Ελλάδα δεν είναι οι πολιτικοί.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ελλάδα δεν είναι οι πολιτικοί.
Ελλάδα δεν είναι ούτε οι πολιτικοί. Ούτε τα παρακμιακά πρότυπα που προβάλλονται. Ελλάδα είναι οι Σαλαμινομάχοι οι Μαραθωνομάχοι και αυτοί που θυσιάστηκαν στις Θερμοπύλες.
Είναι οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι και πανεπιστήμονες, οι γεννήτορες του γήινου πολιτισμού.
Είναι ο Αλέξανδρος ο Μέγιστος της οικουμένης και η αδούλωτη γενιά του ’21.

Ελλάδα είμαστε όλοι εμείς που έχουμε χρέος και καθήκον να παραδώσουμε στους αγέννητους μια πατρίδα ανώτερη από αυτήν που παραλάβαμε.

Όμως θα τα καταφέρουμε; 
Πώς να τα καταφέρουμε όταν ταυτίζουμε την Ελλάδα με τους πολιτικούς;

Βρέθηκα σε μέσο μαζικής μεταφοράς και κάποιος ενώ έβριζε τους πολιτικούς (όπως συμβαίνει πια καθημερινά), είπε: «Ντρέπομαι που πήγα φαντάρος».

Μόλις άκουσα μια ηλιθιότητα μεγατόνων. 
Για να μην την χαρακτηρίσω αλλιώς…  Πώς να του έλεγα ότι δεν υπηρέτησε για τον τότε πρωθυπουργό και τους πολιτικούς, αλλά για κάτι άλλο, και πώς να καταλάβαινε…

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Η γενιά της τρίτης ηλικίας νομίζω ότι έχει ελαφρυντικά, διότι πέρασε από κατοχή, πέρασε από φτώχια και πείνα, πέρασε από την μεγαλύτερη ντροπή, το μέγα αίσχος της νεότερης Ιστορίας μας, τον εμφύλιο. 
Και μέχρι να μαζέψουν τα κομμάτια τους, τους έφυγε η νιότη τους.

Σήμερα (πάντα κατά την γνώμη μου), τεράστια ευθύνη για το χάλι μας, φέρει η περίφημη γενιά του «ψωμί παιδεία ελευθερία». 
Η Γενιά με τα τότε οράματα και ιδανικά που νομίζει ότι έριξε την χούντα, και που προς τιμήν της καθιερώθηκε γιορτή και σχολική αργία. 

Η γενιά του Πολυτεχνείου.
Τι κατάφερε αυτή η γενιά; 
Και τι Ελλάδα θα παραδώσει στους νέους;
Και αυτοί με την σειρά τους (οι νέοι, τα παιδιά) τι μπορούν να κάνουν (αν θελήσουν να κάνουν κάτι για αυτήν την έρμη πατρίδα) χωρίς οράματα και χωρίς ιδανικά;  

Ποιος να τους τα εμφυσήσει; 
Και που να τα βρουν όταν από την ώρα που κατάλαβαν τον εαυτό τους δέχονται συνεχώς διεθνιστικά μηνύματα από παντού…
Ξέρουμε όλοι ότι είμαστε ξεχωριστός λαός. 

Και πάντα τα καταφέρνουμε την τελευταία στιγμή. 
Και με τον τρόπο που λειτουργεί ο κρατικός μηχανισμός, πραγματικά είμαστε ήρωες που επιβιώνουμε. 
Με αυτό το σύστημα και την γραφειοκρατία, οποιοσδήποτε ευρωπαϊκός λαός θα είχε αυτοκτονήσει… 

Όμως τώρα πως θα ξεφύγουμε από την σύγχρονη σκλαβιά; 
Είναι δύσκολο, γιατί οι ρίζες που έβγαλε ο πισινός  μας τα τελευταία χρόνια, χώθηκαν βαθειά μέσα στον καναπέ. 
Και δεν γίνετε να ανοίξεις κάποιο βιβλίο να διαβάσεις και να μάθεις την ιστορία σου, μήπως μάθεις και καταλάβεις επιτέλους ποιος είσαι (κάτι που ήδη έπρεπε να είχες κάνει), γιατί δεν σε αφήνει η προέκταση του χεριού σου… το τηλεχειριστήριο.

Το απίθανο που ακούω πάντα από πολλούς όταν γίνετε κουβέντα για μελέτη των Αρχαίων κλασικών, είναι: «Δεν έχω χρόνο, έχω άλλα προβλήματα, έχω οικογένεια και τον αγώνα της βιοπάλης». 

Το κατανοώ απολύτως. 
Δεν είμαι από άλλον πλανήτη. 
Στο ίδιο καζάνι βράζω κι εγώ και τις ίδιες αγωνίες έχω. Τα ίδια προβλήματα με όλους.

ΑΛΛΑ, για να είσαι καρφωμένος στις πέντε τηλεοράσεις στο προποτζίδικο της γειτονιάς σου, και να γνωρίζεις τα πάντα και για ξένες ομάδες, έχεις χρόνο.
Δυο ώρες καρφωμένος στον καναπέ με τις ρίζες που λέγαμε, και να παρακολουθείς ποδόσφαιρο, έχεις χρόνο.

Και να παρακολουθείς διάφορα άλλα σκουπιδοειδή έχεις χρόνο.
Άλλη φορά λοιπόν θα λες την αλήθεια, δηλαδή: «δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με θέματα που δεν με ενδιαφέρουν» και άσε τα σάπια. 
Γιατί αν σε ενδιαφέρει κάτι και χτυπάει η καρδιά σου γι’ αυτό, μια χαρά βρίσκεις χρόνο…

Ο Κοραής τότε, παρότρυνε τους σκλαβωμένους Έλληνες να μάθουν την Ιστορία τους, να θυμηθούν ποιοι είναι. 
Και έτσι άρχισαν να δίνουν στα παιδιά τους Αρχαία Ελληνικά ονόματα, αλλά και στα καράβια τους. 

Αγαμέμνων λεγόταν το καλύτερο πλοίο της Μπουμπουλίνας.
Νομίζεις ότι σήμερα δεν είμαστε σκλαβωμένοι; 
Νομίζεις ότι σήμερα δεν έχουμε ανάγκη από γνώση και αυτογνωσία; 
Ποια νομίζεις ότι είναι τα όπλα σου; 
Η γνώση του ποιος έφυγε από το τηλεριάλυτι, ή η αγωνία σου για το πώς θα πάει το τραγούδι μας στην γιουροβίζιον…
Μην ασχολείσαι λοιπόν με την Ιστορία σου και την καταγωγή σου… να τα θεωρείς αυτά ξεπερασμένα, και να μπερδεύεις τον Σωκράτη με τον Ισοκράτη να γίνεσαι
περίγελος των ξένων (που μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά, γιατί άραγε;) και περίμενε να σε σώσουν τα «κύριε ελέησον», περίμενε να σε σώσουν οι ξένοι λες και σου το χρωστούν, ή αυτοί που ευθύνονται που εσύ τους ψήφιζες και χειροκροτούσες…

Σείριος, ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου