ΖΩΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ


Μεσογειακή Φώκια
Ένα από τα έξι πιο απειλούμενα με εξαφάνιση θηλαστικά στον κόσμο, η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus) ζούσε παλαιότερα σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα και τις βορειοδυτικές ακτές της Αφρικής. 
Σήμερα, δεκαπέντε εκατομμύρια χρόνια έπειτα από την εμφάνιση του γένους Monachus στον πλανήτη μας, υπολογίζεται ότι οι μεσογειακές φώκιες που απομένουν δεν ξεπερνούν τα 400-500 ζώα.
Απειλές
Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι άνθρωποι κυνηγούσαν τη μεσογειακή φώκια για το δέρμα της, με το οποίο έφτιαχναν παπούτσια και ζώνες, και για το λίπος της, από το οποίο έφτιαχναν σπαρματσέτα και σαπούνι. 
Στις μέρες μας το κυνήγι της για εμπορικούς σκοπούς έχει σταματήσει, αλλά η μεσογειακή φώκια απειλείται περισσότερο παρά ποτέ. Κυριότερα αίτια είναι η καταστροφή των βιότοπων του ζώου καθώς και η εκ προθέσεως θανάτωσή του.

ΜΑΥΡΟΓΥΠΑΣ
Ένα από τα πιο απειλούμενα αρπακτικά στην Ευρώπη είναι ο μαυρόγυπας. 
Κατά τους ιστορικούς χρόνους το είδος αυτό είχε μεγάλη εξάπλωση και υπήρχε σε χώρες όπως η Γαλλία, η Τσεχία, η Σλοβακία και η Ρουμανία.
Απειλές
Ο βασικός παράγοντας που έχει οδηγήσει στον περιορισμό του πληθυσμού του μαυρόγυπα είναι η έλλειψη τροφής. 
Η αλλαγή στον τρόπο ζωής των κατοίκων των αγροτικών περιοχών και -κυρίως- η ταφή των νεκρών ζώων, στερεί από αυτό το αρπακτικό την κυριότερη πηγή τροφής.


ΛΥΚΟΣ

Ο λύκος υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μας.
Σήμερα έχει εξαφανιστεί από ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης κατανομής του που κάλυπτε σχεδόν όλο το Βόρειο Ημισφαίριο. 

Από τον 14ο αιώνα και μετά από συστηματικές προσπάθειες εξόντωσης του, εξαφανίσθηκε από 14 χώρες της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης. 
Ο λύκος δεν υπήρξε ποτέ στόχος προσπαθειών ολοκληρωτικής εξόντωσης στην Ελλάδα. 
Παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά το μέλλον του λύκου στην Ελλάδα:


ΚΑΦΕ ΑΡΚΟΥΔΑ
Για κάποιους πολιτισμούς η αρκούδα είναι σύμβολο αναγέννησης και παρθενογένεσης, γιατί κρύβεται στη φωλιά της στις αρχές του χειμώνα και εμφανίζεται πάλι την άνοιξη μαζί με τα μικρά της. 
Ζώο παρεξηγημένο, αφού παρά τις αντίθετες δοξασίες επιτίθεται μόνο αν βρεθεί σε θέση άμυνας, ζούσε κάποτε σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. 
Σήμερα η κατάσταση των πληθυσμών και των βιοτόπων της είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: 
τους τελευταίους δύο αιώνες η καφέ αρκούδα έχασε το 60% της επικράτειάς της και το 50% του πληθυσμού της. 
Το πιο εντυπωσιακό θηλαστικό του δάσους απειλείται πλέον με εξαφάνιση.
Απειλές: 
Οι ελληνικοί πληθυσμοί του είδους είναι οι σημαντικότεροι στις νότιες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης: 
υπολογίζεται ότι στη χώρα μας ζουν περίπου 150 καφέ αρκούδες. Δυστυχώς όμως και εδώ παρουσιάζουν μείωση. 
Έτσι, ενώ παλαιότερα η καφέ αρκούδα ζούσε σχεδόν σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, σήμερα απαντάται στους κύριους ορεινούς όγκους της βόρειας και κεντρικής Πίνδου και της δυτικής Ροδόπης.


