Γόβες: Το απόλυτο γυναικείο φετίχ και η ιστορία του.

HP8263-BLACK-1-GYNAIKEIES-GOVES1361974776512e15f8387fe
Το άκρως θηλυκό υπόδημα, οι ψηλοτάκουνες γόβες.


Η ιστορία της ψηλοτάκουνης γόβας ξεκινάει τη δεκαετία του 30, όταν ο Γάλλος σχεδιαστής και κατασκευαστής Andre Perugia δημιούργησε ένα ζευγάρι παπούτσια με καρφιά για μία τραγουδίστρια της όπερας.

Ο θαυμασμός από τις γυναίκες τον οδηγούν να δημιουργήσει το δικό του οίκο υποδημάτων στον οποίο πουλούσε γόβες, στη Νέα Υόρκη.
Η γόβα στιλέτο, με τη σημερινή μορφή έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 50. 

Αντιπρόσωπος του άκρως ερωτικού υποδήματος ήταν η απόλυτη Marilyn Monroe, η οποία τη καθιέρωσε ως το απόλυτο γυναικείο φετίχ. 

Οι πρώτοι σχεδιαστές της συγκεκριμένης γόβας ήταν ο Roger Vivier για τον οίκο Christian Dior αλλά και ο Salvatore Ferragamo.
Ο σχεδιαστής Manolo Blahnik παρουσίασε το τακούνι στιλέτο ως ένα μικρό έργο τέχνης. 

Το 1998 με την κυκλοφορία της τηλεοπτικής σειράς «Sex and the City» καθιερώθηκε ως sexy σύμβολο θηλυκότητας.
Η ιστορία των τακουνιών πάντως μάλλον διαψεύδει τον συμπαθή σύγχρονο αστικό μας μύθο. 

Πολύ πριν τα τακούνια γίνουν γυναικείο (ή μάλλον ανδρικό;) φετίχ, ήταν ένα από τα πολλά ενδυματολογικά σύμβολα διαχωρισμού των τάξεων ή το πολύ αξεσουάρ ειδικών επαγγελμάτων. 

Ακόμη και 3.500 χρόνια π.Χ., στην Αίγυπτο, οι ανώτερες τάξεις φρόντιζαν να απεικονίζουν την ανωτερότητά τους με ψηλοτάκουνα παπούτσια (όχι στιλέτο, πάντως). 

Το ίδιο γινόταν στην Κίνα κι αργότερα στην Ευρώπη, κατά τον Μεσαίωνα, την Αναγέννηση και μέχρι τα χρόνια των Λουδοβίκων. 

Αλλά, ψηλοτάκουνα φορούσαν και οι ηθοποιοί της αρχαίας Αθήνας και της Ρώμης, ή οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χασάπηδες για λόγους καθαρά πρακτικούς, όπως -για παράδειγμα- για να κυκλοφορούν ανάμεσα στα ζώα που επρόκειτο να επιλέξουν προς σφαγή. 

Σε γενικές γραμμές, τα ψηλοτάκουνα τα φορούσαν για χιλιετίες άνδρες και γυναίκες, κατά κανόνα για να υπογραμμίσουν την κοινωνική τους ανωτερότητα, χωρίς καμία σεξουαλική απόχρωση, εκτός κι αν λάβουμε υπόψη ότι έτσι κι αλλιώς η εξουσία που συμβόλιζαν τα παπούτσια τους λειτουργούσε και τότε ως αφροδισιακό. 

Άλλωστε, ως σύμβολα εξουσίας και ταξικής ανισότητας δαιμονοποιήθηκαν τα ψηλοτάκουνα, εξ ου και ο Ναπολεόντειος Κώδικας τα απαγόρευσε, ενώ η Μαρία Αντουανέτα απαίτησε να πεθάνει στη λαιμητόμο φορώντας τουλάχιστον τις γόβες της.

Εν πάση περιπτώσει, σχεδόν κανείς δεν είχε αποδώσει στα ψηλά τακούνια τις μαγικές σεξουαλικές ιδιότητες που σήμερα τους αποδίδονται πριν ο Κριστιάν Ντιορ, στη δεκαετία του ’50, λανσάρει τη γόβα-στιλέτο και πριν τα παπαγαλάκια της βιομηχανίας της μόδας, με τη βοήθεια του Χόλιγουντ και μερικών ευφάνταστων συγγραφέων, της αποδώσουν τον υπαινιγμό της ανδρικής στύσης. 

Και ενδεχομένως υπάρχει μια συνάρτηση, αν υποθέσουμε ότι μια καλά εκπαιδευμένη γυναίκα περπατά πάνω στα «στιλέτα» λικνίζοντας τους γοφούς μ’ έναν μαυλιστικό τρόπο που αφυπνίζει το ανδρικό μαλακό υπογάστριο. 

Τελικά είναι μάλλον πιθανότερο το ψηλοτάκουνο να θεωρηθεί ένα αποτελεσματικό φονικό όπλο, παρά ερωτικό αξεσουάρ.

Ο φετιχισμός που εν τω μεταξύ αναπτύχθηκε είναι προφανώς προϊόν της συστηματικής έκθεσής μας στη διαφήμιση της βιομηχανίας της μόδας.