Τα Ακασικά Αρχεία...

Κατά καιρούς, πολλοί και πυκνά συχνά, αναφέρονται στα περίφημα «Ακασικά Αρχεία».
Αναφέρονται σε αυτά προσπαθώντας να περιγράψουν μια «κατάσταση» ή ορθότερα ένα από τα επίπεδα ανόδου της Ανθρώπινης Εξελικτικής Διαδικασίας.
Διαβάζοντας λοιπόν, τις αναφορές αυτές, διέκρινα ότι υπάρχει μια σύγχυση σχετικά με το «ΤΙ ΕΙΝΑΙ» αυτά τα «αρχεία», ΕΑΝ είναι αρχεία…


Και ξεκινώντας την έρευνα αυτή, ας δούμε πρώτα, ποια είναι ή τι είναι η περίφημη Ακάσα (Akasha).
Η λέξη είναι Σανσκριτική και θεωρώ, ότι πριν αναφερθώ σε οτιδήποτε άλλο, οφείλω να παραθέσω την ερμηνεία της λέξης, όπως αυτήν τη συναντούμε στην Ινδία και στα εκεί φιλοσοφικά συστήματα.


Η ορθή προφορά της λέξης είναι: «Το αακάασα» και έχει το ουδέτερο άρθρο «το» για να προσδιοριστεί και τονιστεί η ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥ ΑΞΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΡΑΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.


Στην «κοινή χρήση» του όρου αυτού, θα τον συναντήσουμε να του αποδίδονται ιδιότητες – έννοιες όπως αυτή του«ουρανού», της «ατμόσφαιρας», του «αιθέρα» ή αυτή του «ελεύθερου & ανοικτού χώρου».


Στο φιλοσοφικό όμως σύστημα (και ιδιαίτερα στη Κοσμογονία) του Samkhya, που είναι ένα από τα ΕΞΙ ορθόδοξα φιλοσοφικά συστήματα της Ινδίας(Darshanas) και 2ο σε σπουδαιότητα μετά από το σύστημα του Vedanta, τοakasha είναι το πρώτο και το πιο λεπτοφυές από τα 5 μεγάλα ή αδρά στοιχεία που αποτελείται ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.


Κατά τη Vedanta, ολόκληρο το Σύμπαν προέρχεται από την επενέργεια μιας πρωταρχικής δύναμης, του Πράνα (Prana), επάνω σε μια επίσης πρωτογενή ουσία, το Αακάασα (Akasha).


Στην αρχή ΕΝΟΣ κύκλου δημιουργίας (από τους πολλούς που έχουν περάσει), το Αακάασα (Akasha) είναι ακίνητο και αφανέρωτο. Έπειτα, το Πράνα (Prana)αρχίζει να δρα, ολοένα και περισσότερο, επενεργώντας επάνω στο Αακάασα (Akasha), όπου από την επενέργεια του αυτή δημιουργούνται ολοένα καιΠΥΚΝΟΤΕΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ, ορυκτά, φυτά, ζώα, άνθρωποι κλπ.

Στο ΤΕΛΟΣ του κύκλου της δημιουργίας (που μόλις περιέγραψα), τα ΠΑΝΤΑ διαλύονται ΞΑΝΑ σε Αακάασα (Akasha) & Πράνα (Prana) και έτσι, ο «επόμενος» κύκλος δημιουργίας ξεκινά ΠΑΛΙ από το Αακάασα (Akasha) και επενέργεια του Πράνα (Prana) επάνω του.

Το Αακάασα (Akasha) λοιπόν, είναι η λεπτοφυής, υπεραισθητή, πνευματική ουσία, που διαπερνάει ολόκληρο το δημιουργημένο κόσμο, όπου με τη «βοήθεια» του Πράνα (Prana) συνέχει τους κόσμους και τους δίνει ΜΟΡΦΗ.


ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ θεωρείται, ότι είναι το στοιχείο του ΑΙΘΕΡΑ, αφού με αυτόν (τον αιθέρα) έχει την σχέση που έχει το ΠΝΕΥΜΑ με την ΥΛΗ ή το Atman με το Kama Rupa, που το Atman είναι η Υπέρτατη Ψυχή, η Θεία Μονάδα και το Kama Rupa είναι η υποκειμενική μορφή, που δημιουργείται μέσω των νοητικών και φυσικών επιθυμιών, αλλά και σκέψεων του ανθρώπου σε σχέση με τα υλικά πράγματα και η οποία, αυτή μορφή, ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ του θανάτου του φυσικού σώματος του ανθρώπου.

Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι είναι εκείνο το Παγκόσμιο Διάστημα, στο οποίο υπάρχει ΕΜΦΥΤΗ η αιώνια ιδεοπλασία του ΥΛΙΚΟΥ Σύμπαντος, με τις πάντα μεταβαλλόμενες όψεις του στα υλικά πεδία και που σε αυτό ακτινοβολείται οΠρώτος Λόγος ή αλλιώς, η Εκδηλωμένη Σκέψη.
Να γιατί στα Πουρανά (Puranas), τα αλληγορικά και συμβολικά Ιερά Κείμενα, που φαίνεται να συνέταξε ο Βιάσα, ο συγγραφέας του Ινδικού Έπους Μαχαμπαράτα,αναφέρεται ότι το Αακάασα (Akasha) δεν έχει παρά μόνο μία ιδιότητα, αυτήν του ήχου, γιατί ο ήχος δεν είναι παρά το εκφρασμένο σύμβολο του ΛΟΓΟΥ.


Μάλιστα, υπάρχει μια θυσιαστική τελετή προς τον Τζιοστιστόμα Άγκνιστόμα, τον επονομαζόμενο Θεό Αακάασα, δηλαδή το Θεό του Ήχου!
Σε αυτήν τη θυσιαστική τελετή, το Αακάασα (Akasha) λαμβάνει το ρόλο που έχει «Ο τα Πάντα Κατευθύνων και Παντοδύναμος Θεός».

Νομίζω, πώς στο σημείο αυτό, θα σας θυμίσω «κάτι», που κανείς δε θα μπορέσει να αρνηθεί ως ΓΕΓΟΝΟΣ.
Ένα γεγονός, το οποίο μπορεί να ρίξει «άπλετο ΦΩΣ» στα Άρρητα & τα Κρύφια της Αγίας Γραφής, για τα οποία ο Μέγας Μύστης ισαπόστολος Παύλος (όπως επαρκώς απέδειξα σε προηγούμενο άρθρο σχετικά με τους Ναζαρηνούς) κάνει λόγο.


Θυμίζω λοιπόν, από εκείνο το επίσης αλληγορικό και συμβολικό Ιερό Κείμενο που συνέγραψε ο Μωυσής, την Πεντάτευχο, από το πρώτο της «τεύχος», τη ΓΕΝΕΣΗ Κεφ. Α΄ Στιχ. 3:

«…Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω ΦΩΣ και έγεινε ΦΩΣ…»,

καθώς επίσης, από το Ιερό Κείμενο, το ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Κεφ. Α΄ Στιχ. 1:


«Εν αρχή ήτο ο ΛΟΓΟΣ
και ο ΛΟΓΟΣ ήτο παρά το Θεό
και ο Θεός ήτο ο ΛΟΓΟΣ…»


Τους όποιους περαιτέρω συνειρμούς, θα τους αφήσω σε εσάς και να είστε σίγουροι, ότι θα υπάρξουν πολλοί…
Θα επανέλθουμε στη συνέχεια και πάλι στα περί της Αγίας Γραφής, αλλά ας «ολοκληρώσουμε» (όσο μας επιτρέπεται φυσικά) τα περί του Αακάασα (Akasha) στη γεννήτορά του χώρα ως φιλοσοφική έννοια.


Να μια ΑΚΟΜΑ αλληγορία, ΠΟΥ ΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΟΥΜΕ, τότε μπορούμε να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ένα από τα Ιερά Κείμενα των Λαών, την Παλαιά Διαθήκη...

