Όσα μαθαίνεις γι’ αυτήν απ’ τον τρόπο που τσακώνεται...

Όσα μαθαίνεις γι’ αυτήν απ’ τον τρόπο που τσακώνεται
Δεν είναι και τόσο τολμηρό ως συμπέρασμα, αλλά δεν χάθηκε και ο κόσμος να το αναλύσουμε. Ο τρόπος που τσακώνεται μαζί σου λέει πολλά για το χαρακτήρα της.
Ας υποθέσουμε ότι έχω κάνει δέκα σχέσεις στη ζωή μου. Στις οκτώ, η φίλη μου κι εγώ μοιραζόμασταν ακριβώς τα ίδια χόμπι: Το σινεμά, το να παραγγέλνουμε απέξω και το να σφαζόμαστε τουλάχιστον τρεις φορές τη βδομάδα.

Αν με πετύχεις ένα βράδυ ημιλιπόθυμο απ’ τα πολλά τζιν σπράιτ στο κέντρο (αυτό συμβαίνει περίπου μια φορά στα δύο χρόνια, άρα πρέπει να είσαι πολύ τυχερός), θα σου παραδεχτώ μια πικρή αλήθεια που πέτρα έχει καθίσει στο στήθος μου και δεν λέει να κουνηθεί. Οι φορές που έχω τσακωθεί με σχέσεις μου είναι μάλλον περισσότερες από τις φορές που έχουμε κάνει σεξ.
(Πιάσε ένα τζιν-σπράιτ, βγάζουμε ψυχή εδώ πέρα).

Όπως καταλαβαίνεις, έχω τσακωθεί με όλους τους πιθανούς τρόπους και για όλους τους πιθανούς λόγους. Διευκρινίζω το αυτονόητο. Όταν λέμε τσακωμούς, προφανώς εννοούμε ΜΟΝΟ στα λόγια. Οτιδήποτε άλλο είναι απευθείας εισιτήριο για ψυχολόγο ή για ειδικό που μπορεί να βοηθήσει. Τσακωνόμαστε μόνο με το στόμα. Άντε, στη χειρότερη στέλνουμε ένα πιάτο ή ένα τασάκι να συναντήσει το πάτωμα ή την παλάμη να τεστάρει το ξύλο του μικρού τραπεζιού στο σαλόνι.

Κάποια στιγμή, μια φορά στο τόσο και σε τελείως ανύποπτο χρόνο, ακούω τα μέλη μερικών άκρως προκλητικών ζευγαριών να λένε ότι δεν τσακώνονται ποτέ με το έτερον ήμισυ και θέλω να τα ρωτήσω -με όλο το θάρρος- μήπως γελάνε και με τον Μπαλούρδο της Ελληνοφρένειας.

Δεν γίνεται να μην τσακώνεσαι με τον άνθρωπο σου, εκτός αν βλέπεστε μια φορά το μήνα ή τα έχετε μέσω Skype, αλλά και πάλι είμαι επιφυλακτικός.
Στους φίλους που γράφουν ήδη μύδρους εναντίον αυτού του αξιώματος, τι να πω. Τους πιστεύω. Μπράβο σας παιδιά, δεν έχω ιδέα πώς τα καταφέρνετε.
Εκτός από συγκλονιστικό χάσιμο χρόνου και ενέργειας, οι τσακωμοί είναι ένα φοβερό τεστ για το μέλλον αυτής της σχέσης κι ένας φίνος τρόπος να μάθεις περισσότερα για την ίδια. Ας μιλήσουμε για τις βασικές σχολές ‘γυναικών σε τσακωμό’.
(Το τελευταίο που ενδιαφέρει στις παρακάτω περιπτώσεις είναι το ποιος έχει δίκιο. Το modus operandi του τσακωμού είναι χοντρικά το ίδιο είτε αδικείς είτε αδικείσαι)

1. Αυτές που βρίζουν χειρότερα κι από παλαίμαχο της ΕΠΣ Αθηνών
Πάρα, πάρα, πάρα, πάρα, πολύ κακή περίπτωση. Αν το κορίτσι δεν έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του σε τσακωμούς με τρίτους που ενδέχεται να έχεις ζήσει από κοντά, τότε το σοκ είναι ακόμα πιο ισχυρό. Αν τα έχει δώσει, η κατάσταση είναι ελαφρώς πιο ήπια, αν και ποτέ δεν είναι αρκετά ήπιο το να μιλάει το κορίτσι σου σα να το κυρίευσε ο βελζεβούλης. Τέλος πάντων, το άχτι με το οποίο μπορεί να σου πει κάτι χοντρό -χοντρό, χοντρό όχι κάνα σκέτο ‘μαλάκα’- μπορεί να διακόψει για δυο ώρες την κίνηση και στα δύο ρεύματα της Κηφισίας. Είναι ένα σοκ που παγώνει το αίμα.

Γιατί να χωρίσεις αύριο: Γιατί κανείς δεν θέλει να τα φτιάξει με τον θηλυκό Γιάννη Ιωαννίδη.
Γιατί να κάνεις υπομονή: Για κανέναν λόγο.

2. Αυτές που τα μπήγουν στο πεντάλεπτο
Αν είσαι στοιχειωδώς ευαίσθητος, δεν μπορείς να τσακωθείς με αυτά τα κορίτσια. Δεν στο επιτρέπουν. Δεν σου δίνουν αυτή τη χαρά, καθότι είναι κάπως μη φυσιολογικό το να συνεχίζεις να τσακώνεσαι με έναν άνθρωπο που κοντεύει να πάθει αναρρόφηση απ’ το κλάμα. Ο τρόπος που τσακώνεται λέει λίγα και καλά γι’ αυτό το κορίτσι. Είναι κορίτσι με πλάνο. Κορίτσι που ξέρει πώς να ελιχθεί και πώς να λήξει άλλον ένα τσακωμό.

Γιατί να χωρίσεις αύριο: Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να εκτονωθείς. Δεν γίνεται να τελειώνει κάθε τσακωμό με το που αρχίζει.
Γιατί να κάνεις υπομονή: Γιατί το κορίτσι δεν θέλει να χωρίσετε. Και είναι και ευαίσθητο. Ή έτσι θέλει να δείχνει. Λίγο είναι αυτό;

3. Αυτές που τσακώνονται ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Επεξήγηση του ‘ΓΙΑ Τ Α ΠΑΝΤΑ’: Eπειδή βγήκες με τους φίλους σου, επειδή δε βγήκες με τους φίλους σου, επειδή δεν την ξύπνησες το πρωί, επειδή δεν της είπες καληνύχτα το βράδυ, επειδή έχασε η ΑΕΚ, επειδή δεν τρώει το τζατζίκι, επειδή η Μπαρτσελόνα κέρδισε 3-0 τη Μπάγερν (θα τσακωνόταν και με το 2-0 ή με το 0-2), επειδή δεν της κάνει το περσινό μαγιό, επειδή δεν περάσατε γρήγορα το φανάρι, επειδή έχασε το μετρό, επειδή δεν δείχνει τη Μαρία την Άσχημη σε επανάληψη. Επειδή αυτά και άλλο μισό εκατομμύριο πράγματα.

Γιατί να χωρίσεις αύριο: Γιατί κάτι θα βρει για να σκοτωθείτε.
Γιατί να κάνεις υπομονή: Για να γράψεις ένα βιβλίο για την πιο ταραχώδη σχέση που ζήστηκε ποτέ. Και ενδεχομένως να τσακωθείτε και γι’ αυτό.

4. Αυτές που θέλουν να το συζητήσετε σαν άνθρωποι
Τα κάπως πιο σοβαρά και ώριμα κορίτσια, που έμαθαν ότι οι ‘μάχες’ δεν κερδίζονται από αυτόν που θα φωνάξει περισσότερο, αλλά από αυτόν που θα λύσει πιο γρήγορα τα προβλήματά του. Δεν θέλω να πω μεγάλες κουβέντες, αλλά μόνο με τέτοια κορίτσια θα κάνεις προκοπή.

Γιατί να χωρίσεις αύριο: 
Γιατί να κάνεις υπομονή: Γιατί μπορεί να είναι η γυναίκα που θες να έχεις δίπλα σου για πάντα.

5. Αυτές που προτιμούν να σφαχτείτε από τα social media
Ή είναι 18 ή φοβερά ανυπόμονες. Ή βρες μια πιο μεγάλη ή μια πιο υπομονετική. Το τσατ είναι ό,τι πιο κουραστικό μετά τα δέκα λεπτά. Φαντάσου να το κάνεις με έναν άνθρωπο που θέλει ‘εδώ και τώρα’ να λύσετε τα θέματα μιας σχέσης δύο ετών. Φαντάζεσαι;

Γιατί να χωρίσεις αύριο: Γιατί δε θες να της κάνει πρόταση γάμου από το viber.
Γιατί να κάνεις υπομονή: Γιατί κάποτε θα γίνει το μεγάλο μπαμ και οι άνθρωποι θα γυρίσουμε σε πιο πρωτόγονες και τρου μεθόδους επικοινωνίας. Όπως τότε που ζούσαμε μόνο με σταθερό τηλέφωνο.

6. Αυτές που πετάνε πράγματα
Πάνω σου, δίπλα σου, στον τοίχο, στο πάτωμα. Οι ρίψεις είναι το πιο δυνατό τους επιχείρημα, αν και συνήθως, σε αυτές τις περιπτώσεις έχεις κάνει εσύ τη μπαλαφάρα και πρέπει να πληρώσεις (τα καινούργια σερβίτσια).

Γιατί να χωρίσεις αύριο: Γιατί είναι ασύμφορη. Και γιατί κινδυνεύεις απ’ τα σκάγια.
Γιατί να κάνεις υπομονή: Δεν ξέρω. Σκέφτεσαι τίποτα καλό;

7. Αυτές που φωνάζουν μέχρι να συμβεί κάτι πολύ κακό στ’ αυτιά σου
Ακούς τι σου λέω;
Γιατί να χωρίσεις αύριο: Για να ακούσεις τα εγγόνια σου να σε φωνάζουν ‘παππού’.
Γιατί να κάνεις υπομονή: Γιατί κάποια στιγμή θα κλείσει ο λαιμός της. Θα περιμένεις όμως.
πηγη