Προτού αποφασίσεις να επιτεθείς σε εσένα...

Προτού αποφασίσεις να επιτεθείς με βία στο σώμα σου, προτού αποφασίσεις να του επιτεθείς με ανορεξία ή βουλιμία, άκου…
Δεν θα σου μιλήσω για την αγάπη προς εσένα, για την αγάπη προς το σώμα σου. Είσαι πολύ μακριά ακόμα από το αίσθημα της αγάπης προς εσένα.

Θα σου μιλήσω για το γνώριμο προς εσένα, την βία. 
Την επίθεση που κάνεις εσύ προς εσένα..
Τι συναισθήματα έχεις καταπιέσει και βγαίνουν με τόση μανία? 
Αναγνώρισε τα. 
Δώσε τους φωνή και λόγο.
Τι διαστρεβλωμένη εικόνα έχεις για εσένα? 
Με τα δικά σου μάτια σε κοιτάς?
Τι σκοτάδι υπάρχει μέσα σου και δεν σε αφήνει να δεις την υπέροχη μορφή σου?
Πως έχεις συνδέσει την θηλυκότητα με την τελειότητα, τον γνήσιο ερωτισμό με την φαντασίωση της τελειότητας?

Αν ακόμα δεν καταλαβαίνεις…

Η γυναίκα είναι η αύρα της, η λάμψη στα μάτια της, η αγάπη της για δημιουργία.
Η θηλυκότητα της είναι η σιγουριά στην ύπαρξη της.
Η ομορφιά είναι η αγάπη στο χαμόγελο της.
Ο ερωτισμός της είναι η συνειδητοποίηση ότι το σώμα της είναι ένας ζωντανός οργανισμός έκφρασης συναισθημάτων που δημιουργεί ζωή.
Ζεις μέσα από αυτό και αναπνέει μέσα από εσένα.
Την επόμενη φορά που θα σου έρθει η ορμή να το κακοποιήσεις, άκουσε εσένα.
Την επόμενη φορά που θα σου έρθει η ορμή να το τιμωρήσεις, εστιάσου να αναγνωρίσεις την φύση της ορμής μην εστιάζεσαι στην βία της τιμωρίας.

Ελπίζω να μην θυμάσαι τα λόγια μου, ελπίζω να Νιώσεις

Aντιγόνη Συμεωνίδου
Ψυχολόγος-Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια.

πηγη