H χώρα μας έχει...

Εδώ και δύο χρόνια τουλάχιστον όλοι οι Έλληνες κυνηγάμε μετά μανίας το καρότο, που κάποιοι ορκισμένοι ανθέλληνες με μαεστρία τοποθέτησαν μπροστά μας, οι...

οποίοι μάλιστα φροντίζουν να μας βομβαρδίζουν ανηλεώς καθημερινά, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε ον το οποίο μπορεί να προπαγανδίσει με ομιλία και γραφή...
έτσι ώστε, να μην πάρουμε ποτέ τα μάτια μας από το δένδρο, όταν αυτοί με τα τσιράκια τους θα κόβουν στο διπλανό σημείο το δάσος, το οποίο με αγωνία, μάχες και στερήσεις φρόντισαν να μας αφήσουν οι πρόγονοι μας.

Ολημερίς και ολονυχτίς όλοι οι Έλληνες ασχολούνται με τις απεργίες και τις διαδηλώσεις, όχι για να δημιουργήσουν θεσμικές ανατροπές και συνταγματικές αλλαγές, όχι για να απαιτήσουν πίσω τα κλεμμένα, όχι για να αποδώσουν δικαιοσύνη, βάζοντας κλέφτες και προδότες στην φυλακή, αλλά για να σώσει ο καθένας τα δικά του προνόμια και κατεστημένα, ξεχνώντας από την μια μεριά ότι, στον τόπο αυτόν υπάρχουν και άνθρωποι χωρίς προνόμια και κατεστημένα και από την άλλη μεριά και μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό ξεχάσαμε το βασικό όλων, γιατί άραγε το πιο πλούσιο έθνος του πλανήτη εν μέσω μιας νυκτός κοντεύει να αφανιστεί από προσώπου γης.

Γιατί άραγε, ενώ υπάρχουν στον κόσμο δεκάδες κράτη που έχουν πολλαπλάσιο χρέος από το δικό μας και δεν μπορούν να παράγουν ούτε πέτρες και δεν έχουν ούτε ένα γραμμάριο υπόγειου πλούτου, εντούτοις δεν έχουν την δαμόκλειο σπάθη στο λαιμό τους όπως εμείς.

Έλληνες, η χώρα μας έχει ορυκτό πλούτο, με τον οποίο όχι μόνο καλύπτει το χρέος αλλά τοποθετεί και στο δημόσιο ταμείο χρήματα για δέκα ακόμα ζωές.
Έλληνες, η χώρα μας κατέχει το μεγαλύτερο οικονομικό οπλικό σύστημα, που ακούει στο όνομα τουρισμός, ο οποίος μπορεί να απασχολεί εάν θέλουμε όλους τους Έλληνες χειμώνα καλοκαίρι.

πολλά συνηθισμένα και καθημερινά τρόφιμα που καταναλώνουμε, είναι τοξικά!

Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε ότι το κόκκινο ώριμο μήλο που ετοιμάζεστε να δαγκώσετε, είναι δηλητηριώδες; 

Και δεν αναφέρομαι στην περίπτωση της Χιονάτης, ούτε στα φυτοφάρμακα, αλλά στο ίδιο το μήλο.
Πολλοί δεν το γνωρίζουμε, αλλά πολλά συνηθισμένα και καθημερινά τρόφιμα που καταναλώνουμε, είναι τοξικά! 

Σήμερα σας παρουσιάζω 10 από αυτά, ξεκινώντας από τα πιο ασυνήθιστα, μέχρι τα πιο οικία. 
Καλή ανάγνωση και... bon appetit!

Η γυναίκα ήταν μια “αμόρφωτη σκλάβα” στην αρχαία Ελλάδα;

Στις επιτύμβιες στήλες υπάρχουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες, αν θέλετε διαβάστε με την απαραίτητη ευλάβεια τι γράφτηκε για ένα κορίτσι που πέθανε μόλις είκοσι χρονών:
“..όλος ο κόσμος της Αθήνας για μένα έκλαψε, για τα νιάτα και την σωφροσύνη, και το πιο πολύ  ΓΙΑΤΙ ΦΡΟΝΤΙΖΑ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΜΟΡΦΩΣΗ ΜΟΥ και την σοφία
Τα δάκρυα δεν σταματάνε από τού πατέρα μου τα μάτια, που χάσανε της ζωής του την χαρά και τα χέρια που θα τον γεροκομούσαν. Τα χρόνια της ζωής μου είκοσι“.  
Έτσι είναι οι αγράμματες γυναίκες; 
Μάλλον οι αρχαίες Ελληνίδες όχι μόνο ήξεραν να ζουν αξιοπρεπώς αλλά και τον θάνατο να αντιμετωπίζουν με σωφροσύνη, αξιοπρέπεια. Επί του θέματος ζωής και θανάτου αξιοσημείωτο είναι ότι το γνωστό „Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ“ δεν το έλεγε ο άντρας, ο πατέρας του στρατιώτη, αλλά γυναίκα, η ίδια η μητέρα του!

Δυστυχώς με την προπαγάνδα της ραγιάδικης παιδείας μας, σκοπίμως μας αποκρύπτεται ένα κομμάτι της αλήθειας έτσι ώστε να μισούμε κάθε τί ελληνικό και να αφοσιωθούμε στην μελέτη των εβραϊκής προέλευσης γραφών.

Η παιδεία των γυναικών στην αρχαία Ελλάδα
Στοιχειώδη εκπαίδευση: Γραφή, ανάγνωση, λυρική και επιλεγμένη επική ποίηση, χορός. Περίπου μέχρι δώδεκα χρονών.

Μέση και ανωτέρα εκπαίδευση: Μέχρι περίπου τα είκοσι της χρόνια εκπαιδεύεται συνήθως από την μητέρα της στην οικονομία και διαχείριση του νοικοκυριού, υφαντική, χειροτεχνία, διακοσμητική. Επίσης υπήρχαν για τις κόρες πλουσιοτέρων Αθηναίων ιδιωτικά οικοδιδασκαλεία στα οποία σπούδαζαν μουσική, κιθαρωδία, όρχηση κ.λ.π.

Ανωτάτη εκπαίδευση: Πλήθος ανωτάτων σχολών δεχόταν ευχαρίστως γυναίκες
Επειδή η ιστορία ασχολείται κυρίως με πολέμους οι οποίοι με εξαίρεση των Αμαζόνων και ολιγοστών εξαιρέσεων άλλων γυναικών είναι ανδροκρατική, δεν έχουμε όλα τα ονόματα των γυναικών επιστημόνων. Παρ όλα αυτά υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που διέπρεψαν στον χώρο της επιστήμης.

