Τι σχέση έχουν τα όνειρά μας με την πραγματικότητα;;;

Ο ονειρικός κόσμος είναι ένα μαγικό σύμπαν άπειρων πιθανοτήτων, όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Κάθε βράδυ, η συνείδησή μας αφήνει τον κόσμο της καθημερινότητας και ξυπνάει μέσα σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον χάνουν τα όρια τους. 
Κάποιες φορές, σε αυτόν τον κόσμο εμφανιζόμαστε όπως είμαστε τώρα, κάποιες άλλες όπως ήμασταν πολλά χρόνια πριν. 
Μπορεί ακόμα να ρίξουμε μια ματιά στο μέλλον και να δούμε πώς θα είμαστε μέρες, μήνες ή και χρόνια μετά.

Μαγικά, φανταστικά τοπία αναδύονται και διαλύονται μπροστά στα μάτια της εσωτερικής συνείδησης, σαν να είμαστε ένας πανίσχυρος μάγος πού με μια λέξη του κατασκευάζει και καταστρέφει κόσμους ολόκληρους.

Γνωστά πρόσωπα παρουσιάζονται με άγνωστους και παράξενους τρόπους. Βλέπουμε αγνώστους και τους αναγνωρίζουμε σαν πρόσωπα αγαπημένα και γνωστά από παλιά. 

Ζούμε παράξενες, εξωτικές περιπέτειες σαν ηθοποιοί ή σαν θεατές.
Στα όνειρά μας πετάμε, πολεμάμε, κάνουμε έρωτα και έχουμε απίστευτες δυνάμεις.Φανταστείτε λοιπόν αυτό το παράλληλο, μαγικό σύμπαν σαν μια διάσταση πού υπάρχει πάντα εκεί, αλλά μπορούμε να περάσουμε μόνο όταν κοιμόμαστε.
Όλα είναι αλληλοσυνδεδεμένα, η συνείδηση και ο φυσικός κόσμος συνδέονται. Συχνά αυτή η πανσυμπαντική σύνδεση παρομοιάζεται με την πραγματικότητα ενός ονείρου... 


Η συνείδηση του ονειρευόμενου δημιουργεί το χωροχρόνο του ονείρου. 
Ο εγκέφαλος, ως λειτουργικό σύστημα, μαθηματικώς δεν μπορεί να προσεγγιστεί, γιατί είναι χαοτικός... 

Ο ύπνος είναι η κατάσταση που ο εγκέφαλος αποκτά πραγματικά όλες τις ελευθερίες που διαθέτει. 
Ίσως η πραγματική πραγματικότητα να είναι ο κόσμος του υποσυνείδητου. 
Τα όνειρα είναι ο τρόπος αντίληψης που διαθέτει ο εγκέφαλος για να επικοινωνεί με την αδιάσπαστη ολότητα της Φύσης.

Αρκετοί ψυχολόγοι και ψυχίατροι μελετούν σήμερα, μέσω της ύπνωσης, τη θεωρία της μετενσάρκωσης, επιτυγχάνοντας κάποια θεραπευτικά αποτελέσματα σε τομείς που η κλασική ιατρική αδυνατεί να το κάνει. 

Επίσης μελετούν περιπτώσεις «νεκρανάστασης» (ασθενών που έχουν επανέλθει στη ζωή μετά από κλινικό θάνατο), που περιγράφουν εμπειρίες από αυτούς τους κόσμους (Ραίυμοντ Μούντυ, Νιλς Τζάκομπσον κ.α.).

Μας λένε λοιπόν ότι πηγαίνοντας κάποιος εκεί, συναντάει οντότητες του «ίδιου μήκους κύματος» με αυτόν, οι οποίες τον συμβουλεύουν, τον οδηγούν και αντιλαμβάνεται μ΄ έναν αισθητήριο τρόπο πιο λεπτό και πιο πλατύ τους ήχους και τα χρώματα. 

Σ΄ αυτόν τον κόσμο υπάρχουν πολιτείες, σπίτια, οικογένειες, όπως κι εδώ, αν και υπάρχει μία τελείως διαφορετική χλωρίδα και πανίδα από τη γη. Παρόμοιος είναι ο κόσμος που επισκεπτόμαστε στα όνειρα μας. 
Εκεί είναι ένας κόσμος με 5 διαστάσεις και ο χρόνος ρέει διαφορετικά (γι΄αυτό σ΄ ένα όνειρο μπορούμε να δούμε μία ολόκληρη ιστορία να διαδραματίζεται μέσα σε λίγα λεπτά).

Μας πληροφορεί ο Ιάμβλιχος στο «Περί Αιγυπτίων μυστηρίων, 3.1 - 3.4», «Θα πρέπει να ξέρουμε ότι η πρόβλεψη δεν ένα πράγμα που ανήκει στο γίγνεσθαι ούτε επιτυγχάνεται με τον τρόπο της φυσικής μεταβολής ούτε και ανακαλύπτεται και σχεδιάζεται ως κάτι χρήσιμο για τους σκοπούς της ζωής ούτε, εν συντομία, είναι ανθρώπινο έργο, αλλά θείο και υπερφυές και στέλνεται σε εμάς άνωθεν και από τον ουρανό. 

Επίσης είναι αγέννητο και αϊδιο, που καθώς αυθυπάρχει προηγείται».
Συνεχίζει ο Ιάμβλιχος: «οι Σοφοί λέγουν ότι η ψυχή έχει διπλή ζωή, μία μαζί με το σώμα και μία ξέχωρη από αυτό

Όταν είμαστε, λοιπόν, ξύπνιοι (ἐγρηγορότες) χρησιμοποιούμε, ως επί το πλείστο, τη ζωή που είναι κοινή με το σώμα, εκτός όταν διαχωρίζουμε τους εαυτούς μας εντελώς από αυτό δια της νόησης και της απόπειρας διανόησης των καθαρών Λόγων. 
Όταν όμως κοιμόμαστε, είμαστε εντελώς ελεύθεροι (ἀπολυόμεθα παντελῶς), ωσάν να ήμασταν πριν δεσμώτες και χρησιμοποιούμε μια ζωή απελευθερωμένη από την γνώση. 
Τότε η ζωή είναι είτε νοερή είτε θεία και είτε τα δυο αυτά είναι το ίδιο πράγμα είτε το καθένα από μόνο του καθ' εαυτό και διεγείρει τη ζωή μέσα μας, ενεργοποιημένο σύμφωνα με τη φύση του». 

Ο άνθρωπος συμβιώνει με έναν ορατό και έναν αόρατο κόσμο, που χαρακτηρίζεται από την απειρία των μορφών του. 

Τους κόσμους αυτούς τους επισκεπτόμαστε και επικοινωνούμε μαζί τους δια ζώσης, με τη σκέψη μας, με τη φαντασία μας, ακόμη και στον ύπνο με τα όνειρα μας.
Ο ύπνος είναι μια κατάσταση όπου η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα και επισκέπτεται τον κόσμο από τον οποίον προέρχεται και στον οποίον ζει περισσότερο χρόνο, από ότι ζει στη γήινη υλική κατάσταση.
Το αστρικό σώμα του ανθρώπου είναι ο ταξιδευτής του απείρου και του χάους. Αναχωρεί οικειοθελώς για το σύμπαν και επισκέπτεται τα υπερβατικά πεδία.

Διασχίζει τα αστρικά ρεύματα, δέχεται οράματα και πληροφορίες τις οποίες ακολούθως μετατρέπει σε νοητικές εικόνες που αποθηκεύει στο υποσυνείδητο του.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω τον αόρατο κόσμο που επισκέπτεται ο άνθρωπος στον ύπνο του, ή και στον ξύπνιο του.
Η φαντασία μεταφέρει τον άνθρωπο πέρα από την πραγματικότητα σε γνώριμους κόσμους που ξέχασε με την ενσάρκωση του στη γη.
Τι είναι η φαντασία; 

Είναι η αναδρομή του ανθρώπου σε μέρη που έζησε σε προηγούμενες ενσαρκώσεις του, στη γη ή σε άλλα αστρικά συστήματα και τις εκδηλώνει πότε με εικόνες και πότε με περιγραφές ή αφηγήσεις. 
Προβάλλει η ανάγκη να ερευνήσουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει και να ενταχθούμε μέσα σε αυτόν με τον αρμονικότερο τρόπο, αν θέλουμε να συμβαδίζουμε με τη λογική του σύμπαντος.
Το αστρικό σώμα θεωρείται ότι είναι η έδρα των ανθρώπινων συγκινήσεων.

Κατά την διάρκεια του ύπνου η ανθρώπινη συνείδηση κινείται στο αστρικό σώμα κάθε νύχτα για τις εξορμήσεις και τις εμπειρίες εκμάθησης στο αστρικό συμπαντικό επίπεδο, καθώς και για τις επισκέψεις της στους τόπους της αστρικής καταγωγής της από τους οποίους προέρχεται.
Όλες οι δυσλειτουργίες στο αστρικό σώμα προκαλούνται από τις συναισθηματικές διαταραχές που εξασθενίζουν την ροή της ενέργειας προς τα ενεργειακά κέντρα, με συνέπεια την αδενική δυσαναλογία και την ασθένεια του φυσικού σώματος» (Ρίτσαρντ Γκέρμπερ «Δονιτική Ιατρική»).
Η σημερινή ανθρωπότητα έχει πολώσει όλες της τις προσπάθειες της γύρω από υλιστικά θέματα και απολαύσεις, έτσι αδράνησε το πνεύμα και έχασε ο άνθρωπος την ουράνια λάμψη της ψυχής και του σώματος του.

πηγη