Η Λογική Μπορεί Να Εξουσιάσει Το Συναίσθημα Και Το Συναίσθημα Να Θολώσει Τη Λογική

Η λογική του ανθρώπου είναι εγκεφαλική και όταν λέμε εγκεφαλική λογική εννοούμε την επαγωγή που απορρέει από την επεξεργασία των δεδομένων των εγκεφαλικών ερεθισμάτων μέσω της σκέψης. Για τον λόγο αυτόν η εγκεφαλική λογική είναι υποκειμενική, ανάλογα με τον τρόπο που αποκωδικοποιεί η κάθε σκέψη από τον χώρο του εγκεφάλου. Ο χώρος του εγκεφάλου διαμορφώνεται από το περιβάλλον στο οποίο εκπαιδεύεται, δηλαδή τον χώρο και τον χρόνο, και δημιουργεί τον τρόπο που λειτουργεί η σκέψη για να παράγει λογική.

Ο κυρ Παναγιώτης μόλις σχόλασε απ’ την δουλειά του θέλησε να πάρει μια μπουγάτσα. Στάθηκε έξω απ’ το μαγαζί και λέει στον νεαρό: «Μια μπουγάτσα με κρέμα, μου δίνεις;». Την ίδια στιγμή σταματά δίπλα του ένα πολυτελές αυτοκίνητο, ανοίγει το πίσω τζάμι και ένας άλλος κύριος ζητά κι αυτός μια μπουγάτσα με κρέμα. Ο μικρός του καταστήματος δίνει τις μπουγάτσες στους κυρίους. Ο κυρ Παναγιώτης ρωτά: «Τι σου θέλω μικρέ;». Ο κύριος απ’ το αυτοκίνητο ρωτά : «Πόσο σου οφείλω νεαρέ;». Ο νεαρός απαντά : «5 ευρώ». Ο κυρ Παναγιώτης ρώτα έκπληκτος : «Πόσο;!» και την ίδια στιγμή ο κύριος απ’ το αυτοκίνητο απορεί: «Μόνο;!». Ο κυρ Παναγιώτης έδωσε τα χρήματα με βαριά καρδιά, ενώ ο άλλος κύριος σχολιάζοντας τον κυρ Παναγιώτη είπε στον οδηγό του: «Τι μίζεροι άνθρωποι που υπάρχουν!» και έπειτα απόλαυσε ευχαριστημένος την μπουγάτσα του. Βλέπουμε δύο υποκειμενικές λογικές, οι οποίες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, λόγω του τρόπου που η σκέψη του καθενός παρήγαγε την λογική εκ των δεδομένων που ο χώρος και ο χρόνος έχει δώσει στον εγκέφαλο. Οι δύο αυτές λογικές , ως προς τις τιμές των προϊόντων, διέφεραν λόγω της διαμορφωμένης γνώσης του εγκεφάλου από τα διαφορετικά εισοδήματα τους. Η λογική του κυρ Παναγιώτη είχε το χρώμα της στεναχώριας και η λογική του άλλου κυρίου είχε το χρώμα της κριτικής και του πλούτου. Τα εισοδήματα των ανθρώπων λοιπόν μπορούν και διαφοροποιούν τη λογική τους και η υποκειμενική αυτή λογική αλλοιώνει τις έννοιες και τις αξίες προσαρμόζοντας τες κατά το δοκούν.

Στο ίδιο μαγαζί ακολουθεί μία άλλη σκηνή. Από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις έρχονταν δύο μητέρες με τα αγοράκια τους, τον Γιαννάκη και τον Γιωργάκη. Και τα δύο παιδιά ζητούν απ’ τις μητέρες τους μια μπουγάτσα. Η μητέρα του Γιαννάκη θέλοντας να τον ξεγελάσει, απαντά : «Πάμε να τελειώσουμε τα ψώνια και μετά βλέπουμε». Η μητέρα του Γιωργάκη λέει : «Αφού κάθε φορά που σου παίρνω δεν την τρως, την πετάς» και το παιδί κλαίγοντας φωνάζει: «Μα εγώ θέλω!». Τότε η μαμά του, του λέει : «Καλά μην κλαις, θα σου πάρω».

Αν τώρα σας δημιουργήθηκε η επιθυμία για μπουγάτσα, μη ξεχνάτε ότι το ερέθισμα για τη σκέψη σας, σας το δώσαμε εμείς. Αυτό σημαίνει ότι επηρεάζουμε τη σκέψη σας; Βγάλτε την ανάλογη λογική…. Κι αν είστε δύο, μπορεί να διαφωνήσετε. Αν πάλι αυτό σας δημιουργεί συναίσθημα, μην μας πείτε ότι φταίμε εμείς, αλλά παραδεχτείτε ότι φταίει η σκέψη σας. Κι αν βρείτε τι είναι λογικό να κάνετε, συζητήστε το με κάποιον άλλον για να διαφωνήσετε και να ανακαλύψετε ότι η εγκεφαλική λογική είναι υποκειμενική και επηρεάζει ή θολώνεται από το συναίσθημα.

Τελικά, θα την πάρετε την μπουγάτσα;;;

πηγη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου