης η ήρεμη μουσική βοηθάει. Ακόμη το να "μετράς προβατάκια" μπορεί να βοηθήσει καθώς πρόκειται για μια μονότονη διεγερτική διαδικασία που μπορεί να σε κοιμήσει. 
Η χαλάρωση είναι ο ευκολότερος τρόπος για να κοιμηθεί κάποιος", τονίζει ο Τσούλεϊ.

Γιατί ονειρευόμαστε?

Ζευγάρι που κοιμάται
Τα όνειρα που βλέπουμε όταν κοιμόμαστε μπορεί να είναι συναρπαστικά, στρεσογόνα ή και τρομακτικά. 
Γνωρίζατε όμως, ότι τα άσχημα όνειρα είναι πολύ πιο συνηθισμένα απ’ ό,τι τα όμορφα;
Διαβάστε έξι εντυπωσιακές πληροφορίες για τα όνειρα που ίσως δεν γνωρίζατε…

Γιατί ονειρευόμαστε; 
Σύμφωνα με κάποιους, τα όνειρα μας δίνουν τη δυνατότητα να εκπληρώσουμε τις υποσυνείδητες επιθυμίες μας. 
Άλλοι υποστηρίζουν πως με αυτό τον τρόπο είτε σχηματίζουμε τις αναμνήσεις μας, είτε προετοιμάζουμε τον εγκέφαλό μας για την ερχόμενη μέρα. 
Κανείς όμως δεν γνωρίζει με βεβαιότητα το γιατί.

Τα όμορφα όνειρα είναι σπάνια. 
Τα περισσότερα όνειρα που βλέπουμε είναι άσχημα ή τείνουν προς αυτή την πλευρά του δίπολου. 
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, τα όνειρα είναι «εξ’ ορισμού κακά» και οι εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. 
Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, το ανθρώπινο είδος προσανατολίζεται περισσότερο στα άσχημα όνειρα, έτσι ώστε να είναι προετοιμασμένο για οποιαδήποτε απειλή στην πραγματική ζωή.

Τα άσχημα όνειρα μπορεί να είναι σημάδι κακής υγείας. 
Φυσικά η ύπαρξη ενός εφιάλτη δεν σηματοδοτεί και αυτόματα την ύπαρξη κάποιου προβλήματος υγείας. 
Ωστόσο κάποιες μελέτες έχουν συσχετίσει πολλούς εφιάλτες με καρδιακά προβλήματα και ημικρανίες. 
Επίσης, οποιαδήποτε μόλυνση στο σώμα επηρεάζει την ποσότητα των βραχέων κυμάτων ύπνου στον άνθρωπο. 
Το γεγονός αυτό καθυστερεί τη είσοδό μας στη φάση του ύπνου που περιέχει όνειρα και έτσι η συνείδησή μας είναι περισσότερο έκθετη στο περιβάλλον. 
Κατά συνέπεια, ενδέχεται να βιώσουμε έντονες παραισθήσεις στο συγκεκριμένο αυτό στάδιο.

Και οι γυναίκες έχουν ερωτικά όνειρα. 

Αιτίες υποτονικής ερωτικής επιθυμίας...

Η έννοια της ‘ερωτικής επιθυμίας’ δύσκολα προσδιορίζεται επακριβώς. 
Τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε ότι κάποιος έχει ‘χαμηλή ερωτική επιθυμία’, ‘έλλειψη ερωτικής επιθυμίας’, ή, αντιθέτως, ‘υπέρμετρη ερωτική επιθυμία’;

Ο όρος ισχύει για το ίδιο άτομο σε κάθε περίσταση, σε κάθε επιλογή ερωτικού συντρόφου και σε κάθε ερωτική επαφή; 

Πρόκειται για το πάθος, τη λαχτάρα, τη λαγνεία ή την υπέρμετρη σεξουαλική δραστηριότητα; 
Στις επιστήμες ψυχικής υγείας η ερωτική επιθυμία συχνά ταυτίζεται με τη φροϋδική έννοια της λίμπιντο (libido). 
Κατά τον Φρόιντ, η λίμπιντο αποτελεί ενδογενές ερωτικό ένστικτο, μια παρόρμηση που απαιτεί άμεση εκτόνωση.

Όταν το άτομο δεν είναι σε θέση να βιώσει αυτή την παρόρμηση, το γεγονός αυτό επιφέρει σημαντικές επιδράσεις στην ψυχική του ισορροπία και αποτελεί σημαντική ένδειξη ψυχοπαθολογίας.


Αντιθέτως, οι σύγχρονες θεωρίες και τα ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν μια περισσότερο πολυδιάστατη έννοια της ΄ερωτικής επιθυμίας΄ που αποτελεί σημείο συνάντησης και αλληλεπίδρασης πολλών διαφορετικών παραμέτρων: βιολογικών (π.χ. νευρολογικών, ενδοκρινολογικών), ψυχολογικών (συναισθηματικών και γνωσιακών), κοινωνικών (π.χ. σχέσεις, επικοινωνία) και πολιτισμικών (π.χ. θρησκευτική παιδεία).


Ερωτική Επιθυμία και Ερωτική Διέγερση

Υπνοπαράλυση: Κατά 50%, σας έχει συμβεί!!!

Σας έχει τύχει ποτέ να ξυπνήσετε και να νοιώσετε έντονα ότι κάτι σας εμποδίζει να κάνετε την παραμικρή κίνηση, ένα συναίσθημα “παράλυσης”, συνοδευόμενο από την αίσθηση ότι κάτι σας πνίγει, ή ότι κάποιος ή κάτι βρίσκεται στο δωμάτιο μαζί σας, ακούγοντας παράλληλα περίεργους ήχους; 
Αν ναι, τότε ξεχάστε τις φήμες για νεράιδες, δαιμόνια, φαντάσματα και οτιδήποτε ακούγατε ή πιστεύατε μέχρι τώρα. 
Και αυτό γιατί πρόκειται πολύ απλά για μια κοινή διαταραχή του ύπνου η οποία παρουσιάζεται στο 50% των ανθρώπων ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου.
Υπνοπαράλυση ή ‘παρείσφρηση REM’. 

Ο όρος περιγράφει πλήρως το φαινόμενο. 

Πρόκειται για μια μικρή χρονική περίοδο, στα αρχικά στάδια του ύπνου (predormital) ή μετά το ξύπνημα (postdormital), κατά την οποία αδυνατούμε να εκτελέσουμε οποιαδήποτε μυϊκή κίνηση και ομιλία. 
Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα σταδιακής αλλά πολύ αργής κίνησης των άκρων, ματιών και του στόματος, ενώ άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

- Λανθασμένη αίσθηση ασφυξίας- Περίεργους ήχους ή φωνές, μέσα ή έξω από το δωμάτιο
- Έντονη αίσθηση κάποιας παρουσίας δίπλα σας ή κάπου στο δωμάτιο
- Έντονο μυϊκό τρέμουλο ή/και έντονο βουητό (χτύπημα) στα αφτιά
Η υπνοπαράλυση συχνά συνδέεται με την ναρκοληψία, μια νευρολογική πάθηση η οποία προκαλεί ανεξέλεγκτη υπνηλία, όμως υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι βιώνουν υπνοπαραλύσεις χωρίς να παρουσιάζουν συμπτώματα ναρκοληψίας. Δεν είναι επιβλαβής, αν και οι περισσότεροι τρελαίνονται κυριολεκτικά από φόβο, λόγω του ότι δεν είναι σε θέση να καταλάβουν εκείνη τη στιγμή ότι μέσα στα επόμενα λεπτά, βαθμιαία ή απότομα θα είναι σε θέση να κινηθούν και πάλι.

Πρόκειται για διαταραχή η οποία προξενεί γνήσιο και δικαιολογημένο φόβο, όμως η εξήγηση του φαινομένου είναι απλή:

Η Αλαζονεία και ο Εγωισμός.

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Αλαζονεία και ο Εγωισμός ψυχολογια
Η αλαζονεία απομονώνει ουσιαστικά το άτομο από τους συνανθρώπους του. Ο αλαζόνας θεωρεί τους άλλους κατώτερους, τους χρησιμοποιεί πολλές φορές σαν αντικείμενα και τους ταπεινώνει. Το πιο προσφιλές του μέσον είναι η ειρωνεία.

Ο αλαζόνας βρίσκεται ψηλά στην συνείδηση του, αλλά χαμηλά στην συνείδηση των συνανθρώπων του.
Ο εγωισμός είναι η τάση του ατόμου να προβάλει και να αγαπά τον εαυτό του. Ο ατομισμός, η έπαρση, η υπεροψία και φυσικά η αλαζονεία είναι αποχρώσεις του ίδιου του εγωισμού.

Έκανα όλο αυτόν τον πρόλογο για να σας διατυπώσω μία ιστορία, που δεν γνωρίζω αν είναι μύθος ή πραγματικότητα, αλλά θεωρώ μία όμορφη ιστορία για παιδιά και μεγάλους που διδάσκει μέσα από τα νοήματα της.

Όταν ο Ντα Βίντσι σχεδίαζε τον μυστικό δείπνο, έψαχνε διάφορους ανθρώπους σαν πρότυπο, για να δώσει στα πρόσωπα που είχε στο μυαλό του, το αντίστοιχο βάθος. Είχε διαλέξει έναν νεαρό, πανέμορφο (ήταν γνωστές οι προτιμήσεις του στο αντρικό φύλο), για να αποτυπώσει στο πρόσωπο του, το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Όταν τελείωσε τον ευχαρίστησε και κινήθηκε σε αναζήτηση προσώπων για τους μαθητές του. Μετά από χρόνια βρήκε κάποιον ρακένδυτο, ξιπασμένο ζητιάνο, άσχημο και απεριποίητο. Όταν του ζήτησε να τον ζωγραφίσει για να απεικονίσει τον Ιούδα, ο άνθρωπος ξέσπασε σε κλάματα. «Μην κλαις» του είπε, «θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε». Ο άνθρωπος με δάκρυα στα μάτια του απάντησε «Δεν κλαίω για την επιλογή σου, κλαίω γιατί εγώ ήμουν κάποτε που χρησιμοποίησες σαν εικόνα του Χριστού»

Οι γυναίκες πονάνε περισσότερο όταν χωρίζουν - αλλά για λίγο...