Στην θρησκεία των Μπραχμάνων, υπάρχει μια «μυστική έκφραση»:

«…Διεγείρω τον Μπράχμα…»

που σύμφωνα με τα παραπάνω, σημαίνει, ότι διεγείρω τη δύναμη, που βρίσκεται κρυμμένη στην ουσία των Πάντων. Αυτή η δύναμη είναι το Αακάασα (Akasha) ως μια «άλλη όψη» της Κουνταλίνι (για την οποία επιφυλάσσομαι σε επόμενο άρθρο μου).

Είναι αυτό, που ίσως, έχετε συναντήσει ως «απόκρυφο ηλεκτρισμό», το Αλακαέστ των Αλχημιστών κατά μια άλλη έννοια, η ίδια η γνωστή Anima Mundi (η Ψυχή του Κόσμου) στα ανώτερα πεδία, η οποία συνδυασμένη με το Αστρικό Φως των κατωτέρων πεδίων, συγκροτούν την Ψυχή και το Πνεύμα του Ανθρώπου.

Ερευνώντας λίγο τις ρίζες συνώνυμων λέξεων, θα συναντήσουμε τη λέξη Ας (Ash) τόσο στους Εβραίους (ως As, Aish& Esch), όσο και στα Συριακά, στην Παλαιστίνη, αλλά και στην Ινδία, όπου η ερμηνεία είναι περίπου ταυτόσημη, σημαίνει το πυρ (φυσικό ή συμβολικό), τον ουρανό, τη ζωή και τον Ήλιο!
Οι αρχαίοι λοιπόν, (όντως) Σοφοί θεωρούσαν τον ήλιο ως ένα «μαγνητικό πηγάδι» του σύμπαντός μας.



Ο γλωσσολόγος Ντάνλαπ υποστηρίζει ότι: "…από την Ελλάδα έως την Καλκούτα, το «ς» δασύνεται και γίνεται«χ»…"
Αυτό το αποδέχομαι πλήρως και συνεχίζοντας να ερευνώ τις ρίζες των λέξεων και αφού το Ας γίνεται Αχ, αυτό μας οδηγεί στο «γνωστό» Γιαχ, τη λέξη που στο Ζοχάρ υποστηρίζεται, ότι με αυτήν οι Ελωχίμ σχημάτισαν τους Κόσμους, αλλά περιέργως, μας οδηγεί και σε μια ακόμα πιο περίεργη λέξη, τη Γιαχίν, που σημαίνει «εδραιώνω».


Επίσης, το όνομα που αποκάλυψε ο Θεός στο Μωυσή (Εχεγιέχ), είναι μια επανάληψη του Αχ ή Γιάχ και σημαίνει«Είμαι» ( Ο Ων).
Άρα λοιπόν, η λέξη Ας (Ash) γενικά, σημαίνει η Ζωή, η Ύπαρξη και αποτελεί πλέον ΦΑΝΕΡΑ (δε συμφωνείτε και εσείς ;), τη ρίζα της λέξης Αακάασα (Akasha), όπου σε ορισμένες περιοχές της Ινδίας προφέρεται και ως Άχασα.
Είναι δηλαδή, εκείνο το Θεϊκό Ρευστό, η Αρχή της Ζωής, το οποίο και παρέχει την ΙΔΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.


Γνωρίζω, ότι αν εμβαθύνω ακόμα πιο πολύ στα περί της Αακάασα (Akasha), ίσως να σας μπερδέψω περισσότερο και είναι κάτι, το οποίο ΔΕΝ επιθυμώ.
Θα αναφερθώ επιγραμματικά τώρα, στα περίφημα Ακασικά Αρχεία, που τόσο πολύ τα συναντούμε στα διάφορα βιβλία, αλλά που απέχουν αρκετά και από την αληθινή τους φύση και από την αληθινή τους θέση.

Τα Ακασικά ή Πανσυμπαντικά Αρχεία είναι τα αρχεία, τα οποία οι Μύστες και ιδιαιτέρως (για να μην πω αποκλειστικώς) οι Μυστικιστές προσεγγίζουν και λαμβάνουν ΠΛΗΡΗ ΓΝΩΣΗ για όλων των ειδών και όλων των εποχών τις πληροφορίες που χρειάζονται, για να επιτελέσουν το ιερό τους καθήκον, που δεν είναι άλλο, παρά η καθοδήγηση της Ανθρωπότητας επί της Ατραπού της Ενώσεως της μετά του Θείου.


Αυτά, τα αιώνια αρχεία γνώσης βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη διάσταση, η υφή της οποίας είναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΗ ή ΙΔΙΑ με την Αακάασα (Akasha) και εξ ου η ονομασία των αρχείων αυτών ως «Ακασικά».


Η Διάσταση αυτή είναι η 8η (από το σύνολο των 13 Διαστάσεων που αποτελούν το Δημιουργημένο Κόσμο μας) και περιέργως, αντιστοιχεί στο 6ο από τα ΕΠΤΑ σώματα του ανθρώπου, που η ονομασία του στα Σανσκριτικά είναιAnupadaka, που σημαίνει «Ο Αυθύπαρκτος» ή «ο Δίχως Γονείς Υπάρχων» και αποδίδεται σε Εκείνους τους Θεούς, που δημιούργησαν τον Κόσμο και που όπως ήδη ανέφερα, στα Εβραϊκά ονομάζονται Ελωχίμ.
Να, γιατί ανέφερα ότι οι Μύστες και ιδιαιτέρως, οι ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΕΣ είναι εκείνα τα όντα από το γένος των Ανθρώπων, που μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα Εσωτερικά, Πανσυμπαντικά ή Ακασικά Αρχεία και όχι ο κάθε ένας, που με κάποιες αποκαλούμενες «ιδιαίτερες ή μαγικές» τεχνικές λέγεται, ότι ΜΠΟΡΕΙ να τα προσεγγίσει.


Γιατί τα παραπάνω, ΜΟΝΟΝ ο Μυστικιστής μπορεί να τα επιτύχει, αφού ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ, δηλαδή επιδιώκει την απορρόφησή του από την ουσία που τον δημιούργησε και αυτή δεν είναι άλλη παρά το Αακάασα (Akasha).


Τα αρχεία αυτά, αφορούν στους εξωτερικούς κόσμους από την 8η διάσταση (δηλαδή την 9η, 10η, 11η, 12η και τη 13η Φυσικοϋλική μας διάσταση) και περιέχουν στοιχεία τόσο από τη δημιουργία τους, όσο και για την απορρόφησή τους, τη συρρίκνωσή τους, την απεκδήλωσή τους από το Μέγα Εκείνον Αρχιτέκτονα, που δημιούργησε το Παν και προς Τον οποίον το Παν τείνει.

Οι Ακασικές αυτές βιβλιοθήκες (αν θα μπορούσαμε να τις αποκαλέσουμε έτσι σχηματικά) χωρίζονται σε ΤΡΕΙΣ περιοχές.

Η Πρώτη περιέχει πληροφορίες από τη δημιουργία της κάθε διάστασης που προανέφερα και κάθε σύμπαντος κόσμου.

Στη Δεύτερη βρίσκονται τα αρχεία και οι Μήτρες Ιδέες, οι Πρώτες Μορφές όσων πρόκειται να ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ στο διηνεκές του Άχρονου Χώρου.

Και τέλος, στην Τρίτη περιοχή βρίσκονται οι πληροφορίες για την Εισπνοή του Μπράχμα, την καταστροφή και διάλυση των Δημιουργημένων Κόσμων, δηλαδή για το περίφημο Τέλος των Καιρών.


Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, τι ΥΨΟΥΣ θα πρέπει να είναι η Ψυχή Εκείνου του Υπερεξελιγμένου Όντος, που θα διαβεί το κατώφλι, το ΟΥΔΟΣ, από τις πύλες των Πανσυμπαντικών Αρχείων και θα έχει την πρόσβαση σε ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ.


