Η εκδίκηση είναι πιάτο που σερβίρεται κρύο..!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΚΔΙΚΗΣΗΑναρωτήθηκες όμως ποτέ, αν τελικά αξίζει τον κόπο η αναμονή;
Επαγγελματική αδικία; Συναισθηματική προδοσία; Εξαπάτηση; Οποια και αν η αιτία, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Θυμός, αγανάκτηση και ανάγκη για δικαίωση, για εκδίκηση .. Μέχρι που θα έφτανες όμως, προκειμένου να πάρεις το αίμα σου πίσω;

Το γνωστό βιβλικό ρητό «Οφθαλμόν αντί οφθαλμού  και οδόντα αντί οδόντος» εκφράζει ακριβώς την έντονη αυτή  ανάγκη που είχε ανέκαθεν ο άνθρωπος, για αντάποδοση του κακού, για εκδίκηση.. Το συναίσθημα, λίγο έως πολύ, είναι σε όλους γνώριμο, ο τρόπος διαχείρισης ίσως να διαφέρει..

Τι ακριβώς όμως είναι αυτό, που μας ωθεί στο να καταναλώνουμε πολύτιμο χρόνο, ενέργεια και σκέψη, προκειμένου να καταστρώσουμε το πολυπόθητο, τέλειο, σχέδιο εξόντωσης σε αυτόν που μας «έβλαψε»; Οι ψυχολόγοι εντοπίζουν τρία βασικά κίνητρα! Απόδοση δικαιοσύνης, προδοσία, προσβολή της ταυτότητας μας.

Στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, το ζήτουμενο είναι να υπάρχει ισορροπία . Είτε πρόκειται για σχέση ερωτική, είτε για επαγγελματική είτε για κοινωνική, μόλις οι ισορροπίες διαταράσσονται, αυτός που θίγεται, προκειμένου να δικαιωθεί, αναζητάει απεγνωσμένα τρόπο για να επαναφέρει την τάξη, όπως βέβαια ο καθένας την ερμηνεύει στο δικό του μυαλό ..

Δυστυχώς, όταν τίθενται ζητήματα αξιοπρέπειας, τιμής, δικαιοσύνης, προδοσίας, όπου το συναίσθημα κατέχει πρωταρχικό ρόλο, η λογική ως γνωστόν, δεν πρυτανεύει και το αποτέλεσμα; Το «θύμα» επιστρέφει-ανταποδίδει επί δέκα τη συναισθηματική βλάβη που έχει υποστεί στον θύτη και κάπως έτσι οι ρόλοι αντιστρέφονται και ξεκινάμε πάλι από την αρχή. Με λίγα λόγια, πρόκειται για έναν  φαύλο κύκλο, με τεράστιο συναισθηματικό κόστος και για τις δύο πλέυρες.

Λένε ότι η εκδίκηση είναι γλυκιά. Ισως να είναι μια εγκεφαλική διέξοδος, μια παρηγοριά τη στιγμή του πόνου, όταν το θύμα υποφέρει και είναι εν βρασμώ. Ισως η σκέψη και μόνο, ότι μπορεί να ανταποδώσει τον πόνο, να ανακουφίζει στιγμίαια. Οι εκδικητικές πράξεις όμως, με μαθηματική ακρίβεια γυρίζουν μπούμερανγκ και η ταλαιπωρία απλα διαιωνίζεται και μάλιστα με σοβαρότατες επιπτώσεις. Αυξημένο στρες, προβλήματα υγείας, μυικοί πόνοι, εμφάνιση καρκίνου, καρδιακών παθήσεων, εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, είναι μόνο κάποιες από αυτές. Η συνεχής ενασχόληση με το πλάνο αντεπίθεσης, εντείνει τον θυμό και δημιουργεί εμμονές, αφου επαναφέρει στο μυαλό δυσάρεστες εμπειρίες, τις οποιές  το θύμα αναγκάζεται να αναβιώσει ξανά και ξανά...

Λύση στο πρόβλημα υπάρχει και ονομάζεται συγχώρεση. Μόνο με ψυχική ηρεμία μπορείς να προχωρήσεις παρακάτω και να κάνεις ένα φρέσκο ξεκίνημα. Είναι προτιμότερο λοιπόν, σε στιγμές πόνου και απελπισίας, αντί να σκέφτεσαι την εκδίκηση, να αναγνωρίζεις το δικό σου μερίδιο ευθύνης και να ανακαλύπτεις τα αδύναμα στοιχεία του χαρακτήρα σου, που επέτρεψαν στον «θύτη» να δράσει..Η διαδικάσια βέβαια της συγχώρεσης, συνήθως ούτε απλή είναι, ούτε εύκολη και σίγουρα απαιτεί χρόνο.

Οι πιο ψύχραιμοι, που όμως δεν μπορούν να προσπεράσουν την αδικία, την προδοσία ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να τους έχει συμβει, ακολουθούν τη μέθοδο της φαινομενικά, παθητικής εκδίκησης. Προσποιούνται δηλαδή ότι δεν έχουν ενοχληθεί και δημιουργούν στον θύτη την εντύπωση ότι αντί για κακό, τους έκανε χάρη. Η πιο εξελιγμένη εκδοχή αυτής της στάσης, είναι η μετατροπή του εχθρού σε φίλο και η δράση σε ανύποπτο χρόνο ή μέσω τρίτου.  Είναι μια προσέγγιση διαφορετική, που αποτρέπει τη διάθεση για συνέχεια, αφου η αλλή πλέυρα έχει πλήρη άγνοια κινδύνου, ενώ συγχρόνως τιμωρεί πλαγιοτρόπως..

Οι ειδικοί στα θέματα σχέσεων πάντως, δηλώνουν κάθετα αντίθετοι, στην οποιαδήποτε μορφή εκδικητικότητας και χαρακτηρίζουν ως λυτρωτική, την εξωτερίκευση των αληθινών συναισθημάτων, με  ανοιχτό, ειλικρινή διάλογο, χωρίς στρατηγικές, χωρίς σχέδια . Επιπλέον τονίζουν ότι ένα δυσάρεστο γεγονός, όταν δεν εκμηδενίζεται στο μυάλο μας, δεν ξεπερνιέται εύκολα. Αντιθέτως, η επιθυμία για εκδίκηση, συγκεντρωνει όλη μας την προσοχή, προσθέτοντας βαρύτητα και αξία σε αυτό ακριβώς που πρέπει να αφήσουμε πίσω, προκειμένου να προχωρήσουμε.

Σύμφωνα με έρευνα του ολλανδικού πανεπιστημίου του Μάαστριχτ και του γερμανικού πανεπιστημίου της Βόννης, οι εκδικητικοί άνθρωποι, είναι πιο πιθανό να μείνουν άνεργοι, έχουν λίγοτερους φίλους, πολύ μικρότερο κύκλο γνωστών και εκφράζουν γενικότερα, μεγαλύτερη δυσαρέσκεια για την πορεία της ζωής τους. Ενώ, οι καλόκαρδοι που προτιμούν να συγχωρούν, είναι πιθανότερο να ζήσουν μια πιο ευτυχίσμενη, πιο γεμάτη και οικονομικά πιο άνετη ζωή .

Αν κατατάσσεις τον εαυτό σου στους εκδικητικούς τύπους, την επόμενη φορά που θα σε καταβάλλουν όλα αυτα τα γνώριμα, αρνητικά συναίσθηματα ανταπόδοσης, καλό θα ήταν να ακολουθήσεις πιστά τα παρακάτω βήματα!

1.Προσπάθησε να ελέγξεις τον θυμό σου.
Μην αντιδράς ποτέ εν βρασμώ. Πάρε το χρόνο σου και ζύγισε με ψυχραιμία την κατάσταση. Συνήθως, έχουμε την τάση να προτρέχουμε και να  αντιδρούμε υπερβολικά στην υποψία και μόνο, ότι κάποιος προσπαθεί να μας βλάψει.

2.Εξέτασε προσεκτικά, τους λόγους για τους οποίους νίωθεις θύμα.
Αισθάνεσαι προδομένη από έναν δικό σου άνθρωπο; ΄Η μήπως πηγάζει από τις δικές σου ανασφάλειες, η επιθυμία σου για εκδίκηση; Ανακαλυψε, μέσα από τετοιου είδους εμπειρίες, περισσότερα για τον εαυτό σου. Προσπάθησε να μη μεγαλοποιείς γεγονότα και να μην παρερμηνεύεις συμπεριφορές.

3.Σκέψου ποια πλέυρα της ταυτότητας, της προσωπικότητας σου, νιώθεις ότι απειλείται.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος έντονων αντιδράσεων προκύπτει, όταν θίγεται, το πιο σημαντικό (για έμας) κομμάτι της προσωπικότητας μας. Πχ Για μια γυναίκα «καριέρας», η δουλειά είναι πιο ευαίσθητο σημείο απο τη προσωπική της ζωή και το αντίστροφο.  Ψάξε τους λόγους, για τους οποίους, το κόμματι αυτό έχει τόση σημασία για σένα και προσπάθησε να μην είσαι τόσο υπερευαίσθητη.

4.Να θύμασαι, πως δίνοντας συνέχεια σε μια δυσάρεστη κατάσταση, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να χαθεί ο έλεγχος και να πολλαπλασιαστεί το συναισθηματικό κόστος.

5.Εκφράσου ανοιχτα και ξεκάθαρα στον θύτη.
Σε κάποιες περιπτώσεις ο πόνος μπορεί να μην έχει προκληθεί εσκεμμένα. Είναι πιο εποικοδομητικός ένας ειλικρινής διάλογος από ένα σχέδιο ανταπόδοσης.

πηγη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου