Άνθρωπος είμαι, άνθρωπος είσαι και εσύ, αυτό φτάνει...

Αυτή η φράση βρίσκεται στη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του Ν. Καζαντζάκη «Αναφορά στο Γκρέκο». 
Ο νεαρός Καζαντζάκης αποφάσισε να επισκεφτεί την Κνωσό και να γνωρίσει το θαυμαστό μινωικό πολιτισμό. 
Καθώς λοιπόν πήγαινε προς το ανάκτορο συνάντησε μια γριούλα η οποία τον φίλεψε σύκα από το καλάθι της. 
Εκείνος ξαφνιάστηκε από τη χειρονομία και τη ρωτά αν τον γνωρίζει από κάπου. 
Και η απλοϊκή γυναίκα εξήγησε ότι δε χρειάζεται να τον γνωρίζει για να τον φιλέψει. 
Της αρκεί που είναι άνθρωπος . 

Αξίζει να σημειωθούν τα λόγια της:

Άνθρωπος είμαι, άνθρωπος δεν είσαι και εσύ, αυτό φτάνει

Αυτά τα λόγια εκφράζουν μια βαθιά και ανυπόκριτη αγάπη της γυναίκας για τον άνθρωπο, που αποδίδεται με πολύ απλό τρόπο. 
Θεωρεί φυσικό, αυτονόητο να μοιράζεται με τους συνανθρώπους της χωρίς καχυποψία και μικρόψυχες σκέψεις . 
Έτσι απλά, γιατί η ζωή της έμαθε ότι το απλό είναι και το ωραίο. 
Χωρίς να έχει διαβάσει τηρεί αρχέγονα έθιμα και παραδόσεις που φθάνουν πίσω στα χρόνια του Ομήρου.

Η φράση αυτή μου θύμισε ένα περιστατικό στο χωριό, όπου η γιαγιά μου, φεύγοντας από την εκκλησία στο πανηγύρι, χαιρετούσε όλους τους ανθρώπους γνωστούς και άγνωστους που ήταν γύρω της . 
Όταν ο παππούς μου τη ρώτησε γιατί τους χαιρετάει ενώ δεν τους ξέρει, εκείνη απάντησε: « Ε, τους χαιρετώ για να τους μάθω, στο χωριό μας ήρθαν

Αυτά δείχνουν ένα κόσμο αγνό με ανοιχτή καρδιά.

Με το πέρασμα των χρόνων όμως πολλά γεγονότα στιγμάτισαν τον κόσμο μας και οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν ψυχρανθεί. 
Οι κοινωνίες έχουν γίνει πολυπολιτισμικές και οι άνθρωποι μίζεροι και καχύποπτοι. 
Με τους γρήγορους ρυθμούς στη ζωή μας, η οποία είναι γεμάτη άγχος και βιαζόμαστε να τα προλάβουμε όλα, χάνουμε το πιο σημαντικό, την ανθρωπιά
Το πιο λογικό ον στον πλανήτη αποδεικνύει πολλές φορές ότι και στην ανθρώπινη κοινωνία ισχύει ο νόμος της ζούγκλας, στον οποίο ο αδύναμος είναι πολύ συχνά το θύμα.

Τα λόγια λοιπόν της γιαγιάς από την Κρήτη είναι διαχρονικά και πολύ επίκαιρα σήμερα. 
Ας φτιάξουμε έναν κόσμο απαλλαγμένο από το φόβο και ας προσπαθούμε να βρίσκουμε τα στοιχεία που μας ενώνουν με τους ανθρώπους και όχι όσα μας χωρίζουν. 
Να αφήσουμε στην άκρη τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα . 
Η αξία του ανθρώπου βρίσκεται στην ιδιότητά του ως άνθρωπος και όχι στην εθνικότητά του, στη φυλή του, στη θρησκεία του, στο χρώμα του, στην κοινωνική του θέση ή σε οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό
Πιστεύω πως πρέπει να καταρρίψουμε τα νοητά σύνορα στην ψυχή μας και να δημιουργήσουμε έναν κόσμο χωρίς όρια στην ανθρωπιά και την αγάπη. 
Γιατί η ζωή είναι μία, και αν δεν αγαπάς ή δε δίνεις την ευκαιρία να σε αγαπούν, δε τη ζεις.