Αποτέλεσμα εικόνας για Οι γυναίκες πονάνε περισσότερο όταν χωρίζουν – αλλά για λίγο…
Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο ψυχικά και σωματικά όταν χωρίζουν, αλλά το ξεπερνούν πιο γρήγορα απ’ ό,τι οι άντρες επειδή στρέφονται στον κοινωνικό τους ιστό για στήριξη, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Αντιθέτως, οι άντρες συνήθως κρύβουν τα συναισθήματά τους και προχωράνε χωρίς να έχουν στ’ αλήθεια ξεπεράσει τον χωρισμό - και μπορεί να μην τον ξεπεράσουν ποτέ.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή δρα Κραιγκ-Έρικ Μόρις, βιοπολιτισμικό ανθρωπολόγο από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Binghamton της Νέας Υόρκης, η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων οφείλεται στην βιολογία.
Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «Evolutionary Behavioral Sciences» ο δρ Μόρις και οι συνεργάτες του από το University College του Λονδίνου (UCL), ζήτησαν από 5.707 εθελοντές από 96 χώρες να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια για τα συναισθήματα και τα σωματικά προβλήματα που τυχόν είχαν εκδηλώσει έπειτα από έναν πρόσφατο χωρισμό από την μόνιμη ρομαντική σχέση τους.
Τους ζήτησαν επίσης να βαθμολογήσουν τον ψυχικό και σωματικό πόνο τους με βάση μία κλίμακα από 0 (κανένας πόνος) έως 10 (αφόρητος πόνος).

Οι γυναίκες έτειναν να αναφέρουν εντονότερο ψυχοσωματικό πόνο, καθώς έδωσαν μέση βαθμολογία 6,84 βαθμών στην ψυχική οδύνη τους και 4,21 στην σωματική, ενώ οι άντρες έδωσαν αντιστοίχως μέση βαθμολογία 6,58 και 3,75.
Επιπλέον, οι γυναίκες ανέφεραν περισσότερο θυμό, άγχος και φόβο, ενώ οι άντρες ανέφεραν περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα και απώλεια της συγκέντρωσής τους.

Οι γυναίκες είχαν επίσης αυξημένες πιθανότητα να εκδηλώσουν κρίσεις πανικού και επεισόδια αϋπνίας, καθώς και να στραφούν στο φαγητό για παρηγοριά με συνέπεια να είναι πολύ πιθανότερο να παρουσιάσουν και αύξηση του σωματικού βάρους τους.

Παρότι, όμως, οι γυναίκες υπέφεραν περισσότερο από τον χωρισμό, εξωτερίκευαν περισσότερο τα συναισθήματά τους στον κοινωνικό περίγυρό τους και έτσι έτειναν να τον ξεπερνούν πιο γρήγορα, ενώ κατά κανόνα έβγαιναν από την θλίψη τους πιο δυνατές από συναισθηματικής πλευράς.

Οι γυναίκες φεύγουν όταν... Οι άντρες είναι απόντες..!

Oι γυναίκες φεύγουν από μια σχέση ή απατούν τον σύντροφό τους, ακόμη κι αν έχουν αισθήματα γι’ αυτόν. Πότε όμως το κάνουν αυτό;

Για ν’ αναλύσει κανείς την ψυχολογία και τον τρόπο σκέψης μιας γυναίκας, θα πρέπει να αναλώσει τόνους μελανιού και χαρτιού. Εξάλλου, η καθεμιά είναι διαφορετική, όλες όμως χρειάζονται το ίδιο πράγμα σε μία σχέση: έντονη παρουσία. Οτιδήποτε λιγότερο απ’ αυτό προκαλεί κακές αντιδράσεις, τάσεις φυγής και δυστυχία.

Κι εδώ μπαίνει τελεία, καθώς η πιο πάνω δήλωση δεν είναι καν συζητήσιμη. Είναι από τις λίγες φορές που μπορούμε να είμαστε απόλυτοι σε κάτι που αφορά τις γυναίκες. Ακόμη κι αν ένας άνδρας βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά λόγω επαγγελματικών ή άλλων υποχρεώσεων ή ζει στο ίδιο σπίτι μαζί της, πρέπει να βρει τρόπους να υπενθυμίζει στη σύντροφό του ότι νοιάζεται, ότι τη σκέφτεται και γενικά να κάνει έντονη την παρουσία του στη ζωή της.

Μία γυναίκα επιλέγει να είναι μ’ έναν άνδρα πρώτα απ’ όλα επειδή θέλει να περνάει χρόνο μαζί του. Έχει αυτή την ανάγκη να μοιράζεται το χρόνο της με κάποιον που την κάνει να γελάει και να βγαίνει απ’ τη ρουτίνα, που της δίνει κίνητρα και την ευκαιρία να ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον. Ίσως να είναι εγωιστικό εκ μέρους της, όμως κάθε άνθρωπος είναι απόλυτα ευτυχισμένος μόνο όταν νιώθει ότι έρχεται πρώτος στη ζωή του ανθρώπου που αγαπά.

Θέλει να νιώθει ότι κι αυτός γουστάρει να περνάει χρόνο μαζί της. Θέλει να της προσφέρει απλόχερα το χρόνο του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αποκλειστικότητα στη ζωή του. Θέλει να της προτείνει νέα πράγματα κι αποδράσεις, θέλει πάντα τον ίδιο ενθουσιασμό στο κρεβάτι, αυτόν που υπήρχε τον πρώτο καιρό και το ίδιο έντονο πάθος. Κάθε γυναίκα θέλει να την θέλεις! Είναι τόσο απλό, αρκεί να το νιώθεις.

Πως σαμποτάρουμε εν αγνοία μας τον εαυτό μας...

Αποτέλεσμα εικόνας για Πως σαμποτάρουμε εν αγνοία μας τον εαυτό μας ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Ως συνήθως, οι μεγαλύτεροι εχθροί του εαυτού μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι
ίδιοι σαμποτάρουμε διαρκώς τον εαυτό μας, οι ίδιοι τον υποβαθμίζουμε και τελικά οι ίδιοι τον οδηγούμε σε παράλυση και αδράνεια. Δεν αμφιβάλλω ότι και οι εξωτερικές επιρροές κάνουν κι αυτές τη δουλειά τους, αλλά μην ξεχνάς ότι είναι στο δικό σου χέρι μέχρι που θα τις επιτρέψεις να σε αγγίζουν.

Ακολουθούν λοιπόν 4 κοινές λέξεις τις οποίες οι άνθρωποι χρησιμοποιούν συνέχεια. Είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, αυτές οι λέξεις κλειδιά στέλνουν συγκεκριμένα, ανεπιθύμητα μηνύματα στο υποσυνείδητό σου.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κάνεις και πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις. Όταν πραγματικά πιστεύεις ότι κάτι δεν το μπορείς, δηλαδή δεν έχεις την ικανότητα ή την δυνατότητα να το κάνεις, τότε καλώς κάνεις και λες «δεν μπορώ». Το να χρησιμοποιείς όμως τη φράση «δεν μπορώ» για να μην πεις «δεν θέλω» είναι ένα μεγάλο λάθος. Οι άνθρωποι, από υποτιθέμενη ευγένεια, δεν λένε πια «δεν θέλω να έρθω» ή «δεν θέλω να το κάνω» αλλά λένε διαρκώς δεν μπορώ το ένα και δεν μπορώ το άλλο. Κάθε φορά που λες λοιπόν για παράδειγμα οτι δεν μπορείς να παρευρεθείς κάπου, δηλώνεις στο υποσυνείδητό σου ότι έχεις κάποια ανικανότητα η οποία σε εμποδίζει από το να πας. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Φυσικά και μπορείς να πας! Απλώς επιλέγεις για τον οποιονδήποτε λόγο να μην πας, είτε γιατί προτιμάς να κάνεις κάτι άλλο, είτε γιατί απλά βαριέσαι. Γιατί λοιπόν να κάνεις μια ψευδή δήλωση; Σιγά – σιγά, καθώς θα επαναλαμβάνεις τη φράση δεν μπορώ κάθε φορά που θα χρειάζεται να πας σε κάποιο μέρος, το σώμα σου θα ανταποκριθεί και θα αρχίσει να εμφανίζει πόνους ή διάφορα άλλα προβλήματα τα οποία θα σε κάνουν πραγματικά να μην μπορείς να πας εκεί ή οπουδήποτε αλλού. Είναι πολύ καλύτερο να μιλήσεις κυριολεκτικά. Και είμαι σίγουρος ότι θα το έκανες αν συνειδητοποιούσες ότι κάθε λέξη γίνεται αντιληπτή από το υποσυνείδητό σου το οποίο θέτει σε λειτουργία περίπλοκους μηχανισμούς για να υλοποιήσει την πραγματικότητα που του θέτεις.

ΠΡΕΠΕΙ
Χρόνια τώρα, οι πάντες μιλούν για την ανάγκη να μην χρησιμοποιούμε το «πρέπει» στη ζωή μας. Δεν «πρέπει» τίποτα! Κανείς δεν σε υποχρεώνει να κάνεις τίποτα. Εσύ είσαι ο μόνος που υποχρεώνει τον εαυτό του να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις των άλλων ή της ζωής. Άρα… και πάλι μιλάμε για επιλογή! Επιλογή είναι να αναλάβεις μια ευθύνη, επιλογή είναι και το να την φέρεις εις πέρας. Η λέξη «πρέπει» έχει μια παρόμοια παρενέργεια στο σώμα όπως και το «δεν μπορώ». Το σώμα αντιλαμβάνεται ότι υποχρεώνεσαι να κάνεις κάτι που δεν θέλεις και εάν αυτό συνεχιστεί για ένα μεγάλο διάστημα, τότε θα αντιδράσει απέναντι στον καταναγκασμό στον οποίο φαίνεται να υπόκεισαι με σκοπό να σε ελευθερώσει.

ΝΑΙ

Δεν έχω πια χρόνο να ασχοληθώ με ανώριμους ανθρώπους.

1
«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα… Έχω περισσότερο παρελθόν από ό,τι μέλλον.