Καρέττα- Καρέττα
Η θαλάσσια χελώνα καρέτα (Caretta caretta) εμφανίστηκε στη γη πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια και αποτελεί μια από τις πιο επιτυχημένες μορφές ζωής στην ιστορία του πλανήτη μας. 
Είναι το μόνο είδος θαλάσσιας χελώνας που αναπαράγεται στην Ελλάδα, όπου βρίσκονται οι πιο σημαντικοί βιότοποί της στη Μεσόγειο. 
Για πρώτη φορά εδώ και εκατομμύρια χρόνια, η καρέτα απειλείται με εξαφάνιση. 
Απειλές 
Η υποβάθμιση και η καταστροφή των βιότοπων όπου αναπαράγεται η καρέτα θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την επιβίωση του είδους. 
Σημαντικές απειλές αποτελούν επίσης η χρήση μη επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων -κάθε χρόνο χιλιάδες θαλάσσιες χελώνες μπλέκονται τυχαία στα δίχτυα και τα παραγάδια και πνίγονται- και η ρύπανση από προϊόντα πετρελαίου, χημικές ουσίες και σκουπίδια. 
Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελούν οι πλαστικές σακούλες, αφού οι χελώνες τις τρώνε, νομίζοντας πως πρόκειται για τσούχτρες, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από ασφυξία. 
Τέλος, κάποιες χελώνες τραυματίζονται, μερικές φορές θανάσιμα, από ταχύπλοα σκάφη που πλέουν κοντά στις παραλίες ωοτοκίας.



Ιβηρικός Λύγκας, 
Ενα από τα πιο επαπειλούμενα είδη αιλουροειδών στον κόσμο, ζούσαν κάποτε στην Ισπανία, την Πορτογαλία και τη νότια Γαλλία. 
Σήμερα, ο αριθμός τους έχει ελαττωθεί. 
Έχουν μείνει μόλις 120 ζώα χωρισμένα σε μικρούς πληθυσμούς στην Ανδαλουσία της Ισπανίας. 
Η καταστροφή των βιότοπων, οι συγκρούσεις με αυτοκίνητα, το λαθραίο κυνήγι και η εξαφάνιση των κουνελιών συνέβαλαν στην ελάττωση αυτού του αιλουροειδούς. 
Η ισπανική κυβέρνηση αποφάσισε να απελευθερώσει κουνέλια (το αγαπημένο του γεύμα) στις άγριες περιοχές, σαν μια προσπάθεια να διατηρηθεί αυτό το είδος. 
Αν ο ιβηρικός λύγξ εξαφανισθεί, θα είναι το πρώτο άγριο είδος γάτας που εκλείπει μετά από περίπου 2,000 χρόνια.

Φασκωλόμυς

Ο φασκωλόμυς είναι μαρσιποφόρο της Αυστραλίας, εύσωμο με κοντόχοντρα πόδια και δυνατά νύχια για να σκάβουν τούνελ κάτω από τη γη. 

Η βόρεια ποικιλία με την τριχωτή μύτη είναι ο μεγαλύτερος της οικογένειας. Μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο μήκος και τα 40 κιλά. 
Έχει επίσης εξαιρετικά απαλή γούνα και έναν αδέξιο βάδισμα, καθώς περπατάει με μικρά βήματα κουνώντας τους γοφούς του. 
Παρόλα αυτά μπορεί να τρέξει με 40 χιλιόμετρα την ώρα. 

Μόλις 100 από τα ζώα αυτά επιβιώνουν σε μια μικρή, προστατευμένη περιοχή στην Κουίνσλαντ.


Βακτριανή καμήλα
Η βακτριανή καμήλα της ερήμου Γκόμπι (βορειοδυτική Κίνα και την νοτιοδυτική Μογγολία) διακρίνεται από τις Αραβικές με τις δύο καμπούρες. 
Μολονότι η καμήλα αυτή κατόρθωσε να επιζήσει επί 45 χρόνια από τις πυρηνικές δοκιμές της Κίνας στην περιοχή της Γκασούν Γκόμπι, μπορεί να μην καταφέρει να αντέξει στις τωρινές πιέσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν μεταλλεία, κυνήγι, σαρκοφάγους λύκους, βιομηχανική ανάπτυξη και γενετική ανάμειξη με τις εξημερωμένες καμήλες. 
Σύμφωνα με τον Τζον Χέιρ, πρόεδρο του Ιδρύματος Προστασίας της Άγριας Καμήλας που εδρεύει στην Βρετανία, περίπου 650 τέτοιες καμήλες ζουν στην Κίνα και 350 στην Μογγολία. 

Κάποιοι ειδικοί προβλέπουν ότι ο πληθυσμός τους θα μειωθεί κατά 84% μέχρι το 2033.


Gazella dama: 
Το είδος αυτό της αντιλόπης πρόκειται να εκλείψει πολύ σύντομα. 
Τις τελευταίες δεκαετίες, περίπου το 80% του άγριου πληθυσμού έχει εξαφανιστεί, σαν αποτέλεσμα του ανεξέλεγκτου κυνηγιού και της καταστροφής των βιότοπων. Περίπου 100 ζώα αυτού του είδους βρίσκονται διασκορπισμένα στη βόρεια Αφρική – στο Τσαντ, τη Νιγηρία και το Μαλί. 

Η ζωή των γαζελών δεν φαίνεται να βελτιώνεται, καθώς καραβάνια από ξένους κυνηγούς εξακολουθούν να περνάνε τα σύνορα και να τις «θερίζουν» σκοτώνοντάς τες με αυτόματα όπλα.

                          


Η νυχτερίδα των Σεϋχελλών

Η νυχτερίδα των Σεϋχελλών αριθμεί σήμερα μόνο 50-100 άτομα. 

Είναι ενδημικά στα νησιά του αρχιπελάγους των Σεϋχελλών, Σιλουέτ, Μαχέ, Πρασλίν και Λα Ντιγκ (La Digue), που βρίσκονται στο Ινδικό Ωκεανό βορειοανατολικά της Μαδαγασκάρης. 
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μόνο δύο σημαντικές φωλιές έχουν απομείνει, και οι δύο στις σπηλιές των νησιών Σιλουέτ. 

Το Ίδρυμα Προστασίας της Φύσης των Σεϋχελλών παρακολουθεί και ελέγχει από κοντά τους πληθυσμούς αυτούς.

                                   


Ο κινέζικος αλιγάτορας

Ο κινέζικος αλιγάτορας είναι χαρακτηριστικός για το μικρό του μέγεθος. 

Σπάνια μεγαλώνει περισσότερο από δύο μέτρα και γίνεται βαρύτερος από 40 κιλά, κατοικεί στους υγρότοπους του ποταμού Γιάνγκτσε, στο πιο ρηχό του τμήμα. 
Το ίδιο ποτάμι προσφέρει καταφύγιο και στο σπάνιο είδος του κινέζικου δελφινιού που ζει στα ποτάμια και το οποίο ίσως έχει ήδη εξαφανιστεί. 
Τον περισσότερο χρόνο του ο κινέζικος αλιγάτορας τον περνά σκάβοντας τούνελ, προς μεγάλη απογοήτευση των ντόπιων αγροτών. 

Μολονότι χιλιάδες τέτοιοι αλιγάτορες έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία, οι ειδικοί υπολογίζουν ότι 150-200 εξακολουθούν να ζουν στη φύση, γεγονός που κάνει το ερπετό αυτό το πιο επαπειλούμενο είδος κροκοδείλου στον κόσμο.

                                               


Ο μαύρος ρινόκερος 

Ο Αφρικανικός η μαύρος ρινόκερος διακρίνεται από το ασιατικό από τα δύο του κέρατα. 

Στις αρχές του αιώνα μπορεί να υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες μαύροι ρινόκεροι στην Αφρική, αλλά σήμερα υπάρχουν μόλις μερικές χιλιάδες. 
Ανάμεσα στα τέσσερα υποείδη του μαύρου ρινόκερου, αυτός που βρίσκεται στη δυτική Αφρική είναι και εκείνος που απειλείται περισσότερο και μπορεί να έχει ήδη εκλείψει. 
Το λαθραίο κυνήγι και η καταστροφή των βιότοπων εξακολουθούν να απειλούν την επιβίωση του είδους.