Αν δεν είσαι έτοιμος να δώσεις την ψυχή σου σε κάτι, δεν αξίζει να πολεμάς για αυτό...

http://enallaktikidrasi.com/2016/06/etoimos-na-doseis-tin-psyxi-sou-se-kati/
Χλιαρές προσπάθειες = αποκαρδιωτικά αποτελέσματα.
Δυστυχώς πολλοί θέλουν να βγάλουν πολλά, δίνοντας λίγα.
Μια «φιλοσοφία» που δυστυχώς έχει διαπεράσει την Ελληνική κοινωνία.
Θέλουν να θερίσουν χωρίς να σπείρουν, χωρίς να καλλιεργήσουν.
Και παρόλο που καταλαβαίνω την ανθρώπινη φύση (είναι μέρος των σπουδών μου) και την θεωρεία της εξοικονόμισης ενέργειας, με αφήνει κατάπληκτο το να μην μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
Ουδέποτε πετύχαμε κάτι σπουδαίο, με προχειρότητες.
Ουδέποτε ξεπεράσαμε τα όριά μας, με το να καθόμαστε στην φωλιά μας.
Μόνο όταν βυθίζεσαι σε αυτό που κάνεις, μόνο όταν υπάρχει πάθος και παλμός μπορείς να φτάσεις ψηλά.
Η ενέργεια, η δόνηση, η συχνότητα θα πρέπει να είναι υψηλή.

Εσύ είσαι ο δημιουργός και ο πλάστης της ζωής σου. 
Και με οτιδήποτε επιλέξεις να καταπιαστείς, θα πρέπει να το κυνηγήσεις με όλο σου το είναι.
Αλλιώς άστο.
Θα πρέπει να επικεντρωθείς, να εστιάσεις, να στοχεύσεις.
Θα χρειαστεί να παραμερίσεις κάποια δευτερεύοντα πράγματα για να διαπρέψεις στα σημαντικά.
Θα πρέπει να θυσιάσεις την άνεση και να βουτήξεις στα βαθιά.
Αν η καρδιά σου δεν στοχεύει στην σωστή κατεύθυνση, ούτε το σώμα σου θα ακολουθήσει.
Όταν δεν υπάρχει πάθος και επιμονή, το αποτέλεσμα είναι απογοήτευση και μιζέρια.

Και τότε είναι που πολλοί βγάζουμε την κριτική μας διάθεση και κατηγορούμε τους πάντες και τα πάντα αλλά ποτέ δεν κάνουμε την αυτοκριτική μας και να δούμε τι δώσαμε εμείς.
Το ότι ήμασταν χλιαροί και αναιμικοί στις προσπάθειές μας, το αποσιωπούμε.
Το ότι πάντα απουσιάζαμε, δεν το αναφέρουμε.
Το ότι ήμασταν άνευροι και νωχελικοί, δεν μετράει.
Πάντα κάτι άλλο φταίει (ο καιρός, οι συνθήκες, τα παιδιά, οι υποχρεώσεις, η έλλειψη χρόνου).

Του Γιάννη Αραχωβίτη
πηγη