Ανέφερα πριν και επαναλαμβάνω ξανά, ότι οι Μύστες και δει οι Μυστικιστές είναι οι «εκλεκτοί», που δια της ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ κατέκτησαν το δικαίωμα αυτό.


Ένας τέτοιου ύψους Μυστικιστής ήταν και ο συγγραφέας του τελευταίου βιβλίου της Αγίας Γραφής, της Ιεράς Αποκαλύψεως και θεωρώ, ότι η αλληγορική του γραφή απηχεί σε εκείνη την 3η περιοχή της Ακασικής Αρχειοθήκης, που περιγράφει το ΑΛΦΑ και το ΩΜΕΓΑ της παρούσας εξελισσόμενης Δημιουργίας, ΑΛΛΑ δεν περιορίζεται ως έργο αποκαλυπτικό μόνο σε αυτήν.
Tο φαινόμενο των Mορφογενετικών Πεδίων


Η πράνα (αύρα) ως φωτοστέφανο
(τμήμα απεικόνισης του Βούδδα)

Έτσι, οι φυσικοί επιστήμονες τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τα δικά τους ξεχωριστά Mορφογενετικά Πεδία, το ίδιο και οι δάσκαλοι, οι κληρικοί, οι έφηβοι, οι διάφορες φυλές και τα μέλη κάθε οικογένειας: έχουν κι αυτοί τα δικά τους. 

Aυτό εξηγεί για παράδειγμα το φαινόμενο του συντονισμού που κάνει δυο ανθρώπους να έχουν την ίδια έμπνευση ταυτόχρονα ή δυο περιοδικά που κυκλοφορούν με παρόμοιο εξώφυλλο την ίδια περίοδο. Έχει συμβεί συχνά επίσης δυο εφευρέτες να κάνουν την ίδια εφεύρεση, επειδή και οι δυο αναζητούσαν το ίδιο είδος ευρεσιτεχνίας, κι έτσι είχαν συντονιστεί με το ίδιο Μορφογενετικό Πεδίο, δηλαδή με την ίδια "περιοχή' των αιθερικών αρχείων από όπου άντλησαν την ίδια πληροφορία. 

Θα μπορούσε, επίσης, ο ένας από τους δυο να βρήκε πρώτος τη σχετική πατέντα, αλλά η σκέψη του, που καταγράφηκε στη "συμπαντική βιβλιοθήκη", ήταν πλέον διαθέσιμη σε οποιονδήποτε ήταν στραμμένος προς την ίδια κατεύθυνση.

Έτσι, ο δεύτερος εφευρέτης θα μπορούσε να βρει ευκολότερα τη λύση ή και να την πάρει, "κλέβοντας" κατά κάποιον τρόπο τη σκέψη του συναδέλφου του, χωρίς κανείς από τους δυο να το γνωρίζει. Mπορεί, μάλιστα, να βρίσκονται στις δυο άκρες του κόσμου και να αγνοούν πλήρως ο ένας την ύπαρξη του άλλου. 

Tα συμπαντικά αρχεία της σκέψης μας που κάνουν το μυαλό μας να συντονίζεται με το νου κάποιου άλλου περιγράφονται κι από έναν άλλο επιστήμονα. Tον Xένρι Pιντ, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των HΠA, ο οποίος μιλάει για την "Iδεόσφαιρα", θυμίζοντας λίγο τον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα. Kατά τον Xένρι Pιντ, η Iδεόσφαιρα είναι ένα πεδίο καθαρής συνείδησης που υπάρχει παντού στο σύμπαν και το οποίο φιλοξενεί όλες τις ιδέες. Mε αυτό το χώρο είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.

Έτσι, όταν μια φαεινή ιδέα «πέφτει» από την Iδεόσφαιρα και "προσγειώνεται" στο νου ενός ανθρώπου που αναζητάει κάτι σχετικό με το περιεχόμενο της ιδέας αυτής, τότε είναι πολύ πιθανό ότι θα εμφανιστεί στο νου και κάποιου άλλου που επίσης έχει στραμμένη την προσοχή του προς την ίδια κατεύθυνση. Aυτό το φαινόμενο έχουν υπόψη τους πολλά στελέχη επιχειρήσεων που εφαρμόζουν τον κανόνα: "αν έχεις μια καλή ιδέα, σπεύσε να την υλοποιήσεις χωρίς καθυστέρηση, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, θα σε προλάβει κάποιος άλλος". 