Ο δεκάλογος της ευτυχίας

Οι εποχές μπορεί να είναι δύσκολες ωστόσο δεν θα αφήσουμε τους εξωγενείς παράγοντες να μας επηρεάσουν...
 αφού η ψυχική μας υγεία εξαρτάται από εμάς....

1. Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας για ότι έχουμε όσο λίγο και αν μας μοιάζει, εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη στον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και σε άτομα που πιστεύουμε ότι το αξίζουν.

2. Σκεφτόμαστε αισιόδοξα. 

Μπορεί να μην είναι πάντα εύκολο αλλά το προσπαθούμε.
Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει έχει αποδειχτεί ότι οι αισιόδοξοι είναι πιο υγιής.

3. Δεν συγκρινόμαστε. 

Δεν αναμασάμε ότι αρνητικό μας συμβαίνει και δεν συγκρινόμαστε ποτέ με άλλους, όταν έρχονται στο μυαλό μας τέτοιες σκέψεις τις διώχνουμε.

4. Κάνουμε καλές πράξεις όσο μικρές και αν μας φαίνονται,
 
μιας και μας γεμίζουν με το αίσθημα ευφορίας.

5. Αφιερώνουμε χρόνο στις ανθρωπινές σχέσεις μας
 
για να τις βελτιστοποιήσουμε.

6. Κάνουμε δραστηριότητες που μας ευχαριστούν.

7. Στρέφουμε το βλέμμα σε όποιον λέει ή κάτι αστείο όσο απορροφημένοι και αν είμαστε. 

Προσπαθούμε να αντλούμε χαρά από παντού.

8. Έχουμε πάντα ένα σκοπό. 

Μόνο με την ύπαρξη ενός στόχου οδηγούμε την ζωή μας στην ευτυχία.

9. Συγχωρούμε τους γύρω μας, ότι και αν μας έχουν κάνει.
10. Προσέχουμε το σώμα μας. 

Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε με τις ώρες στο γυμναστήριο, αλλά ένας μικρός περίπατος είναι αρκετός να μας κάνουν να αισθανθούμε καλύτερα.

πηγη

Αυτοκριτική..

Όλοι μας έχουμε μια εσωτερική φωνή αυτοκριτικής. 
Για κάποιους ανθρώπους όμως, η φωνή αυτή είναι πιο δυνατή, αυστηρή, θυμωμένη και ακατάπαυστη. 
Πολλές φορές, άνθρωποι με κατάθλιψη κάνουν ιδιαίτερα έντονη αυτοκριτική και εμπλέκονται σε αρνητικούς εσωτερικούς διαλόγους με το αυστηρό αυτό κομμάτι του εαυτού τους το οποίο θα ονομάσουμε «εσωτερικό κριτή».

Η έντονη αυτοκριτικότητα μπορεί να πηγάζει από τον τρόπο που μεγαλώσαμε. 
Σε κάποιες περιπτώσεις , εάν οι γονείς ενός παιδιού είναι για παράδειγμα άμεσα επικριτικοί με τις αδυναμίες του και επιπλήττουν τυχόν αποτυχίες, το παιδί μεγαλώνοντας μπορεί να εσωτερικεύσει αυτη την αυστηρότητα και να την κάνει κομμάτι του εαυτού του. 
Σε άλλες περιπτώσεις, τα παιδιά μπορεί απλά να αισθάνονται ότι τα αγαπούν «υπό όρους». 
Η αγάπη υπό όρους δεν είναι απαραίτητο να εκδηλώνεται άμεσα . 

Μπορεί απλά να μεταδίδεται μέσα από το πώς είναι δομημένο το περιβάλλον της οικογένειας. 
Αν δηλαδή ο γονιός ενθουσιάζεται μόνο όταν το παιδί κατορθώνει κάτι ή δουλεύει σκληρά για κάτι και απογοητεύεται όταν δεν πετυχαίνει, τότε η συμπεριφορά αυτή εκλαμβάνεται ως κριτική για τα λάθη τους.

Συχνά, οι γονείς δεν είναι επικριτικοί με το παιδί αλλά με τους εαυτούς τους. 

Αρτηριακή πίεση...Τρόποι για να τη φέρετε σε φυσιολογικά επίπεδα

Σας ανέβηκε η πίεση; Yπάρχουν πολλοί και έξυπνοι τρόποι για να τη φέρετε σε φυσιολογικά επίπεδα, χωρίς φάρμακα.
 Ποια είναι η φυσιολογική τιμή;
Η ιδανική τιμή της αρτηριακής πίεσης είναι...

 συστολική (“μεγάλη”) πίεση 120 mmHg και διαστολική (”μικρή”) πίεση 80 mmHg, άρα 120/80 mmHg.

Τι την προκαλεί
Πολλοί πιστεύουν ότι είναι αποτέλεσμα του άγχους, της καθιστικής ζωής, της παχυσαρκίας και της έντασης. 

Η πραγματικότητα είναι ότι ούτε οι γιατροί γνωρίζουν την ακριβή αιτία της δημιουργίας της, τουλάχιστον για το 95% των περιπτώσεων και πιστεύουν ότι οφείλεται σε συνδυασμό πολλών παραγόντων.

Ποια είναι τα συμπτώματα
Η συντριπτική πλειοψηφία των υπερτασικών δεν γνωρίζει ότι έχει υψηλή αρτηριακή πίεση, εκτός αν τη μετρήσει τυχαία. Αυτό γιατί δεν προκαλεί συμπτώματα ή προειδοποιητικά σημάδια, ακόμα κι όταν είναι ασυνήθιστα υψηλή.
Ποιοι παράγοντες την επηρεάζουν


Το οικογενειακό ιστορικό: 

Αν και οι δύο γονείς έχουν υπέρταση, ο κίνδυνος να παρουσιάσουν και τα παιδιά τους είναι περίπου 50%.

Η ηλικία: 

Μπορεί να παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους.

Το σωματικό βάρος: 

Η υψηλή αρτηριακή πίεση παρατηρείται συχνότερα σε παχύσαρκα άτομα.

Το αλάτι: 

Γυναίκες καλλονές, δυναμικές και πάνω από όλα πρωταθλήτριες.

Στην προκειμένη περίπτωση το καλούπι δεν έσπασε.
Ή τουλάχιστον ο Δημιουργός είχε στην κατοχή του αρκετά μοναδικά κομμάτια, ώστε να φτιάξει κάτι το εξαιρετικό. Η ομορφιά είναι μεγάλο προσόν και όταν, δε, συνδυαστεί με τον δυναμισμό, την προσωπικότητα και το μυαλό, τότε το αποτέλεσμα είναι... perfetto!
Σε αυτήν την κατηγορία θα αναφερθούμε παρακάτω. Γιατί τα κάλλη δεν βρίσκονται μόνο πάνω στην πασαρέλα, αλλά και μέσα στο γήπεδο! Σέξι κι όποιος αντέξει, λοιπόν...

Έχουμε ανάγκη από Ηγέτες ή από Αφεντικά?

Η πρώτη και βασική διαφορά που όλοι καταλαβαίνουμε, είναι ότι ο ηγέτης είναι ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για την έμπνευση, καθοδήγηση και οδηγεί μια ομάδα ανθρώπων σε μια πορεία για ένα κοινό σκοπό.
Ένα αφεντικό είναι ένα πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για το χώρο εργασίας.

Ένας ηγέτης και ένα αφεντικό μπορεί να είναι το ίδιο πράγμα ή δύο διαφορετικά πράγματα ανάλογα με τις ιδιότητες που έχει κάποιος. 
Ένας ηγέτης θα μπορούσε να είναι το αφεντικό ή ένα αφεντικό θα μπορούσε να είναι ένας ηγέτης, ενώ θα μπορούσε να είναι το ακριβώς αντίθετο, όπου ο ηγέτης δεν είναι ένα αφεντικό, ούτε είναι ένα αφεντικό ηγέτης. 
Δεν είναι όλα τα αφεντικά, ηγέτες, αλλά και οι δύο παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας.

Ο ηγέτης είναι ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για την έμπνευση, καθοδήγηση και οδηγεί μια ομάδα ανθρώπων σε μια πορεία για ένα κοινό σκοπό. 
Ένας ηγέτης είναι κάποιος που τον ακολουθούν τυφλά οι υπόλοιποι.
Ακούει αυτά που έχουν να του πουν ο καθένας ξεχωριστά και επίσης πιστεύεται ότι λειτουργεί το καλό όλων και όχι μόνο για όφελος του. 

Ο ηγέτης είναι ουσιαστικά είδωλο. 
Το Dictionary.com καθορίζει ένα «ηγέτη» ως «ένα πρόσωπο ή πράγμα που οδηγεί το κεφάλι προς μια κατεύθυνση. 
Ο ηγέτης είναι επιφορτισμένος με τη διοίκηση μιας ομάδας ανθρώπων, χωρίς να είναι πιεστικός και πάντα θεωρείται ως ένα μέρος της ομάδας. 
Είναι η πεποίθηση ότι έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, όπως η καινοτομία, έμπνευση, καθοδήγηση, δύναμη, ένα όραμα. 
Πιστεύεται ότι είναι έξυπνος, γοητευτικός, πρωτότυπος, καλός, κ.λπ. 
Ένας ηγέτης πρέπει να οδηγήσει πάντα τους υπολοίπους προς τη σωστή κατεύθυνση και είναι σχεδόν πάντα απλός. 
Ένας ηγέτης πιστεύεται ότι εργάζεται προς όφελος του λαού του και είναι ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης.

Αντιμετώπιση της κρίσης πανικού... Διαταραχή πανικού.

Φανταστείτε ότι είστε για περπάτημα στο δρόμο, όταν έξω από τη γωνία του ματιού σας να εντοπίσετε ένα φορτηγό να κατευθύνεται  προς το μέρος σας με γρήγορη ταχύτητα.
Ενστικτωδώς  το επίπεδο στρες σας αυξάνεται κατακόρυφα .
Θα πρέπει να προχωρήσετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε  έξω από το δρόμο.
Για τις επόμενες λίγες στιγμές, νιώθεις σαν η ζωή σου να κρέμεται από μια κλωστή.

Τώρα φαντάσου να σου συμβεί αυτό συναίσθημα όταν είσαι άνετα για ψώνια στο μπακάλικο.

Αυτά τα έντονα επεισόδια είναι η πραγματικότητα για εκείνους που ζουν με κρίσεις πανικού και διαταραχή πανικού - ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας που πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν, λέει ο Warren Ricks, Ph.D., Ψυχολόγος και βοηθός καθηγητής της ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

Οι κρίσεις πανικού είναι μόνο μια υπερβολική αντίδραση στο στρες.

Οι κρίσεις πανικού είναι περισσότερο από το  " είμαι πολύ ανήσυχος" ή  έχω μεγάλη νευρικότητα.
Είναι εξουθενωτικά  επεισόδια που μπορεί να διαρκέσουν από λίγα λεπτά έως 10 λεπτά, λέει ο Warren. 
Ως αποτέλεσμα, οι πάσχοντες μπορούν να αισθάνονται σαν να είναι σε κίνδυνο και εργάζονται για να αποφύγουν την πηγή του προβλήματος με κάθε κόστος.

"Συχνά αισθάνονται ντροπή για το γεγονός ότι έχουν κρίσεις πανικού και αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν όλη αυτή την αποφυγή. Είναι ένα μεγάλο, μεγάλο πρόβλημα."

Μπορεί να περάσετε από μια κρίση πανικού

Μήπως είμαι εξαρτημένος..?

exartisis_poto
Μπορούμε ακόμη να πιστεύουμε στη δυνατότητα του ατόμου να επιλέγει; Ή μήπως οι εθισμοί εκτινάσσονται από τα βάθη του εγκεφάλου χωρίς να μας ρωτήσουν;
Δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν παγιδευμένοι σε κάποιον από τους πολλούς εθισμούς: στο αλκοόλ· στην καφεΐνη· στη νικοτίνη· στα «σκληρά» και «μαλακά» ναρκωτικά· στη σοκολάτα· στην «καζινολατρία»· στο σεξ.
Ακόμη και στην αγάπη!

Προσωπικά αισθάνομαι εξαρτημένος από τη νικοτίνη, την καφεΐνη και κατά περιόδους από τη σοκολάτα.
Καπνίζω σχεδόν δέκα χρόνια περίπου 20 τσιγάρα καθημερινά.
Δυσκολεύομαι να λειτουργήσω χωρίς τουλάχιστον δύο ελληνικούς καφέδες την ημέρα.
Ενίοτε μου είναι αδύνατον να περάσω μπροστά από περίπτερο χωρίς να αγοράσω κάποια σοκολάτα ­ ιδιαίτερα τον χειμώνα.

Είμαι εξαρτημένος;

Είναι περίπου αποδεδειγμένο ότι αντικείμενα και συνήθειες που πολύ απέχουν από την κατανάλωση ναρκωτικών δεν παύουν να προκαλούν μια ανάλογη ισχυρή εξάρτηση και να λαμβάνουν τη μορφή ενός σοβαρού εθισμού.
Είμαι σαφώς εξαρτημένος, παρ’ ότι το είδος των εθισμών μου δεν με εμποδίζει να ζω φυσιολογικά. 
Αν όμως αποφασίσω να αντιταχθώ σ’ αυτούς, τα εμπόδια θα εμφανιστούν. 
Βεβαίως δεν αντιμετωπίζω έντονη κοινωνική κριτική, αφού οι εθισμοί που στιγματίζονται είναι οι εθισμοί της μειοψηφίας. 
Δεν θα συνέβαινε το ίδιο αν ζούσα στην Αμερική. 
Εκεί, π.χ., θα ήμουν ένας δακτυλοδεικτούμενος «νικοτινομανής». 
Αντικειμενικά πάντως η εξάπλωση και η ευρύτερη αποδοχή ενός εθισμού δεν είναι κάτι που τον κάνει λιγότερο εθισμό.

Τι είναι όμως «εθισμός»;

Το Ηλιοτρόπιο – Του Ευγενίου Τριβιζά...

Ήταν κάποτε ένα λιβάδι γεμάτο ηλιοτρόπια. Κι όλα αυτά τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν ολημερίς με θαυμασμό τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από κει, γύριζαν από κει. Όταν ο ήλιος ήταν από δω, γυρνούσαν από δω. Εκτός από ένα.

Ένα μόνο ηλιοτρόπιο απ΄όλα τα ηλιοτρόπια του κάμπου δεν κοίταζε τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από δω, το ηλιοτρόπιο αυτό κοιτούσε από κει. Όταν ο ήλιος ήταν από κει, το ηλιοτρόπιο κοιτούσε από δω

“Μα γιατί δεν κοιτάς κι εσύ τον ήλιο τον ακριβοθώρητο όπως εμείς;” ρωτούσαν τ΄άλλα ηλιοτρόπια απορημένα.
“Και γιατί να τον κοιτάω;”
“Επειδή είναι χρυσός. Επειδή λάμπει κι ανασαίνει φως”.
Ε και λοιπόν; Χαρά στο πράγμα! Ανασαίνει φως και κάτι έγινε
“Τι θες να πεις; Δεν σ΄αρέσει δηλαδή;”
“Καλός είναι δεν λέω, αλλά όχι και να τον θαυμάζει κανείς απ΄το πρωί ίσαμε το βράδυ. Αλήθεια, δεν μπορώ να καταλάβω τι του βρίσκετε και τον κοιτάτε σαν χαζά, μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει”.
“Δεν είναι στα καλά του, σκέφτονταν τα ηλιοτρόπια “Ακούς εκεί, να μη θέλει να κοιτάζει τον ήλιο;”

Και περνούσαν οι μέρες. Και όλα τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν τον ήλιο, εκτός από κείνο το ηλιοτρόπιο το ένα, που κοιτούσε πάντα από την αντίθετη μεριά.
“Δε μου λες; Γιατί δεν με κοιτάς;” το ρωτάει μια μέρα ο ήλιος
“Άσε με ήσυχο” είπε το ηλιοτρόπιο
“Πες μου, γιατί δε με κοιτάς;” ξαναρωτάει ο ήλιος.
“Θέλεις αλήθεια να σου πω;”
“Ναι”
“Επειδή… θέλω να βγαίνεις μόνο για μένα. Μόνο για μένα να γελάς. Να λάμπεις μόνο για μένα. Εμένα μόνο να ζεσταίνεις” είπε το ηλιοτρόπιο.
“Αν έβγαινες μόνο για μένα, τότε ναι θα σε κοιτούσα” “

Μα δεν γίνεται αυτό” αποκρίθηκε ο ήλιος. “Δεν γίνεται να βγαίνω μόνο για σένα, να γελάω μόνο για σένα, εσένα μόνο να ζεσταίνω. Δεν γίνεται”
“Τότε κι εγώ δεν θα σε κοιτάω”
“Μα πρέπει μικρό ηλιοτρόπιο. Θα μαραθείς, αν δε με κοιτάς
“Και τι σε νοιάζει εσένα αν μαραθώ. Παράτα με” είπε το ηλιοτρόπιο. Δεν μίλησε ο ήλιος. Και το ηλιοτρόπιο κοιτούσε με πείσμα από την άλλη τη μεριά. Και περνούσαν οι μέρες και άρχισε να χλωμιάζει το ηλιοτρόπιο.
“Είδατε;” ψιθύρισαν τ’ άλλα ηλιοτρόπια μεταξύ τους “Δεν κοιτάζει τον ήλιο και ορίστε.. Ιδού τα αποτελέσματα. Δεν το βλέπω καθόλου καλά. Να το θυμηθείτε ότι έτσι που πάει αργά ή γρήγορα θα μαραθεί“.

Γιατί οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό;

Αποτέλεσμα εικόνας για Γιατί οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό;
Το ότι οι Εβραίοι πρέπει να απέχουν πλήρως από την κατανάλωση χοιρινού αναφέρεται στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο της Παλαιάς Διαθήκης....
Η απαγόρευση είναι παλαιότερη κατά αρκετές εκατοντάδες χρόνια της αντίστοιχης του Κορανίου, αλλά οι συνθήκες που οδήγησαν σε αυτές τις απαγορεύσεις είναι λίγο πολύ οι ίδιες.
Σε πολλούς πολιτισμούς, το γουρούνι θεωρούνταν απεχθές, γιατί κυλιέται στη λάσπη και τρώει περιττώματα, ενώ στην Παλαιά Διαθήκη χαρακτηρίζεται ακάθαρτο γιατί δε μηρυκάζει, δεν τρέφεται δηλαδή με χορτάρι. 
Ωστόσο, πολύ πριν από την εγκατάσταση των Εβραίων στη Χαναάν, στη γη που βρίσκεται δυτικά του ποταμού Ιορδάνη, οι άνθρωποι εκεί έτρωγαν χοιρινό.
Σε ανασκαφές έχουν βρεθεί οστά χοίρων που χρονολογούνται 5.000 χρόνια πριν. Ορισμένα από αυτά προέρχονται από θυσίες, άρα οι χοίροι θα πρέπει να θεωρούνταν ιερά ζώα. 
Είναι πιθανό η αντίθεση προς τη θρησκεία των Χαναανιτών να οδήγησε τους Εβραίους νομοθέτες να απαγορεύσουν αυστηρά το χοιρινό, όπως αναφέρει το real.gr

Ο έλληνας άντρας επηρεάζεται από τη µητέρα του

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο έλληνας άντρας επηρεάζεται από τη µητέρα του
Ο έλληνας άντρας επηρεάζεται από τη µητέρα του, διατηρώντας συχνά µια παθολογική και εξαρτηµένη σχέση µαζί της.
Από αυτή τη σχέση όµως µπορεί να προκύψουν προβλήµατα µε το άλλο φύλο.

Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι η ελληνίδα µητέρα συχνά αδυνατεί να καταλάβει πως ο γιος της έχει ενηλικιωθεί και τείνει να παρεµβαίνει άµεσα στη σχέση του µε το άλλο φύλο. 

Ως εκ τούτου, πολλές γυναίκες και ζευγάρια καταλήγουν να επισκέπτονται κάποιο ψυχολόγο ζητώντας συµβουλές για το χειρισµό µιας τέτοιας κατάστασης, αφού ο τυπικός «µαµάκιας» συχνά βγάζει έξω από τα ρούχα της τη σύγχρονη Ελληνίδα. Είναι όλα στο µυαλό της ή µήπως έχει δίκιο;

Ο Έλληνας…
Ένα σηµαντικό εύρηµα της έρευνας είναι η σκιαγράφηση των χαρακτηριστικών του άντρα που δυσχεραίνουν τη σχέση µε τη σύντροφό του. 

Οι άντρες λοιπόν κατά 24% βασίζονται στη γνώµη της µητέρας τους, ενώ σε ποσοστό 22% δεν παίρνουν µέρος στη διαµάχη ανάµεσα στη µητέρα και τη σύντροφό τους. 
Επίσης το 13% δίνει στη µητέρα του αναφορά για κάθε δραστηριότητά του, ενώ το 10% δυσκολεύεται να της πει «όχι». 
Τέλος, σηµαντικό ποσοστό (11%) θεωρεί υποχρέωσή του να παραστεί µε την πατρική του οικογένεια σε κοινωνικές υποχρεώσεις όπως γάµους ή βαφτίσια.

…και η μαμά του
Παράλληλα, η έρευνα ανέδειξε εκείνες τις συµπεριφορές των πεθερών που δηµιουργούν προβλήµατα στο ζευγάρι. 

Έτσι φαίνεται ότι οι ελληνίδες µητέρες τείνουν να παρεµβαίνουν στη διαπαιδαγώγηση των εγγονιών τους (24%), να ζητάνε από τον γιο τους να τις πάει στον γιατρό ή για ψώνια (19%), να τηλεφωνούν καθηµερινά και πάνω από 2 φορές (17%) και να κριτικάρουν τη νύφη τους σχετικά µε την καθαριότητα του σπιτιού ή το µαγείρεµα (16%). 
Το γεγονός ότι τα µέλη της ελληνικής οικογένειας διατηρούν ισχυρούς δεσµούς µεταξύ τους παίζει φυσικά πρωταρχικό ρόλο στο παραπάνω φαινόµενο.

Πεθερά - νύφη:

Εγκυμοσύνη...Η κακή διατροφή βλαπτική την υγεία του εμβρύου

Αποτέλεσμα εικόνας για Εγκυμοσύνη...Η κακή διατροφή βλαπτική την υγεία του εμβρύου
Για τις περισσότερες μητέρες η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι η πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής τους,  όμως αυτό που ίσως δεν γνωρίζουν είναι ότι οι ίδιες μπορεί να επηρεάσουν σε σημαντικό βαθμό το γενετικό κώδικα του εμβρύου τους και επομένως την μετέπειτα βιολογική τους ανάπτυξη, σύμφωνα με τους ερευνητές επιστήμονες.

Η αιτία δεν είναι άλλη από την κακή διατροφή, η οποία επανειλημμένως έχει αποδειχθεί εξαιρετικά βλαπτική για την υγεία.

Σύμφωνα με την ανωτέρω μελέτη που δημοσιεύθηκε στο βρετανικό διαβητολογικό περιοδικό «Diabetes», η μειωμένη κατανάλωση υδατανθράκων αλλάζει το DNA του εμβρύου , ενώ στη συνέχεια σε αυτά τα παιδιά εμφανίζονται αυξημένοι δείκτες παχυσαρκίας. Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως η ανακάλυψή τους μπορεί να εξηγήσει το ένα τέταρτο περίπου της παχυσαρκίας των παιδιών.

Μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει ότι οι αλλαγές στη διατροφή μπορούν να μεταβάλλουν τις λειτουργίες των γονιδίων, μια μεταβολή που είναι γνωστή στη βιολογία ως επιγενετική.

Κατά τη νέα μελέτη, οι ερευνητές έλαβαν δείγματα από τον ομφάλιο λώρο και αναζήτησαν "επιγενετικούς δείκτες" ανακαλύπτωντας ότι οι έγκυες μητέρες, που καταναλώνουν πολλούς υδατάνθρακες (όπως σάκχαρα), έχουν επίσης μωρά με ανάλογους βιο-δείκτες. Στη συνέχεια, οι επιστήμονες έδειξαν ότι αυτοί οι δείκτες σχετίζονται στενά με την παχυσαρκία των παιδιών στην ηλικία των έξι και των εννέα ετών.

Η βασικότερη αλλαγή στο DNA λόγω διατροφής εντοπίστηκε στο γονίδιο RXRA, το οποίο κωδικοποιεί ένα υποδοχέα για τη βιταμίνη Α, που εμπλέκεται στον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα επεξεργάζονται το λίπος και διευκολύνουν ή όχι τη συσσώρευσή του.

Θεωρείται δε, ότι το έμβρυο που προσπαθεί να προβλέψει το περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται, επηρεάζεται από τη μητέρα του και τις συνήθειές της, προσαρμόζοντας ανάλογα το DNA του. Γι΄ αυτό και το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιολογίας υπογραμμίζει τη σημασία της σωστής διατροφής και του τρόπου ζωής των μελλοντικών μαμάδων.

Ο πυρετός στην παιδική ηλικία

Ανέβασε λίγο πυρετό; Πριν πανικοβληθείς μάθε τι πραγματικά συμβαίνει και πως θα αξιολογήσεις σωστά την κατάσταση! 
Ο πυρετός στην παιδική ηλικία είναι πολύ συχνό φαινόμενο και είναι σύμπτωμα πολλών ασθενειών. 
Δεν είναι ωστόσο ο ίδιος αρρώστια.

Ποιες είναι όμως οι συχνότερες απορίες των γονιών για τον πυρετό;

Ο παιδίατρος Σπύρος Μαζάνης απαντά:

Κάθε πότε πρέπει να γίνεται η θερμομέτρηση;
Η αντίληψη να θερμομετρούμε το παιδί όταν “φαίνεται κόκκινο”  ή όταν είναι ζεστό και αντίθετα να μην το θερμομετρούμε όταν  τα χέρια και τα πόδια “φαίνονται κρύα”, δεν είναι αντικειμενική. 

Η οπτική και απτική εκτίμηση είναι υποκειμενική. 

