Ιός γρίπης: η ιστορία της επιδημίας...

Αποτέλεσμα εικόνας για Ιός γρίπης: η ιστορία της επιδημίας
Η ιστορία της γρίπης χρονολογείται από το 412 π.Χ. όταν ο Ιπποκράτης περιέγραψε επιδημία γριπώδους συνδρομής. Στον προηγούμενο αιώνα παρατηρήθηκαν 3 μεγάλες πανδημίες γρίπης: το 1918 (ιός τύπου Α, Η1Ν1 Ισπανική γρίπη), το 1957 (ιός τύπου Α, Η2Ν2 Ασιατική γρίπη) και το 1968 (ιός τύπου Α, Η3Ν2, Hong - Kong).

Τα τελευταία χρόνια την παγκόσμια κοινότητα απασχολεί η δραστηριότητα των ιών της γρίπης  και η πιθανότητα εμφάνισης πανδημίας από ένα νέο στέλεχος (πχ. το 2006, διαδικασίες επιδημιολογικής επιτήρησης και παρέμβασης κινητοποίησε ο ιός της γρίπης Η5Ν1, γνωστός ως ιός της γρίπης των πτηνών).

Πρόσφατα, ένας νέος ιός γρίπης Α (Η1Ν1) εμφανίστηκε και πολύ γρήγορα αποτέλεσε ένα παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας προκαλώντας την κινητοποίηση μηχανισμών προάσπισης της υγείας σε επίπεδο πληθυσμών. Ο νέος ιός πρωτοαναγνωρίστηκε στις 17 Απριλίου 2009 σε 2 παιδιά από την Καλιφόρνια που είχαν επιστρέψει από ταξίδι στο Μεξικό. Πολύ γρήγορα εντοπίσθηκαν και άλλα κρούσματα στην περιοχή του Μεξικού. Ο νέος αυτός ιός έμοιαζε αρκετά με  ιό που προσβάλλει τους χοίρους για αυτό και αρχικά η γρίπη  χαρακτηρίστηκε ως γρίπη των χοίρωνΑυτό είχε σαν συνέπεια να υπάρχουν αρχικά ερωτήματα για την κατανάλωση χοιρινού κρέατος.

Ο νέος ιός Η1Ν1
Ο συγκεκριμένος  ιός της νέας γρίπης Α(Η1Ν1) αποτελεί ένα  μονής αλυσίδας RNA ιό που δεν έχει κυκλοφορήσει ξανά  στο ανθρώπινο είδος. Αποτελεί μια αντιγονική μεταβολή (shift) παλιότερων στελεχών του ιού, δηλαδή οργάνωση εκ νέου ολόκληρου του γενετικού υλικού του ιού και ανάπτυξη ενός εντελώς νέου στελέχους. Η αντιγονική μεταβολή  συμβαίνει όταν υπάρξει σε ένα κύτταρο συνλοίμωξη από δύο ή και περισσότερους τύπους ιών της γρίπης. Στην περίπτωση αυτή το κύτταρο λειτουργεί ως «δοχείο ανάμειξης» του RNA των παλαιών στελεχών με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός νέου στελέχους με RNA που έχει στοιχεία από τους προηγούμενους ιούς.  Εάν το νέο στέλεχος έχει την ιδιότητα μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο μπορεί να συμβεί πανδημία αφού ο πληθυσμός δεν έχει ανοσία στο νέο στέλεχος του ιού. Ο συγκεκριμένος τύπος ιού Η1Ν1 προέκυψε από τον ανασυνδιασμό  γονιδίων που κυκλοφορούν στους χοίρους της Β. Αμερικής (αλλήλια PB2, PB1, PA, HA,  NP και NS ) της  Ευρώπης και της Ασίας (αλλήλια ΝΑ και Μ), γονίδια από τη γρίπη των πτηνών και γονίδια από την εποχιακή γρίπη των ανθρώπων. Δηλαδή ο ιός της «νέας γρίπης» αποτελεί έναν τετραμερή ανασυνδυασμό άλλων ιών της γρίπης.

Επιδημιολογικά Στοιχεία
Από τα στοιχεία που υπάρχουν μέχρι τον Ιούλιο του 2009 προκύπτει ότι έχουν σημειωθεί διεθνώς 115000 κρούσματα, εκ των οποίων τα 572 ήταν θανατηφόρα.  Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 13796, τέσσερα εκ των οποίων 16 ήταν θανατηφόρα. Γενικά τα θανατηφόρα κρούσματα αφορούσαν ενήλικες μεταξύ 20 -59 ετών  ενώ στη πλειοψηφία τους υπέφεραν και από άλλα νοσήματα όπως διαβήτη, άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρδιολογικά προβλήματα κακοήθη  παχυσαρκία και διαφόρων τύπων ανοσοανεπάρκειες ή βρίσκονταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Η θνητότητα διεθνώς είναι μικρότερη του 1%.  Εξαίρεση  αποτελεί το Μεξικό που  η θνητότητα σε όλες τις ηλικίες φτάνει το 2%.

Πηγή: Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας
Άρθρο από Τζένη Κουρέα - Κρεμαστινού Αναστασία Μπαρμπούνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου