Όταν νιώθεις μοναξιά, δεν είσαι (ο) μόνος

Αυτό το καλοκαίρι, δεν υπόσχεται για όλους μας μαγικά ηλιοβασιλέματα και ερωτευμένα δειλινά. Ανεξαρτήτως του συναισθηματικού τομέα, στη ζωή μας αυτό το διάστημα μπορεί να φωλιάζει η μοναξιά και επειδή πέφτουμε συνέχεια πάνω σε άρθρα και λίστες για ιδανικές διακοπές με το άλλο μας μισό, ψάξαμε όλους εκείνους τους λόγους που θα μας κάνουν να "αγκαλιάσουμε" αυτό που μας συμβαίνει τώρα. Ακόμη κι αν αυτό θυμίζει την εικόνα της μελαγχολικής Carrie Bradshaw με μόνη συντροφιά έναν σκύλο και μερικές γενναιόδωρες λιχουδιές.

Είτε έχετε πάρει την απόφαση να αλλάξετε πόλη, χώρα, πλανήτη για ένα καλύτερο επαγγελματικό αύριο είτε έχετε επιλέξει να πάρετε αποστάσεις από συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις, καλείστε, εν μέσω της πιο συντροφικής εποχής του χρόνου, να συνεργαστείτε με τη μοναξιά που τρομάζει ανεξαιρέτως την ανθρώπινη φύση. Υπόθεση τουλάχιστον, για τον πρώτο καιρό της προσαρμογής. Νιώθετε χαμένοι, μόνοι, ξέρετε πως μόνη συντροφιά στον δρόμο μέχρι το σπίτι είναι το ραδιόφωνο και κάπου εκεί, ή λίγο νωρίτερα ξεκινά να γίνεται έντονη η αίσθηση της απώλειας. Η απώλεια δεν είναι απαραίτητα υπαρκτή. Όποια μορφή κι αν έχει όμως, προκαλεί τον ίδιο πόνο.


Περνώντας όλοι κάποτε στη ζωή μας, από τέτοιες παράξενες ψυχολογικές διακυμάνσεις, αναζητήσαμε παρηγορητικές λίστες για όλους εκείνους που αυτό το καλοκαίρι δεν θα χαζεύουν το ηλιοβασίλεμα στην Οία, και δεν θα περπατούν χέρι χέρι με το άλλο τους μισό στα καλντερίμια και τα σοκάκια κάποιου ονειρεμένου ελληνικού νησιού, τρώγοντας παγωτό. Για τους ξενιτεμένους τώρα, ισχύει μάλλον πως δεν θα μπορούν να απολαύσουν καν τον καλοκαιρινό ήλιο και τη θαλασσινή αλμύρα της Ελλάδας. Και τώρα το πέπλο της μοναξιάς αρχίζει να τυλίγει όσους βρίσκουν μοιραία, ταυτίσεις.
Όταν νιώθεις μοναξιά, δεν είσαι (ο) μόνος
Όλοι έχουμε ακούσει ή διαβάσει θεωρίες για τη μοναξιά και τα οφέλη της, έστω για εκείνη την όψη της που θεωρείται υγιής όταν επισκέπτεται για λίγο καιρό, τη ζωή μας. "Συμβουλές, εφαρμογές, τι να κάνουμε και τι να μην κάνουμε"... Οι οδηγοί ανάρρωσης από όλα εκείνα που φέρνουν μοναξιά, δεν κατάφεραν να μας καλύψουν πλήρως. Από όλα τα "ψυχολογικά γιατροσόφια" όμως, συγκρατήσαμε κάποιες πολύ συγκεκριμένες προτάσεις που αξίζει να επαναφέρουμε στη μνήμη μας όταν νιώσουμε μόνοι και χαμένοι.

1. Δεν είμαστε μόνοι όταν νιώθουμε μόνοι

Πολλοί από εμάς έχουμε την τάση να νιώθουμε ότι είμαστε οι μοναδικοί πολεμιστές μιας άνισης μάχης που στοχεύει στην καρδιά και τα συναισθήματά μας. Δεν είμαστε όμως μόνοι, σε αυτό. Υπάρχουν γύρω μας τόσοι άλλοι άνθρωποι που βιώνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα. Όταν λέμε στον εαυτό μας, "είμαι εντελώς μόνος μου, κανείς άλλος δεν νιώθει όπως εγώ", πρόκειται απλώς για ένα κατασκευασμένο ψέμα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Πάντοτε υπάρχει κάποιος που νιώθει ακριβώς όπως εσύ, ακόμη και αν ζει σε άλλη χώρα. Μετρίως παρήγορο, σωστά; Για να προσπαθήσουμε περισσότερο.

2. Όταν η μοναξιά μάς έχει ήδη επισκεφθεί, χρειάζεται να μείνουμε μόνοι

Τι εννοούμε με αυτό; Όταν όλα οδεύουν προς τη μοναξιά δεν μας μένει παρά να δεχτούμε αυτό που έχει μπει σε εφαρμογή εν αγνοία μας εδώ και καιρό, ότι είμαστε δηλαδή ήδη μόνοι. Κάνοντας αυτή τη διαπίστωση πρέπει να γνωρίζουμε πως οι στιγμές που μας προετοιμάζουν για τη μοναξιά που θα ακολουθήσει, είναι στιγμές που έχουμε την ανάγκη πλέον να ζήσουμε. Κάποιες φορές χρειάζεται να μείνουμε μόνοι μας για να ακούσουμε τι έχει να προσθέσει ή να αφαιρέσει ο εαυτός μας πάνω σε όσα έχουν πει οι άλλοι. Όταν αρνούμαστε να παραδεχτούμε ότι έχουμε ανάγκη τότε, να μείνουμε μόνοι, απλώς διαιωνίζουμε τη μοναξιά μας.

"Η πραγματική μοναξιά δεν περιορίζεται απαραίτητα στο όταν είσαι μόνος", Charles Bukowski

Όταν νιώθεις μοναξιά, δεν είσαι (ο) μόνος
3. Κάποιες φορές, πρέπει να χαθούμε για να βρούμε αυτό που ψάχνουμε
Λένε πως το καλύτερο μονοπάτι εμφανίζεται μπροστά μας όταν έχουμε χάσει εντελώς τον δρόμο μας. Το πρώτο βήμα για να ζήσουμε όπως θέλουμε, είναι η παραπάνω συνειδητοποίηση. Το δεύτερο βήμα είναι να αποχαιρετήσουμε εκείνο το κομμάτι της ζωής μας που δεν μας κάνει να ζούμε όπως θα επιθυμούσαμε. Αναμφίβολα, μια μεγάλη αλλαγή είναι τρομακτική, δεν μπορεί όμως να προκαλεί μεγαλύτερο φόβο από την ώρα που έρχεται και μετανιώνουμε. Όλοι κάποτε χρειάστηκε να βρούμε κάτι, να το χάσουμε, να το ξαναβρούμε και να το ξαναχάσουμε. Η διαδικασία επίπονη αλλά αρκετά διδακτική. Σας πείσαμε καθόλου ή μάταια;

4. Σε κάθε κατάσταση, εμείς κρατάμε τον έλεγχο των συμπεριφορών μας

"Απέναντι σε κάθε δυσκολία που συνοδεύει τη μοναξιά, αποφασίστε να κρατήσετε στάση θετική". Αν δεν πειστήκατε από όλα τα παραπάνω, αυτό κι αν φαίνεται εξωγήινο και από άλλον πλανήτη! Οι ειδικοί εξηγούν ωστόσο, πως το μεγαλύτερο κομμάτι της λύπης μας προέρχεται από τη συμπεριφορά μας. Ένας χαρούμενος άνθρωπος δεν είναι κάποιος που όλα του έρχονται στη ζωή όπως έχει υπολογίσει, αντίθετα είναι εκείνος που αντιμετωπίζει θετικά κάθε κατάσταση. Την επόμενη φορά λοιπόν χαμογελάστε στην κακή σας τύχη, στη μοναξιά που ξαπλώνει κάθε βράδυ μαζί σας, έστω στον συμπαθητικό σκύλο που ποζάρει στον φακό δίπλα από τη μελαγχολική Carrie Bradshaw. Ούτε καν, έτσι; Εντάξει, σταματάμε εδώ.

5. Το κλειδί είναι η αποδοχή

... Η αποδοχή του εαυτού μας και των συνθηκών που πρέπει να οριστούν με τον συγκεκριμένο τρόπο αυτό το διάστημα. Οι μεγαλύτερες απογοητεύσεις στη ζωή είναι αποτέλεσμα μεγάλων προσδοκιών που δεν ευδοκίμησαν. Καλούμαστε να αποδεχτούμε το αίσθημα της απώλειας, της μοναξιάς, όλων εκείνων που μας χαρακτηρίζουν τη δεδομένη στιγμή. Δεν γλιτώνουμε από όσα έχει να μας μάθει η ζωή ούτως ή άλλως, οπότε ας αποδεχτούμε όλα όσα με τα οποία μας επισκέπτεται εκείνη κάθε φορά.

Πέφτουμε, σηκωνόμαστε, προχωράμε, πάμε παρακάτω. Αυτό το καλοκαίρι μπορεί να μην είναι όπως το ονειρευτήκαμε, ας το αποδεχτούμε. Το παράδειγμα της εποχής είναι συμβολικό γιατί το θέρος αποκρούει τις μελαγχολικές διαθέσεις και έλκει τα ονειρικά πλάνα. Τώρα ξέρουμε τουλάχιστον, πως κάποιος που είναι μόνος, δεν είναι ποτέ στα αλήθεια μόνος του σε όλο αυτό που περνάει. 


Ό, τι κι αν είναι αυτό που μας χαρακτηρίζει αυτό το καλοκαίρι, συντροφικότητα ή μοναξιά, ας το αποδεχτούμε όπως του πρέπει! Και όσο γράφαμε για όλα αυτά, θυμηθήκαμε το παρακάτω τραγούδι που, παρότι καταπιάνεται με τη μοναξιά, είναι ιδιαίτερα γλυκό. Μήπως όλα τελικά είναι θέμα νοοτροπίας;  

πηγη