Αν λοιπόν το παιδί νοσηλεύεται σπίτι έχοντας πυρετό πρέπει κάθε 2-4 ώρες να θερμομετράται, εφόσον παίρνει αντιπυρετικά, ή και νωρίτερα.

Που γίνεται η θερμομέτρηση;
Η θερμομέτρηση μπορεί να γίνει στη μασχάλη, στο ορθό ή το στόμα για τα μεγαλύτερα παιδιά. 

Πρέπει να χρησιμοποιείται πάντα το ίδιο μέρος, γιατί οι θερμοκρασίες ποικίλουν και δεν έχουμε αντικειμενική εκτίμηση του πυρετού. 

Ειδικότερα, όταν θερμομετρούμε στο ορθό, πρέπει να αφαιρούμε 3-4 δέκατα για να έχουμε πραγματική θερμοκρασία.

Πότε έχει όντως πυρετό;

Οι θετικές επιδράσεις του σκόρδου

Πολλές επιστημονικές μελέτες έχουν εξετάσει το ρόλο της πρόσληψης σκόρδου και τα πλεονεκτήματα που αυτή φέρει σε σχέση με τα καρδιαγγειακά νοσήματα. 
Οι θετικές επιδράσεις φαίνεται να επικεντρώνονται στη μείωση της ολικής και της LDL χοληστερόλης, καθώς επίσης και των τριγλυκεριδίων.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η πρόσληψη σκόρδου μπορεί να βοηθά στην πρόληψη δημιουργίας θρομβόσεων, ενώ κάποιες μελέτες δείχνουν προληπτικές ιδίοτητες και σχετικά με την αρτηριακή υπέρταση. 
Ωστόσο, ο αριθμός των μελετών δεν είναι ικανός για να μας οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με τις ευεργετικές επιδράσεις της κατανάλωσης σκόρδου και συνεπώς θα πρέπει να πραγματοποιηθούν περισσότερες μελέτες για την καρδιοπροστατευτική δράση του.
Από τη δεκαετία του 1950 μελετήθηκε η δράση του σκόρδου στην πρόληψη του καρκίνου, με τις πρώτες έρευνες να πραγματοποιούνται σε πειραματόζωα. 

Η πλειοψηφία των ερευνών που έχουν πραγματοποιηθεί στη συνέχεια σε ανθρώπους καταδεικνύουν αντικαρκινική δράση συγκεκριμένων συστατικών του σκόρδου. 
Πιο ισχυρές ενδείξεις υπάρχουν στην πρόληψη εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, του στομάχου και του εντέρου και δευτερευόντως του στήθους, του οισοφάγου και του δέρματος. 
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις για αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή δράση κάποιων συστατικών του σκόρδου. 
Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη έχει διαμορφωθεί στα 600-900 mg/ημέρα (περίπου μια σκελίδα σκόρδο).

Πηγή:iatronet.gr

Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου... (Φιόντορ Ντοστογιέφσκι)

Αποτέλεσμα εικόνας για Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου...
Είπα πως είχα αποκοιμηθεί χωρίς να το καταλάβω, τη στιγμή που εξακολουθούσα να σκέφτομαι τα ίδια πράγματα. 
Ξαφνικά, ονειρεύτηκα πως έπαιρνα το περίστροφο και πως, καθισμένος όπως ήμουνα, το πήγαινα ολόισια στην καρδιά μου - στην καρδιά και όχι στο κεφάλι. 
Κι' όμως, είχα αποφασίσει να χώσω μια σφαίρα στο αριστερό μου μηνίγγι. 

Αφού λοιπόν το ακούμπησα στο στήθος μου, περίμενα ένα - δυο δευτερόλεπτα και το κερί μαζί με το τραπέζι και τον απέναντι τοίχο αρχίσανε ξαφνικά να κουνιούνται σα να τρικλίζανε. 
Πυροβόλησα βιαστικά.
Πολλές φορές τυχαίνει να βλέπης στ' όνειρό σου πως πέφτεις από πολύ ψηλά, πώς σε πληγώνουν ή πως σε δέρνουνε. 
Μα ποτές δεν νοιώθεις πόνο, εκτός πια αν τύχη να κτυπήσης στο σίδερο του κρεβατιού, οπότε δεν μπορεί παρά να πονέσης.

Όμως εμένα μου φάνηκε πως ένοιωσα κάποιον κλονισμό απ' αυτήν την πιστολιά- και ξαφνικά όλα σβύσανε κι έμεινα βυθισμένος μέσα σε βαθύ σκοτάδι. 
Σαν να τυφλώθηκα και να βουβάθηκα. 
Ύστερα, είμαι ξαπλωμένος ανάσκελα κάτω από κάτι σκληρό, χωρίς να βλέπω τίποτα κι' ούτε να μπορώ να κάνω την παραμικρή κίνηση. 
Γύρω μου περπατάνε, φωνάζουνε, ο λοχαγός ουρλιάζει, η σπιτονοικοκυρά ωρύεται. 
Και πάλι, γίνεται μια ξαφνική, διακοπή και με μεταφέρουν ξέσκεπο μέσα σ' ένα φέρετρο. 

Νοιώθω το φέρετρο που σκαμπανεβαίνει, το συλλογιέμαι αυτό, και για πρώτη φορά μούρχεται στο νου μου η ιδέα πως είμαι πεθαμένος, πεθαμένος για τα καλά. 
Το ξέρω χωρίς καμμιά αμφιβολία, αφού ούτε βλέπω ούτε κουνιέμαι, κι' όμως αισθάνομαι και σκέφτομαι. 
Αλλά πολύ γρήγορα συνηθίζω, σύμφωνα με τη λογική των ονείρων παραδέχομαι ασυζητητεί την πραγματικότητα.
Και να που με κατεβάζουν μέσα στη γη. 
Όλοι φεύγουν, και γω μένω μόνος, ολομόναχος. 

Δεν κουνάω ούτε ένα μέλος μου. 

Ο καταθλιπτικός άνθρωπος και η αγάπη...

Το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή για τον καταθλιπτικό άνθρωπο είναι η αγάπη, η επιθυμία να αγαπάς και να αγαπιέσαι.
Με βάση αυτά τα συναισθήματα καλλιεργεί τις καλύτερες πλευρές του, αλλά και εξαιτίας αυτών έχει συγχρόνως τα μεγαλύτερα προβλήματα. 
Θα έχει προβλήματα και κρίσεις κυρίως στις σχέσεις του με τους συντρόφους του. 
Οι εντάσεις, οι φιλονικίες, οι συγκρούσεις στους δεσμούς του τον τυραννούν, του είναι αφόρητες και τον απασχολούν πολύ περισσότερο απ’ ότι χρειάζεται, διότι κινητοποιούν το φόβο της απώλειας που έχει.

Για τον ίδιο είναι ακατανόητο το γεγονός ότι ακριβώς αυτές οι προσπάθειες για τον άλλο είναι που οδηγούν το δεσμό σε κρίση. 
Ο άλλος προσπαθεί να ξεφύγει από το στενό κλοιό που του δημιουργεί. 
Το καταθλιπτικό άτομο αντιδρά τότε με πανικό, με βαθιά κατάθλιψη και, εξαιτίας του φόβου του, μπορεί να χρησιμοποιήσει πιεστικά μέτρα, φτάνοντας μέχρι την απειλή ή και την απόπειρα αυτοκτονίας καμιά φορά. 
Του είναι δύσκολο να φανταστεί ότι ο σύντροφός του δεν έχει την ίδια ανάγκη προσέγγισης με εκείνον και βιώνει την ανάγκη του συντρόφου του για απόσταση, ως έλλειψη τρυφερότητας ή ως ένδειξη του τέλους της αγάπης του.

Η ικανότητα του να ταυτίζεται με τον άλλο, να αισθάνεται τρυφερότητα και αγάπη για μια άλλη ύπαρξη και να συμμετέχει σε ότι την αφορά, είναι από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του καταθλιπτικού ατόμου και από τις ωραιότερες ιδιότητες του. 

Η ζωή ξέρει κι εγώ την εμπιστεύομαι...

Η καθημερινότητα δεν μπορεί να σου δώσει εμπειρίες κι αναμνήσεις. 
Mπορεί να σου εξασφαλίσει την επιβίωση, αν την χειριστείς καλά, όμως, δε σου χαρίζει τη ζωή. 
Τα μικρά κι ασήμαντα πράγματα είναι αυτά που έχουν τελικά σημασία και δεν το λέω εγώ αυτό. 
Το λέμε όλοι μας, έτσι ώστε να πιστεύουμε ότι έχουμε ένα στόχο για να ξεπερνούμε τα εμπόδια της καθημερινότητας.

Γιατί εμείς οι άνθρωποι πρέπει να τα ξέρουμε τα πάντα; 

Ακόμα και για μια βόλτα, πρέπει να γνωρίζουμε με ποιους θα πάμε, πού θα πάμε, αν δεν μπορέσουμε να πάμε εκεί, ποια είναι η εναλλακτική και, το κυριότερο, θα περάσουμε καλά εκεί ή δεν αξίζει καν να κοπιάσουμε να πάμε μέχρι εκεί;

Η δικαιολογία μας είναι ότι κερδίζουμε χρόνο: «Γιατί να βρεθείς σε μια άσχημη κατάσταση, ενώ θα μπορούσες να είχες κάνει κάτι πολύ καλύτερο; 

Η ζωή είναι μικρή για τέτοια», λέμε, ενώ φοβόμαστε να ζήσουμε. 
Ειρωνικό το πόσα μπορείς να ζήσεις όταν μπαίνεις σε μια κατάσταση, που δεν ξέρεις τι μπορεί να σου δώσει. 
Πόσα ερεθίσματα θα έχεις να θρέψεις το μυαλό σου την επόμενη μέρα.

Είμαστε τόσο ευφυή ζώα κι ακόμα «κολλάμε» στη λέξη «ζώα».

Προγραμματίζουμε τα πάντα στη ζωή μας, ώστε να μπορούμε να την ελέγχουμε.

Εντάξει, δε λέω, είναι καλός λίγος έλεγχος, όμως, δεν είμαστε φτιαγμένοι για αυτό. 

Απʾ την αρχή της ιστορίας πορευόμαστε στο άγνωστο κι ακόμη νομίζουμε ότι η ζωή είναι ανήμερο ζώο που αν δεν το κατευνάσεις, θα σου καταστρέψει την καθημερινότητα. 
Είναι όμως πράγματι αυτό που μας ενδιαφέρει; 
Ή μάλλον, αυτό που θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει;

Το Νοσοκομείο Croydon του Λονδίνου μελετάει τη μετά θάνατον ζωή!!

Το  Πανεπιστημειακό Νοσοκομείο Croydon του Λονδίνου αποτελεί ένα  από τα 25  ιατρικά κέντρα σε ολόκληρο τον κόσμο που συμμετέχει στις έρευνες για το  τι συμβαίνει μετά το θάνατο των ανθρώπων και στη μελέτη της μετά θάνατο  ζωής.
Ο Russell Metcalfe-Smith, υπεύθυνος του...
τομέα της επαναφοράς των  αισθήσεων των ασθενών του νοσοκομείου, είναι ο επικεφαλής των ερευνών  αυτών, οι οποίες πραγματοποιούνται από το 2008.
Ο 34χρονος γιατρός έχει καταφέρει πολλές φορές να φέρει «πίσω στη  ζωή» ασθενείς που έπαθαν κάποιο καρδιακό επεισόδιο και κινδύνευαν να  πεθάνουν άμεσα.

Eνας Άραβας μελετητής του Ήρωνα σχεδίαζε έξυπνα «αυτόματα».

Τέσσερις αιώνες πριν από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι ένας Άραβας μελετητής του Ήρωνα σχεδίαζε έξυπνα «αυτόματα». 

Οι οδηγίες του έχουν σήμερα υλοποιηθεί.
Τα ρομπότ; Είχαν ήδη επινοηθεί στην αρχαία Ελλάδα αλλά... τελειοποιήθηκαν αργότερα από τους Άραβες, κατά το Μεσαίωνα.
Αυτό τουλάχιστον επιβεβαιώνεται από το κέντρο μελετών Leonardo 3 του Μιλάνου, όπου μελέτησαν ένα ξεχασμένο χειρόγραφο του 11ου αιώνα το οποίο περιέχει μελέτες δεκάδων «αυτομάτων», δηλαδή μηχανών που είναι σε θέση να αναπαράγουν τις κινήσεις ζωντανών όντων.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για μεσαιωνικά ρομπότ που σήμερα ξανασχεδιάζονται στον υπολογιστή χάρη στην τεχνολογία τρισδιάστατης απεικόνισης, δίνοντας ζωή σε υδραυλικά ρολόγια, αυτόματα θέατρα μαριονέτας, πηγάδια με μηχανική άντληση, ακόμα και πολιορκητικούς πύργους από όπου προβάλλουν τεράστιες κεφαλές γερακιών που εκτοξεύουν πύρινες μπάλες.

Ζυγοί, μοχλοί, τροχοί... 

Η ανάμνηση του παλαιού φόβου...

Κάνετε έναν περίπατο κοντά στη θάλασσα, είναι ωραία ημέρα και νιώθετε πολύ ευχάριστα.
Προχωρείτε αμέριμνοι χαζεύοντας τη θέα, ώσπου στρίβετε σε ένα μονοπάτι.
Τότε, ξαφνικά και χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος, οι αισθήσεις σας σημαίνουν συναγερμό και παγώνετε από τον φόβο σας.
Αφού βεβαιωθείτε ότι γύρω σας δεν υπάρχει καμία απολύτως απειλή, ανακτάτε την ψυχραιμία σας και νιώθετε ανόητοι.

«Μήπως παραλογίζομαι;» αναρωτιέστε.
Η επιστήμη έρχεται να σας καθησυχάσει με μια κατηγορηματικά αρνητική απάντηση. 

Το πιθανότερο είναι ότι παίρνοντας εκείνη τη στροφή βρεθήκατε σε συνθήκες οι οποίες σας θύμισαν κάποιο παλαιότερο περιστατικό που σας είχε τρομάξει. 
Η ανάμνηση του παλαιού φόβου ήρθε ξανά στην επιφάνεια προκαλώντας σας ακριβώς το ίδιο συναίσθημα.

Εδώ και αρκετό καιρό οι νευροεπιστήμονες υποπτεύονταν ότι οι αναμνήσεις του φόβου, ακόμη και όταν θεωρούμε ότι τον έχουμε ξεπεράσει, δεν «σβήνονται» εντελώς από τον εγκέφαλό μας, αλλά παραμένουν με κάποιο τρόπο απλώς «ανενεργές».


Μια ομάδα νευροεπιστημόνων του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ με επικεφαλής τον Αρβιντ Κούμαρ υποστηρίζει ότι ανακάλυψε έναν από τους πολλούς μηχανισμούς που «ρυθμίζουν» τα φοβικά συναισθήματά μας.
Πειράματα με ποντικούς
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στην επιστημονική επιθεώρηση «PLOS Computational Biology» (http: //www. ploscompbiol. org/doi/pcbi. 1001104), συνδυάζει τα ευρήματα προηγούμενων πειραματικών μελετών με την ανάπτυξη μοντέλων στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. 

«Η πειραματική μελέτη έγινε πριν από δύο χρόνια» λέει στο «Βήμα» ο Γιάννης Βλάχος, ερευνητής στο Κέντρο Υπολογιστικών Νευροεπιστημών Μπερνστάιν του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ της Γερμανίας, ο οποίος υπογράφει τη δημοσίευση. 

Στην αρχαία Ελλάδα πολλές γυναίκες διέπρεψαν στον χώρο της επιστήμης.

Στοιχειώδη εκπαίδευση:
 Γραφή, ανάγνωση, λυρική και επιλεγμένη επική ποίηση, χορός. 
Περίπου μέχρι δώδεκα χρονών.
Μέση και ανωτέρα εκπαίδευση: 
Μέχρι περίπου τα είκοσι της χρόνια εκπαιδεύεται συνήθως από την μητέρα της στην οικονομία και διαχείριση του νοικοκυριού, υφαντική,
χειροτεχνία, διακοσμητική. 
Επίσης υπήρχαν για τις κόρες πλουσιοτέρων Αθηναίων ιδιωτικά οικοδιδασκαλεία στα οποία σπούδαζαν μουσική, κιθαρωδία, όρχηση κ.λ.π.
Ανωτάτη εκπαίδευση: 
Πλήθος ανωτάτων σχολών δεχόταν ευχαρίστως γυναίκες!
Επειδή η ιστορία ασχολείται κυρίως με πολέμους οι οποίοι με εξαίρεση των Αμαζόνων και ολιγοστών εξαιρέσεων άλλων γυναικών είναι ανδροκρατική, δεν έχουμε όλα τα ονόματα των γυναικών επιστημόνων. 
Παρ όλα αυτά υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που διέπρεψαν στον χώρο της επιστήμης.
Στην Ανωτάτη Φιλοσοφική και Μαθηματική Σχολή του κορυφαίου Διδασκάλου Πυθαγόρα διέπρεψαν: 
Οι Θεανώ, Θεόκλεια, Ασκληπιγένεια, Περικτιόνη, Φιλτύς, Μελίσσσα,, Τιμύχα, Μιλλία, Χειλωνίς, Κρατησόκλεια,Βοιώ, Θεάδουσα και πολλές άλλες.

Και ξέρετε ποιος ήταν ο Διδάσκαλος των « Ηθικών αρχών» του Πυθαγόρα; 
Η Θεμιστόκλεια, η Ιέρεια των Δελφών!
Η Σχολή του Επίκουρου: 
Οι Ανθεια, Λεόντιον, Ερώτιον.
Η Πλατωνική Ακαδημία:
Το Πανεπιστήμιο της Αρχαίας Ελλάδας, διήρκεσε σχεδόν 1000 χρόνια μέχρι που ο Ιουστινιανός για να σώσει τον κόσμο από …την ιερόσυλο τρέλα των Ελλήνων (Ιουστινιανός Κώδιξ) το έκλεισε. Διεσώθησαν τα ονόματα της Λασθένειας, και της Αξιοθέας.

Ανώτατες Σχολές Ιατρικής: 
Κνίδος, Κως, Αλεξάνδρεια.
Διέπρεψαν οι: 
Αγνοδίκη, Δεινομάχη, Ερμιόνη, Ευτυχία, Φιλονίλα, Κλεοπάτρα μάλιστα βοηθός και συνεργάτρια του μεγάλου ιατρού Γαληνού, Ολυμπιάς, Σάλπη και πολλές άλλες. 
Γνωρίζετε ότι η Ελληνίδα Φαραώ της Αιγύπτου Κλεοπάτρα δεν έφτιαχνε μόνο δηλητήρια αλλά και φάρμακα και ότι έγραψε ένα βιβλίο περί φαρμάκων;
Αυτά εν ολίγοις για την ανώτατη εκπαίδευση στην αρχαία Ελλάδα. 
Αλλά σκεφτήκατε από πότε συμμετέχουν οι γυναίκες στην ανώτατη εκπαίδευση στον μοντέρνο κόσμο;

Το 1890 μ.Χ. διέγραψαν όλες τις γυναίκες που θέλησαν να λάβουν μέρος στην ανώτατη εκπαίδευση. Αυτό δεν έγινε ούτε στην Αφρική ούτε στην Ασία, αλλά στην πεπολιτισμένη Μ Βρετανία! Στην Ελλάδα παρά τις επελάσεις της έφιππης αστυνομίας στο πανεπιστήμιο τόλμησε να σπουδάσει μόλις το 1896 μ.Χ. η Ελληνίδα Αγγελική Παναγιωτάκη.

Το Όρος του Άθω και οι γυναίκες