Oι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν αυτά τα περιστατικά απλές συμπτώσεις. Aλλά δεν είναι. Πρόκειται για συμπαντικούς νόμους και μυστικές συγχρονικότητες που σχετίζονται με τα αιθερικά αρχεία της σκέψης. Φαίνεται ότι κι αυτός ακόμα ο Aϊνστάιν είχε παρόμοιες απόψεις, αφού είπε κάποτε πως, αν δεν είχε αναπτύξει εκείνος τη
θεωρία της σχετικότητας, θα το έκανε κάποιος άλλος, γιατί η ιδέα "βρισκόταν στον αέρα".

Τα Ακασικά αρχεία και οι ψευδο-οντότητες

Τα “Ακασκά αρχεία” είναι ένας όρος που δημιούργησε το Θεοσοφικό ρεύμα του 19ου αιώνα για να περιγράψει ένα πνευματικής φύσεως υλικό πάνω στο οποίο καταγράφονται όλες οι εμπειρίες του νου όλων των έμβιων όντων. Σε αυτό το υλικό καταγράφονται σκέψεις, συναισθήματα, εμπειρίες ανθρώπων και γενικά έμβιων όντων και ό,τι παράγεται από την διαδικασία της νόησης και της σκέψης. Με άλλα λόγια είναι το αποτύπωμα της σκέψης των όντων πάνω σε αυτό το υλικό.