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που του έδωσαν ένα γεμάτο μπολ με κεράσια: τα πρώτα τα καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγα, άρχισε να τα γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο να ασχοληθώ με τις μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να καταστρέψουν εκείνους που θαυμάζουν, να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και την τύχη τους.

Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα.

Δεν έχω χρόνο για ατέλειωτες φλυαρίες, για άχρηστες συζητήσεις θεμάτων που σχετίζονται με τις ζωές των άλλων που δεν αποτελούν μέρος της ζωής τους.
Δεν έχω πια χρόνο για να διαχειριστώ τις ευαισθησίες των ανθρώπων που παρά τη χρονολογική τους ηλικία είναι ανώριμοι.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται πράγματα που γνωρίζω από πριν ότι δε θα καταλήξουν πουθενά.

Γιατί η ζωή δοκιμάζει σκληρά τους καλούς ανθρώπους;

Η ζωή τεστάρει τους ανθρώπους κάθε μέρα. Και για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ο καθένας περνάει μια διαφορετική δοκιμασία. Κάποιοι παλεύουν με δύσκολους υπολογισμούς κι άλλοι αντιμετωπίζουν απλά μαθηματικά. Έτσι ή αλλιώς, όλοι πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό που μας έτυχε.

Γιατί τελικά, όλα μας δίνονται στην τύχη. Γονίδια, τόπος, οικονομική κατάσταση – όλα είναι ζήτημα του που θα κάτσει η μπίλια. Ωστόσο, ό,τι κι αν φέρει η ζωή στο δρόμο σας, εσείς πρέπει να αποφασίσετε αν θα είστε θύμα ή αγωνιστής. Εσείς επιλέγετε αν η ζωή σας θα είναι γλυκιά ή πικρή. Και εκείνοι που επιλέγουν να είναι γλυκιά – οι αγωνιστές – είναι οι ισχυρότεροι.

Ο Ελβετός ψυχίατρος και συγγραφέας, Elisbeth Kübler-Ross, έχει δηλώσει πολύ σωστά: Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα, τον πόνο, τον αγώνα, την απώλεια και βρήκαν το δρόμο τους. Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση της ζωής που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια, και ένα βαθύ ενδιαφέρον αγάπης. Με άλλα λόγια, οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί – επέλεξαν να είναι.

Οι καλοί άνθρωποι φέρνουν φως στον κόσμο, επειδή προέρχονται από σκοτεινά παρελθόντα.

Στον κόσμο του σκότους στον οποίο γεννήθηκαν, χρησιμοποιούν τη θετικότητα ως ένα φανάρι για να δημιουργήσουν περισσότερο φως. Αντιμετωπίζουν συχνά κακοτυχίες. Ωθούνται σε επιζήμιες καταστάσεις, όπως τα ναρκωτικά ή η φτώχεια.

Εκτίμησε τα μικρά πράγματα και τα όμορφα θα ακολουθήσουν

ektimise-ta-mikra-pragmata-kai-ta-omorfa-tha-akolouthisoun
Ρίξε μια ματιά γύρω σου. Βλέπεις την αντίφαση; Η ομορφιά διαφημίζεται και προωθείται έντονα, αλλά οι ζωές μας έχουν γεμίσει ασχήμια. Γιατί;

Μήπως η ομορφιά είναι τελικά αξία υπερτιμημένη για τους περισσότερους μας ή μήπως έχουμε φτάσει να ευτελίσουμε το νόημα της σε καταναλωτικούς όρους;


Ας το πάρουμε λοιπόν από την αρχή. Τι είναι η ομορφιά; Η ομορφιά είναι ένα χαρακτηριστικό που μας προσφέρει μία εμπειρία απόλαυσης, ευχαρίστησης, νοήματος  και ικανοποίησης.  Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννοια της αρμονίας και της συμμετρίας. Κρατήστε το αυτό.


Είναι σημαντική για τη ζωή μας; Ναι! Γιατί μας φέρνει πιο κοντά στο θεϊκό κομμάτι της ύπαρξης μας κι αποκαθιστά τη σχέση μας με τη μητέρα φύση.


Πού τη βρίσκουμε; Η απάντηση είναι απλή και περίπλοκη συνάμα. Παντού γύρω μας, αλλά πρέπει να έχουμε μάτια και ψυχή ανοιχτή για να την αντιληφθούμε και να την καλωσορίσουμε.


Μήπως έχουμε γεμίσει τόσο τη ζωή μας με άγχος και τρέξιμο που δεν έχουμε το χρόνο να κοιτάξουμε γύρω μας; Μήπως αναλωνόμαστε κυνηγώντας στόχους πεζούς, χάνοντας από τα μάτια μας το ουσιαστικό;


Μήπως με την απληστία μας και την αλόγιστη συμπεριφορά μας ασχημαίνουμε το περιβάλλον μας και τη ζωή μας;

Η δύναμη της συγχώρεσης.

Αποτέλεσμα εικόνας για Η δύναμη της συγχώρεσης
Συγχώρεση σημαίνει «δίνω στον εαυτό μου το δικαίωμα να ζήσει χωρίς πόνο». «Η ικανότητα να συγχωρείς είναι προσόν του δυνατού. «Οι αδύναμοι ποτέ δεν συγχωρούν» (Μαχάτμα Γκάντι).
Αναμφίβολα οι διαπροσωπικές μας σχέσεις μας επιφυλάσσουν αρκετά συχνά αδικία, πόνο, απογοήτευση και γενικότερα συναισθήματα που μας οδηγούν στο θυμό, στο μίσος, στην εκδίκηση και βυθίζουν τη ζωή μας στο «σκοτάδι.

Το αντίδοτο όμως για όλα αυτά τα «οξέα  συναισθήματα βρίσκεται στη δύναμη της συγχώρεσης, που αποτελεί μια πράξη μεγίστης ψυχικής δύναμης και δείγμα σοφίας και σύνεσης, αφού είναι η απόφαση για ένα καλύτερο αύριο, που το ίδιο το άτομο πρέπει να πάρει. Αλλωστε, όλες οι φιλοσοφίες και όλες οι θρησκείες κηρύσσουν ότι η συγχώρεση είναι μια σημαντική αρετή του ατόμου.

Η διαδικασία της συγχώρεσης χρειάζεται χρόνο και μεγάλη προσπάθεια. Είναι μια διεργασία αυτογνωσίας που μας απελευθερώνει από το παρελθόν, μας καθιστά ώριμους, δυνατούς, υπεύθυνους και δημιουργικούς. Απαιτείται, αναμφίβολα, μεγάλη προσπάθεια και μεγαλείο ψυχής για να καταφέρουμε να συγχωρέσουμε κάποιον  που μας έχει πληγώσει ανεπανόρθωτα και, ίσως, μεγαλύτερη ακόμα προσπάθεια να συγχωρέσουμε τον ίδιο  τον εαυτό μας και να αναλογιστούμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης στις λανθασμένες μας επιλογές.

Η συγχώρεση είναι μια προσωπική μας υπόθεση, είναι μια μεγαλειώδης πράξη πνευματικής ανωτερότητας και προσωπικού σθένους. Δεν έχει να κάνει με αυτόν που μας «πόνεσε» αλλά με τη δική μας ανάγκη να απαλλαγούμε από το φορτίο που μας βαραίνει και να ξαναβρούμε την εσωτερική μας γαλήνη, την εσωτερική μας λύτρωση, Διότι η συγχώρεση έχει λυτρωτική–θεραπευτική δύναμη, αφού μέσα από αυτήν παύουμε να είμαστε «δέσμιοι» του μίσους, του θυμού και της εκδίκησης και δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να έχει διαρκή έλεγχο στη ζωή μας, «δηλητηριάζοντας» τις ώρες, τις μέρες, τους μήνες, τα χρόνια μας.

Πώς να απαλλαγείτε από το χρόνιο θυμό και την πικρία

Αποτέλεσμα εικόνας για χρόνιος θυμός και την πικρία ψυχολογιας
Ο θυμός είναι ένα βασικό ανθρώπινο συναίσθημα το οποίο κατά καιρούς βιώνεται από όλους μας. Συνήθως θυμώνουμε όταν νομίζουμε ότι κάποιος μας πλήγωσε, μας φέρθηκε άσχημα, μας εκμεταλλεύτηκε ή αντιτάχθηκε στις απόψεις μας ή όταν αντιμετωπίζουμε εμπόδια που μας αποτρέπουν να φτάσουμε τους στόχους μας. Όπως και όλα τα συναισθήματα, ο θυμός δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός. Γεννιόμαστε με αυτόν όπως γεννιόμαστε με τη δυνατότητα να βιώνουμε χαρά, λύπη ή φόβο. Άρα ο θυμός σαν συναίσθημα είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας. Ο χρόνιος όμως, έντονος θυμός δεν προσφέρει κάτι θετικό στη ζωή μας και μάλιστα έχει βρεθεί ότι είναι εξαιρετικά ανθυγιεινός. Οι μελέτες δείχνουν ότι όχι μόνο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην επαγγελματική και προσωπική ζωή αλλά και στην υγεία. Υψηλά επίπεδα θυμού σχετίζονται με καρδιαγγειακά προβλήματα, εγκεφαλικά και πρώιμο θάνατο.

Πώς εκφράζουμε το θυμό;

Ένας απλός διαχωρισμός της έκφραση του θυμού είναι ο παθητικός θυμός και ο επιθετικός θυμός.

Ο παθητικός θυμός μπορεί να εκδηλώνεται με
• Μυστικότητα και επιφύλαξη.Αποφυγή οπτικής επαφής, διάδοση κακεντρεχών σχολίων,κουτσομπολιό, ανειλικρίνεια, κλοπές.
• Αυταπάρνηση. Το να είναι κανείς υπερβολικά «καλός» και εμμέσως να υπονομεύει τον εαυτό του, το να αρνείται βοήθεια από τους άλλους αλλά να νιώθει διαρκή απογοήτευση από αυτούς.
• Ψυχολογική χειραγώγηση. Χρήση ψυχολογικών εκβιασμών, ψεύτικα δάκρυα, σεξουαλικούς υπαινιγμούς, υπονόμευση προσώπων που είναι ανώτεροι ιεραρχικά.
• Ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Τελειομανία, επιθυμία να είναι όλα καθαρά και σε τάξη,υπερέλεγχος.
• Συναισθηματική απάθεια. Το να επιδεικνύει κανείς αδιαφορία και απάθεια, το να μην ανταποκρίνεται στο θυμό του άλλου και να προσπαθεί να δραπετεύσει από τα συναισθήματα που νιώθει μέσω εθισμών στο αλκόολ, τα ναρκωτικά, τη δουλειά ή άλλες ενασχολήσεις.

Ο επιθετικός θυμός εκδηλώνεται με

Οι σκιές μέσα μας...

«Η λαμπερότερη φλόγα κάνει την πιο σκοτεινή σκιά»
George RR Martin

Σε έναν κόσμο που βομβαρδιζόμαστε με πολλούς τρόπους εύρεσης ευτυχίας, ενώ ταυτόχρονα ψυχικές ασθένειες, άγχος και κατάθλιψη καταπολεμούνται με ατελείωτες συνταγογραφήσεις κατασταλτικών αντίδοτων, αυτό που μένει να διακρίνεται είναι η απόλυτη ρευστότητα σε αυτό τον τομέα.

Θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι περισσότερο από κάθε τι άλλο, και γιατί όχι;
Αυτό όμως που προκύπτει είναι μία παραδοξότητα καθώς σταθερά ενθαρρυνόμαστε να κυνηγήσουμε την ευτυχία το αποτέλεσμα μοιάζει περισσότερο με επιδείνωση των δεινών και της αρνητικής μας κατάστασης.

Μας ενθαρρύνουν να αναζητήσουμε το φως και να αγνοήσουμε τον σπαραγμό της καρδιάς μας, να παραμελήσουμε τους οδυνηρούς ψιθύρους της ψυχής μας.

Τι γίνεται όμως με το σκοτάδι που κρύβει μέσα του ο καθένας από εμάς;

Στον καθένα μας υπάρχει μέσα μας μια πηγή, από την οποία αναβλύζουν ιδανικά όπως η γαλήνη, η ειρήνη, εκεί βρίσκεται ο πυρήνας ενός ανώτερου Εγώ. 
Αυτό το εσωτερικό «φως» κατέχει τη σοφία μας, την ικανότητά μας να αγαπήσει πλήρως, με την καθαρότερη αλήθεια και δύναμη.

Αλλά τι γίνεται με τις σκιές μας; 
Δεν μπορεί να υπάρξει το φως χωρίς το αντίθετό του; 
Μια σκιά δημιουργείται μόνο όταν ο ήλιος λάμπει φωτεινός.

Ερωτική ζήλια...

Η ψυχολόγος Κρίστη Μηλιόρδου αναλύει τα αίτια, υπογραμμίζει τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσει η ζήλια σε ένα ζευγάρι, αλλά και στην ψυχολογία ενός ζηλιάρη και προτείνει τρόπους να την αντιμετωπίσεις.... 

Η ερωτική ζήλια είναι ένα συναίσθημα, που συνδέεται άρρηκτα με την ανησυχία και το θυμό. 

Όταν κάποιος ζηλεύει, έχει το φόβο ότι ο σύντροφός του θα τον εγκαταλείψει και αισθάνεται μια μόνιμη απειλή. 
Αυτή η απειλή ενεργοποιεί τη ζήλια σαν μια στρατηγική αντιμετώπισης που δίνει την ψευδαίσθηση πως με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγει κανείς δυσάρεστες εκπλήξεις. 

Η ζήλια οδηγεί στο να εστιάζει κανείς μόνο στο «αρνητικό», είτε αυτό είναι σκέψη, είτε γεγονός. 

Η συμπεριφορά του συντρόφου μεταφράζεται πάντα ως απώλεια ενδιαφέροντος (ακόμα κι αν κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην πραγματικότητα) και αυτό οδηγεί σε αυθαίρετα συμπεράσματα, όπως το ότι έχει βαρεθεί ή έχει ερωτευτεί κάποια άλλη. 
Έτσι, το άτομο που ζηλεύει βιώνει πόνο, προδοσία, φόβο και αβεβαιότητα, τα οποία συνήθως καταλήγουν σε έμμονες ιδέες, ακόμα και σε βίαιες συμπεριφορές.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ
Τα αίτια της εκδήλωσης ζήλιας μπορεί να είναι βιολογικά ή περιβαλλοντικά. 

Οι ειδικοί στις εξελικτικές θεωρίες πιστεύουν ότι η ερωτική ζήλια είναι μέρος ενός μηχανισμού, με τον οποίο οι άνθρωποι (και κάποια ζώα) εξασφαλίζουν πρόσβαση στους πιο αναπαραγωγικούς συντρόφους. 
Αυτό εκφράζεται διαφορετικά σε κάθε φύλο. 
Οι άντρες ζηλεύουν γιατί αναζητούν αποκλειστικότητα στην αναπαραγωγή από τη σύντροφό τους, ενώ οι γυναίκες επειδή αναζητούν την προστασία και την φροντίδα του αρσενικού, προκειμένου να αισθανθούν ασφάλεια. 

Τα περιβαλλοντικά αίτια έχουν να κάνουν με τον τρόπο ανατροφής και τις επιπτώσεις του στην προσωπικότητα του ατόμου. 

Υπάρχει μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε ενδείξεις «φυσιολογικής» ζήλιας, που τη βιώνει ένα μεγάλο ποσοστό και σχετίζεται κυρίως με τις αντιλήψεις περί μονογαμίας και δέσμευσης, και της υπερβολικής ζήλιας, που μπορεί να καταστρέψει μια σχέση, ακόμα κι αν δεν υπάρχει πραγματική απειλή. 
Το κίνητρο για αυτή τη ζήλια είναι η ανάγκη ελέγχου του άλλου, η οποία δίνει μια ψευδαίσθηση ότι έτσι δεν θα μπορέσει ή δεν θα προλάβει να απατήσει. 

Γιατί ερωτευόμαστε τους λάθος ανθρώπους;

Υπάρχει εξήγηση γιατί κάποιες φορές ερωτευόμαστε ή κάνουμε σχέσεις με ανθρώπους που μας φέρονται άσχημα, μας μειώνουν ή απλά δεν μας γεμίζουν;
Μήπως ευθύνεται το ότι από μικρή ηλικία κάποιοι άνθρωποι έχουν σχηματίσει χαμηλή εικόνα για τον εαυτό τους και μπορεί να αναζητούν ή να ελκύουν έναν ανάλογο σύντροφο, ο οποίος θα «ταιριάζει» στην χαμηλή τους αυτοεικόνα

Όπως μαθαίνει δηλαδή ένας άνθρωπος να μην είναι τρυφερός και εκδηλωτικός, μπορεί να μάθει από παιδί να θεωρεί φυσιολογικό τον σύντροφο, που δεν είναι τρυφερός, εκδηλωτικός, στοργικός.

Τα γνωρίσματα αυτά μπορεί να θεωρούνται από το άτομο ακόμη και αδυναμία, αν δεν τα έχει ζήσει στο περιβάλλον του σε μικρή ηλικία. 
Για παράδειγμα, αν μια γυναίκα θεωρεί τους άντρες «ψυχρούς-ωμούς» μπορεί να έλκεται από άντρες αυτού του επιπέδου, καθώς νιώθει ότι αυτοί την αντιμετωπίζουν ως ανώτερη και δεν τους φοβάται.

Έτσι, μπορεί επιφανειακά να θεωρεί την απότομη συμπεριφορά στον άνδρα ως πιο ανδροπρεπή, ενώ την συναισθηματική εκφραστικότητα ως αδυναμία. Επιπλέον, αυτούς μπορεί να τους “χειριστεί” ευκολότερα, καθώς ο «επίπεδος» άνδρας, (ανεξαρτήτως σπουδών φυσικά), είναι λιγότερο καλλιεργημένος και σταθερός στις απόψεις του. 
Ο άνδρας αυτός δεν της δημιουργεί φόβο, αντιθέτως, στην ουσία δεν τον θαυμάζει και τον βλέπει ως χαμηλότερου επιπέδου από την ίδια.

Πόσο σημαντικά είναι τα παιδικά βιώματα;

Η επιστροφή της άγριας γυναίκας

H Ντιάνα, η ρωμαϊκή θεά (ή Άρτεμις, η Αρχαία Ελληνική θεά) η κυνηγός, είναι ίσως μεταξύ όλων των Θεών, η μία που αντιπροσωπεύει καλύτερα το αρχέτυπο της άγριας γυναίκας. 
Παρά το γεγονός ότι την γνωρίζουμε ως μυθολογική φιγούρα, η Ντιάνα είναι πραγματική. 

Η άγρια γυναίκα είναι πραγματική και ζει ανάμεσά μας. 
Μια γυναίκα φτιαγμένη από σάρκα και οστά με φόβους και ανησυχίες, αλλά και με όνειρα, ελπίδες και ένα πολύ συγκεκριμένο όραμα για τον κόσμο και το πώς θα πρέπει είναι και μοιάζει. 
Ένας κόσμος γεμάτος χρώμα, ομορφιά και αρμονία που τα περιλαμβάνει όλα.

Η Ντιάνα είναι η θεά της Σελήνης, του κυνηγιού και των γεννήσεων. 
Είναι μία από τις τρεις παρθένες θεές και έχει υπάρξει σύμβολο του φεμινισμού. 
Είναι επίσης προστάτιδα της άγριας φύσης και των ζώων, καθώς μιλά και βασιλεύει πάνω τους. 
Είναι η Μητέρα Προστάτιδα και νοιάζεται βαθιά για μας, ακόμη και αν αυτό ξεφεύγει της αντίληψής μας. 

Υπάρχουν πολύ περισσότερα να πει κανείς για την Ντιάνα, αλλά αυτό το άρθρο αναλύει την φυσική της παρουσία στον κόσμο μας σήμερα.

Η άγρια γυναίκα είναι ιδιαίτερα σημαντική στην διαδικασία μεταμόρφωσης του κόσμου λόγω του ευρύτερου οράματός της και της ισχυρής αίσθησης κατεύθυνσης που διαθέτει. 
Είναι δυνατότερη μεταξύ όλων των γυναικών.