Akasha είναι μια Σανσκριτική λέξη που μεταφράζεται ως ουρανός, χώρος, αιθέρας. Το ακασικό υλικό ή ακασικά αρχεία περιέχουν όλη την σκέψη των ανθρώπων όπως γνώσεις και λογικές σκέψεις, πληροφορίες σχετικά με αποφάσεις, συναισθήματα, γεγονότα κτλ και για αυτό περιγράφονται σαν τα αρχεία μιας μεγάλης βιβλιοθήκης και έτσι βγήκε το όνομα “ακασικά αρχεία”. Πολλοί θεωρούν ότι το ακασικό υλικό είναι ένας πνευματικός υπολογιστής και ο νους του Θεού. Αυτό όμως δεν είναι σωστό. 
Το Ακασικό υλικό δεν επεξεργάζεται τις πληροφορίες απλά τις καταγράφει. Ο νους που επεξεργάζεται τις πληροφορίες από το ακασικό υλικό είναι διαφορετικός από το υλικό αυτό και οι αρχαίοι λαοί του αποδώσαν χαρακτηριστικά Θεού, π.χ. Δίας ο παγκόσμιος Νους.
Η πρόσβαση στο ακασικό υλικό πετυχαίνεται με χαλάρωση και βαθιά συγκέντρωση. Ο ασκητής στην κατάσταση χαλάρωσης (μέσα από διαλογισμό) και ταυτόχρονα σε κατάσταση εγρήγορσης (διατήρηση της συνείδησης αποτροπή ύπνου) μπαίνει στην δεκτική κατάσταση και μπορεί να συνδεθεί με το ακασικό υλικό και να βιώσει τις πληροφορίες που θέλει.
Χαρακτηριστικό της λήψης πληροφοριών από το ακασικό υλικό είναι ότι ο ασκητής δεν παρακολουθεί απλά τις πληροφορίες όπως για παράδειγμα ένα βίντεο στο διαδίκτυο, αλλά τις βιώνει πολλές φορές ο ίδιος. 
Έτσι για παράδειγμα αν κάποιος θελήσει να δει το τραγικό τέλος κάποιας προσωπικότητας π.χ. Ιησού, Μέγα Αλέξανδρου κτλ όχι απλά θα το δει αλλά πολύ πιθανόν να το βιώσει κιόλας.
Άλλες περιγραφές λένε ότι οι ασκητές που δεν βιώνουν τις πληροφορίες, αυτές τους παρουσιάζονται σαν οντότητες. Αυτό είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργεί η πρόσβαση στο ακασικό υλικό.
Ο ρόλος που θα βιωθεί από την πρόσβαση στο ακασικό υλικό δεν είναι πάντα του πρωταγωνιστή.
Πολλές φορές γινόμαστε θεατές των πληροφοριών αλλά οι πληροφορίες μας παρουσιάζονται σαν “πρόσωπα” και εμείς συνήθως από λάθος τις θεωρούμε υπαρκτές οντότητες.
Το βίωμα των ακασικών πληροφοριών εξαρτάται από το πόσο πνευματκά ανεπτυγμένος είναι ο ασκητής. Αν ο ασκητής έχει αναπτύξει το τρίτο μάτι για παράδειγμα θα μπορεί να βλέπει οπτικές πληροφορίες όπως ένα βίντεο μόνο που εδώ το βίντεο είναι το λεγόμενο όραμα. 
Αν έχει αναπτύξει το τσάκρα του λαιμού θα μπορεί να ακούει διαλόγους και σκέψεις όπως αυτές ειπώθηκαν κτλ. Αν έχει αναπτύξει την εμπάθεια θα αισθάνεται τις πληροφορίες αυτές όπως τον πόνο την χαρά κτλ
Βέβαια δεν είναι ότι ευχάριστω να βιώσει κάποιος την στιγμή θανάτου κάποιου άλλου αυτό όμως είναι δυνατόν!
Οι ακασικές πληροφορίες μοιάζουν στο βίωμα τους πάρα πολύ με τις σκεπτομορφές.
Μια σκεπτομορφή είναι ένα “πνευματικό ρομπότ” που κάνει ότι έχει προγραμματιστεί να κάνει από τον δημιουργό του. Δεν μπορεί κάποιος να κάνει διάλογο μαζί του και να περιμένει λογικές απαντήσεις. Η σκεπτομορφή θα παίζει σε επανάληψη αυτό το οποίο έχει προγραμματιστεί.
Το ίδιο γίνεται και με τις ακασικές πληροφορίες. Αυτές θα επαναλαμβάνονται συνεχώς χωρίς να υπάρχει κάποια αλληλεπίδραση από την μεριά του ασκητή με το ψευδο-ον που αυτός θα θεωρεί ότι έχει αλληλεπίδραση. Το γεγονός αυτό καθιστά αυτές τις μη λογικές αυτόματες επαναλήψεις αρκετά επικίνδυνες όταν το περιεχόμενο τους είναι άγρια συναισθήματα, επιθετικά, βίαια κτλ.
Ασκητής που είχε πρόσβαση στο ακασικό υλικό για μια περίπτωση ενός ψυχασθενούς που βίωνε πνευματικές επιθέσεις βίωνε και ο ίδιος αυτά τα βιώματα χωρίς να μπορεί να αλληλεπιδρά μαζί τους, δλδ να μπορεί να τα θεραπεύσει ή να τα διώξει. 
Η κατ’ εξακολούθηση επανάληψη της ψυχικής βίας είτε σε μορφή ακασικών πληροφοριών είτε σε μορφή σκεπτομορφής είναι πολύ επικίνδυνη και εξοντωτική για τον οργανισμό. 
Βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις που ασκητές που θέλουν να “προπονηθούν” πνευματικά σε δύσκολες καταστάσεις να αλληλεπιδρούν με τέτοιες πληροφορίες επίτηδες.
Για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να γίνεται άμεση διακοπή της πνευματικής εργασίας όταν διαπιστωθεί αυτό το γεγονός όταν δεν έχουμε την κατάλληλη αντοχή.
Το ακασικό υλικό περιγράφεται στην φιλοσοφία των Ινδών και ιδικά στην σχολή Samkhya και στην περιγραφή της θεωρίας των στοιχείων που ονομάζεται Mahabhuta.


Πηγές : mystica.gr , blackstate.gr , mysticsongs.wordpress.com
http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου